Being Myself Quotes Mga Nobela at Kwento

Kailangan ko itong labanan. May mga magulang ako, may mga taong nagmamahal at umaasa sa akin. " K-kailangan kong tumayo para sa sarili ko. K-kailangan k -kong maging matapang. K- kailangan kung isipin mga magulang ko Kaya ko to, kakayanin ko lahat ng 'to." walang tigil pa rin ang pagtulo ng mga luha ko. Wala na akong ibang makakapitan ngayon kundi ang sarili ko na lang. I still have me. I have to be strong. No relationship will last forever than the relationship I have for myself.

Natatawang saad ko. He restore back the joy in my heart. Hindi ko na kailangan mag-kunwari sa iba na okay ako. Hindi ko na kailangan magpanggap na masaya ako. Because he already prove to me, na ang pagpapanggap at pangkukunwari ay hindi makakabuti sayo. Being truthful to yourself is like suffering to find the one who is worth it for you. But stop worrying about that, because in the end, the risk of spending your life not doing what you want, you'll not see the real escape.

“Hindi mo kailangang magmadali ngayong araw o bukas. But when the time comes that you decide to stand up for yourself, remember that you are not doing anything wrong by simply being who you truly are.” Bumuntong-hininga siya nang malalim, at sa pagkakataong ito, mas magaan at mas payapa na ang kaniyang mukha. “Thank you, Amalia. You don't know how much this conversation means to me. This is the very first time I've ever said those words out loud to another person.” “I'm deeply honored that you trusted me enough to share your truth,” sagot ko habang itinataas ang aking baso. “Here's to freedom and finding ourselves.”

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Pumupunta ako sa opisina ko pero simpleng long sleeved polo lang at fitted pants 'yung get up ko. Huminga s'ya ng malalim at lumapit sa kama ko kung saan nakalatag ang mga damit na pinagpipilian ko. ''Alam mo kasi, hindi mo naman kailangan ipilit sa sarili mo 'yung attire na hindi mo naman kinasanayan, eh. Just be yourself and be confident. Confidence is the best attire a person can wear. That's it.'' Napangiti ako dahil sa sinabi n'ya.

Pero ayoko namang ipahalata sa kanya na sobra akong affected. The fvck are you saying? Hindi mo nga siya ni re-replyan sa chat. Tapos sabihin mong hindi mo ipapahalatang affected ka. Napabuga nalang ako ng malalim na hininga. Minsan hindi rin talaga mabuti yung nakakapag salita yung inner self natin. Parang ang tanga lang na nakikipag away ako sa sarili ko. "Yvonne, pwede ka bang maging muse sa booth namin?"

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

“Be yourself. Whoever the hell that is. You tried so hard changing just to meet someone's expectations to the point that you had forgotten who you really are.” She stared at me. Then whispered, “Maybe I don’t know who I am anymore.” I looked at my empty glass and muttered, “Welcome to the club.” And we sat there—two messes, two masks slowly slipping—trying to laugh a little louder than our hearts could cry. Sa unang pagkakataon hindi siya nakakainis. Pakiramdam ko, naiintindihan niya ang nararamdaman ko kahit hindi ko sabihin at gan'on din ako sa kanya. We drunk to our hearts content. We talked without sarcasm. We laughed at ourselves and our own jokes.

Para sa kanya, ang kanyang buhay ay banta kung mananatili siya sa isang segundo. “Kung ayaw mong maging isang walang kwentang tao, mas mabuting magpakita ka ng sarili mong lakas.” Pagkatapos iwan ni Jerra Fabian ang mga salitang ito, tumakbo siya palayo na parang asong naulila.

Napabuntong hininga na lang ako bago sumagot sakanya. "Ano ka ba naman? Hindi kita iiwan kasi kaibigan mo ako, hindi ba? No perfect human in this world depende na lang sa paningin mo sa iyong sarili kasi ang mahalaga lang naman sa buhay ng tao ay ang ang magpakatotoo at tanggapin ang mga nakalipas na at kasama na doon ang lungkot at saya." Ang medyo ewan kong payo sakanya tapos bigla niya na lamang akong niyakap.