Black In Many Languages Novels & Stories

Nakakabaliw isipin na sa isang mundo na puno ng global na komunikasyon, may kontinenteng literal na parang library ng wika: Africa. Personal, tuwing nag-browse ako ng mga mapa ng linggwistika at mga listahan mula sa Ethnologue o UNESCO, laging nagugulat ako sa dami — karaniwang tinatayang mahigit sa 2,000 na buhay na wika sa buong kontinente. Hindi lang ito numero; ramdam mo ang historya at kultura sa bawat baryasyon ng salita. Sa praktika, makikita mo kung paano sa mga bansang tulad ng Nigeria may humigit-kumulang 500 na wika, sa Cameroon nasa 250–300 na range, at sa Democratic Republic of the Congo maraming pangkat na may sariling lengguwahe at diyalekto. Ang mga bilang na ito ay nag-iiba depende sa kung paano itinuturing ang 'wanang' at 'diyalekto', kaya importante ring tandaan na may kontes sa pagbilang at klasipikasyon.

Bakit ganoon ka-masigla ang pagkakaiba-iba sa Africa? Mula sa personal kong pagmamasid, malaki ang papel ng heograpiya (mga lambak, bundok, isla), matagal nang pag-uugnayan ng mga lokal na grupo, at ang katotohanang maraming lipunan ang nanatiling maliit at komunidad-based, kaya hindi nagkaroon ng malawakang lingua franca sa ilang rehiyon nang mabilis. Dagdag pa, nag-iwan ng bakas ang kolonyalismo at migrasyon; minsan nagdulot ito ng mga bagong hanggahan sa komunikasyon, at kung minsan naman nagpabilis sa paglaganap ng ilang wika. Isang nakakawiling punto: bagama't Africa ang may pinakamaraming wika bilang kontinente, ang pamagat na may pinakamaraming wika sa iisang bansa ay hawak ng Papua New Guinea — doon may tinatayang higit sa 800 wika sa isang bansa lang, na nagpapakita kung gaano kahati-hati ang linguistic landscapes sa rehiyon ng Melanesia.

Sa dulo, tuwang-tuwa ako sa diversity na ito pero may halong lungkot din — maraming wika ang nanganganib humina o tuluyang mawala dahil sa urbanisasyon at pag-uso ng pambansang o global na lengguwahe. Bilang isang mahilig sa kultura at salita, lagi akong naiisip kung gaano kahalaga ang dokumentasyon at pagsisikap na ipreserba ang mga natatanging tinig na ito. Sa isip ko palagi: bawat wika parang pelikula o nobela na nawawala kapag hindi na naipapasa sa susunod na henerasyon.