Betrayers の小説・ストーリー

nag-aalalang tanong ni Luna at kumuha ng wet wipes para punasan ang mukha ng kaibigan niya. "Kumusta ang anniversary niyo? Nag-propose na ba kaya ganiyan kamaga ang mga mata mo kasi naiiyak ka sa sobrang saya?" nakangiting tanong ni Tina at tiningnan ang kamay ni Emily. Kumunot ang noo niya nang napansing wala siyang singsing na nakita. "Hindi pa rin nag-propose? My God, Emily! Hiwalayan mo na lang kaya ang lalaking 'yan. Mukhang walang balak mag-settle down." Napabuga ng hangin si Emily. "They betrayed me. May relasyon sina Ethan at Eunice," tamad niyang saad na siyang ikinagulat ng mga kaibigan niya.

“Mama, tandaan mo na minsan, mas katiwa-tiwala pa ang mga estranghero kaysa sa mga taong malapit sa atin. Betrayal comes from our family, relatives and friends, not from someone we don’t know. Anyway, ikaw na ang bahalang mag-transfer ng pera sa kaniya. I need to go.” Nag-beso si Merella sa kaniyang ina.

Sya mismo ang nagparamdam sa akin na isa nga talaga akong maruming babae noon. I trusted him, pinagkatiwala ko ang sarili ko sa kanya dahil akala ko yung nararamdaman namin para sa isa't-isa ay parehas ngunit mali pala ako. After that night he just proved that all he wanted from me was my body. Nakakababa ng pagkatao, nakakawala ng dignidad ang naging pakitungo niya noon pero ika nga nila, past is past at kung ano mang balak ni Neon ngayon ay lalabanan ko hanggang sa siya na ang sumuko sa aming dalawa.

mahabang litanya niya. “What do you mean?” Tumingin din ito sa harapan kung nasaan inooperahan si Damon. “The one who betrayed him was the only person he chose to trust the most. Dalawa ang pinagkakatiwalaan ni Master—ang kanang kamay niyang nasawi at ang adopted son niya.” “Adopted son?” Nagulat ako sa sinabi niya. Muntik ko pang mabitiwan ang hawak ko.

Ilang minuto pa muna akong naghintay dahil ramdam ko pa rin ang presensya ng dalawa sa likod ng nakasaradong pinto. "Eavesdropping huh." komento ko habang dina-dial ko ang numero nung kaibigan ko. Ilang segundo ang lumipas nung pumailanlang ang boses ni Kian. "What is it!?" Galit na tanong nito. I rolled my eyes. "Benz Colminares, Andrian Salvador. Find any information about them and I want their business to be crash first thing in the morning." Binaba ko ang tawag ng hindi hinihintay ang sagot ni Kian. "I will make sure, you get the justice you deserve, Carina."

Maingat na tinanggap ni Sapphire ang bagay gamit ang dalawang kamay at nagpakumbaba, "Lahat tayo ay lumalabas para maghanapbuhay. Hindi ako magrereklamo sa pulis. Kunin n’yo na ang pera at umalis na kayo." Pinag-aralan niya ang sitwasyon at napagtantong si Carl ang tunay na lider ng grupo. Ngunit kakaiba rin ang taong iyon. Alam niya mula sa kanyang telepono na ang bagay na ito ay nagkakahalaga ng sampu-sampung milyon, pero hindi niya sinabi ang totoo sa grupo. Dahil dito, naging maayos ang kanilang transaksyon. Napangisi si Lucas at pabirong nagsalita, "Hindi pa tapos. Pagkatapos ng isang transaksyon, may pangalawa pa tayong gagawin."

Siya na walang pakialam sa kanyang mga tao. “Why not? You're really the traitor I'm making out hahaha — oh… let me rephrase it. Aren't you a traitor in that situation? Hahaha. You know you're helping me, don't you?” tangina! Hindi kita tutulungan kung hindi sa pamba-blackmail mo sa pamilya ko! “Don't worry... you won't be the only one to betray your beloved organization. Isn't it great that we'll be adding two more to our growing group?”

Siguro kung hindi lang siya nakakadena ay malamang nagwala na siya at sinugod ako para saktan at gantihan sa ginawa kong pagtraydor sa grupo. “Aren’t we friends, Karmine? Aren’t we family? Then, why the hell did you have to betray us? What wrong did we fucking do to deserve this kind of betrayal from you? We never expected this to happen let alone be betrayed by you! I mean, you—! You of all people—! God! What is happening to the world!” Jelina screamed at me even though her voice was already hoarse. I could hear the frustrations and the weariness on her tired, hoarse voice.

At sa mismong oras na iyon, kinaladkad siya palabas ng silid—hindi marahas, pero walang kahihintay-hintay. Nang lumapat ang pinto, bumalik ang nakabibinging katahimikan. Lumingon ako sa lahat ng executives, mababa ang tingin, pawis ang noo. “I hate betrayal.” Simple, diretso, walang paligoy. “Make sure this never happens again.” At kahit walang sumagot, alam kong malinaw sa kanila ang mensahe. Pag may lumaban… may mawawala.

“I’ve always believed in building this company with trust. With loyalty. With integrity. Just like how our former chairwoman did pero may taong nagtaksil sa tiwalang ‘yon. Someone chose personal gain over team success.” Tumahimik si Leon saglit at hinayaan ang mga salitang iyon na maintindihan ng lahat ng tao na naroon sa silid. Muli ay iginala niya ang mata niya. Pahapyaw siyang sumulyap kay Owen ngunit lingid sa kaniya, ang titig niyang iyon ay agad na naghatid ng kilabot sa buong pagkatao nito. Tumikhim si Leon at muling nagsalita. “Let me be very clear: I will not tolerate betrayal.