Bisaya Quotes Patama Novels & Stories

Beach 0.2 "Ang daming nag bago" Bilaang sabi niya sa tagal naming pananahimik.. nakikinig lang ako sakanya "Maraming nag bago sayo at marami ring nag bago saakin sa ilang taon nating hindi nagkasama" Sabi nito at huminto ng ilang sandali bago nagpatuloy "Pero may isang hindi nagbago saakin.. ang tibok ng puso ko" Seryosong sabi nito

sabi ni Eliza Rivera, “But you can’t let that shadow follow you forever. Bihira ang ganung tao—isang beses lang sila dumarating sa buhay mo. You’ve already moved on, so what are you afraid of?” Huminga siya nang malalim. “Palagi kang iwas, palaging wala akong nakikitang pag-asa. Paano ako magiging panatag?” “Tita…” medyo nanginginig ang boses ni Amber, namumula ang mga mata.

Lolo ang nais ng matamda na itawag niya dito dahil iisa lang umano ang apo nitong babae. "Salamat hija sa pag- manage ng ating negosyo. Kahit madalas ay wala ako ay napalago mo ito. Tumaas ang kita at dumami ang ating kleyente dahil sa iyong husay sa pamamalakad." Puro ng don sa dalaga. "Ginagawa ko lamang po ang aking trabaho at salamat din po sa tiwala!" "By the way, nauna ang aking apo umuwi dito sa Pilipinas upang magbakasyon. Naligaw na ba siya dito?" tanong ng matanda kay Natasha.

Kaya nga paborito ni sir magbigay ng five item na quizzes after discussion. Maya maya ay tumayo na si Yves sa upuan niya, "Ako na ang pipila para sa pagkain," tumango kami atsaka nag abot ng pambili sa kanya, hinila niya naman si Kisses para tulungan siya. Nagtalo pa silang dalawa dahil tinatamad daw si Kisses kaso wala siyang choice dahil kinaladkad na siya ni Yves.

sabi ni Callix sa kanya. Isabel grimaced. "E, kahit na, babe. Baka masira natin 'to," nag-aalalang tugon pa ni Isabel sa kanya. Callix sighed and said, "Kung masira natin ang duyan na 'to ay wala namang problema dahil papalitan ko. Bibili tayo ng bago, okay? Relax ka lang, babe. All you have to do is to sit on my lap and face the beautiful sea. Ang ganda-ganda ng tanawin at ang sarap ng simoy ng hangin. Ang sarap sa pakiramdam na nandito tayo sa mala-paraisong lugar na 'to. I never expected this would happen to us. Ganito pala ang nagagawa ng pag-ibig, 'no? Ang mga hindi natin inaasahan ay nangyayari ng walang anuman na sagabal. May sagabal ba sa ating dalawa? 'Di ba wala naman, babe?"

"Bakit kayo naghiwalay?" "Ano pa ba? Dahil nga mataba ako. Hindi ako sexy," pangungutya ni Pam sa sarili. "At naniwala ka naman do'n? Sexy ka naman, ah" Uminit kaagad ang dugo ni Betsy. Ang kapal naman talaga ng lalaking iyon para sirain ang namumuo na sanang confidence sa sarili ng kaibigan niya nitong nagdaang mga buwan.

"Sa akin lang naman. Opinion ko lang naman iyon. Everest.” "Opinion daw halata namang crush mo iyan kung makakatitig ka kasi parang wala ng bukas."Kako at bahagyang natawa ng makitang nag blush ang pisngi ni Ambria. Mabuti na lang talaga at wala dito si Marju. Dahil I'm sure may tenga na namang mapipingot ngayon. At akmang magsasalita pa sana ako ngunit naunahan na ako ni Ynna.

Sumandal ito, nasa dulo ng boses ang umaapoy na inis. “Bakit naman kita pagbibintangan kung nasaksihan mismo ng dalawang mata ko ang buong katutuhan ng pambabae mo? Gusto ko lang ng katotohan para mamuhay ng payapa, Kris,” buong tapang at matatag niyang lahad, kahit na nanginginig ang boses.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Inis na sagot naman ng babae sa lalaking bigla na lang nagsalita. "Glory, Hindi ka pa nga umamin sa nararamdaman mo para kay Senyorito pero sawi ka na agad?" dagdag na biro pa ng ibang kasamahan ng dalaga. Kaya lumikha ng ingay ang buong kubo dahil sa mga tawanan ng mga ito.