Blackheart の小説・ストーリー

Sampung taon ba naman silang nagkahiwalay. Bahagya siyang nakadama ng hapdi sa uri ng pag-angkin na ginagawa nito pero hindi niya magawang pahintuin ang binata. Sa kabila kasi niyon ay hindi niya rin maitatanggi ang kakaibang sensasyong idinudulot ng ginagawang paglabas-masok nito sa kanya. It was actually a mixture of pain and ecstacy. And Jossa just wanted to focus on the latter than gave more attention to the other.

Pero hindi din magpapadaig sa tikas ng katawan at moreno nitong kulay. "Hay! hirap spelingin ng puso kung sino pa nagmamahal sa 'kin hindi ko maibigan. Samantala 'yung lalaking galit sa mundo 'yon pa ang gusto ko. Ang hirap turuan ng puso." Naiiling na lang siya sa kanyang mga naiisip. Kinuha niya ulit ang picture sa loob ng envelope muling tinitigan ang dalawang litrato.

“Ang buhok mo'y parang gabing numinipis Sa pagdating ng madaling-araw Na kumukulay sa alapaap Ang ngiti mo'y parang isang tala Na matagal na ang kinang Ngunit ngayon lang nakita kung kailan wala na Kailan kaya mahahalata Ang pighati sa ilalim ng iyong mga tawa? Kahit mawala ka pa Hinding-hindi mawawala Ang damdamin ko'y sa 'yong sa 'yo.” Napangiti ako sa kinakanta niya. I like the song. I like Munimuni. Nakaka-relate rin ako sa mga kanta nila. Bumutong-hininga ako at nakatingin lang sa kaniya habang kumakanta siya. “Bawat segundo ay natutunaw Tumutulo parang luha Humuhugis na parang mga puting paruparo

Napagod na siguro itong puso ko na mahalin siya kung ang pinalit lamang niya ay puro sakit sa akin. Nag-scroll down ako, at nakita ko naman ang relationship status ni Gizzy. Lumaki ang mga mata ko ng basahin ang pangalan na ka-relationship status niya. "Billiard Hart..." Pinindot ko ang profile picture nu'ng lalaki. Hindi si doctor Hart ang nasa picture. Ibigsabihin kapatid ni doctor Hart ito. What a small world.

Bakit may kirot pa rin sa puso ko? ****** LMCD22

natatawa niyang sabi na may kasama pang irap. Hinarap niya ang laptop sa katawan ni Niel na walang malay. Puro aparato ang nakakabit dito. “May heartbeat na siya, pero nilagyan namin ng battery support kasi humina ang tibok ng puso niya.” “Pero… ayos naman kaya ang lagay niya?” mahina kong tanong. Huminga siya nang malalim bago ngumiti nang tipid. Alam ko na ang ibig sabihin noon—wala pa ring kasiguraduhan kung mabubuhay si Niel… at maging si Isabelle.

Buti pa sila… Hindi niya naiwasang makaramdam ng lungkot sa ala-alang pilit na bumabalik sa kaniyang isip anong pigil man ang kaniyang gawin. Ilang beses na niyang pilit na isinuksok sa kailaliman ng isip at puso ang mga ala-alang iyon? Kahit anong iwas ang gawin niya'y pilit pa ring bumabalik. And she always hated it when those memories came rushing; dahil kahit ilang taon na ang lumipas ay masakit pa rin para sa kaniya ang mga nangyari. Muli niyang ipinilig ang ulo. Bakit ba ayaw siyang tantanan ng mga negatibong alaalang iyon?

At ang mas lalong ikinabigla niya nang inilabas nito ang earphone nito at isinuot iyon sa tainga. Ay, iba rin. Lakas ng tama. Napailing na lang siya at hindi na lang pinansin ang ka-weird-dohan ng babae. Baka trip lang talaga nitong magbasa sa maingay na lugar. "Hindi mo ba kayang magbasa while listening to music? 'Cause I can," sabi na babae na marahil ay nabasa ang nasa isip niya. Mind reader 'yan? "Nope, hindi ko kayang basahin ang utak mo but I can read your facial expression." Ngumiti pa ito at tinanggal ang earphones sabay sarado sa libro. "By the way, my name is Heart."

puno ng pag-aalala ang boses nito kaya alam ko ang dahilan kung bakit nito sinasabi iyon. "Kakayanin ko pa ba, Sab? Sa tingin mo?" Kasi ngayon parang mauunang sumuko ang puso ko kaysa sa utak ko. "Kinaya mo nga noong iniwan ka ni Greel, 'diba? Alam mo naman kasing may broken heart syndrome ka pero hindi mo iniingatan 'yang puso mo." Yes, I have Takotsubo Cardiomyopathy, also known as "broken heart syndrome." This condition is triggered by severe emotional or physical stress and can mimic the symptoms of a heart attack.

"𝑶𝒏 𝒉𝒊𝒔 𝒄𝒉𝒆𝒔𝒕, 𝒄𝒍𝒐𝒔𝒆 𝒕𝒐 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒉𝒊𝒔 𝒉𝒆𝒂𝒓𝒕... 𝒕𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒂𝒔 𝒂 𝒕𝒂𝒕𝒕𝒐𝒐. 𝑨 𝒃𝒍𝒂𝒄𝒌 𝒓𝒐𝒔𝒆 𝒂𝒏𝒅 𝒊𝒕𝒔 𝒑𝒆𝒕𝒂𝒍𝒔 𝒘𝒆𝒓𝒆 𝒔𝒉𝒂𝒓𝒑, 𝒅𝒂𝒓𝒌 𝒂𝒏�