Novel & Cerita Blackheart

Buti pa sila… Hindi niya naiwasang makaramdam ng lungkot sa ala-alang pilit na bumabalik sa kaniyang isip anong pigil man ang kaniyang gawin. Ilang beses na niyang pilit na isinuksok sa kailaliman ng isip at puso ang mga ala-alang iyon? Kahit anong iwas ang gawin niya'y pilit pa ring bumabalik. And she always hated it when those memories came rushing; dahil kahit ilang taon na ang lumipas ay masakit pa rin para sa kaniya ang mga nangyari. Muli niyang ipinilig ang ulo. Bakit ba ayaw siyang tantanan ng mga negatibong alaalang iyon?

At ang mas lalong ikinabigla niya nang inilabas nito ang earphone nito at isinuot iyon sa tainga. Ay, iba rin. Lakas ng tama. Napailing na lang siya at hindi na lang pinansin ang ka-weird-dohan ng babae. Baka trip lang talaga nitong magbasa sa maingay na lugar. "Hindi mo ba kayang magbasa while listening to music? 'Cause I can," sabi na babae na marahil ay nabasa ang nasa isip niya. Mind reader 'yan? "Nope, hindi ko kayang basahin ang utak mo but I can read your facial expression." Ngumiti pa ito at tinanggal ang earphones sabay sarado sa libro. "By the way, my name is Heart."

puno ng pag-aalala ang boses nito kaya alam ko ang dahilan kung bakit nito sinasabi iyon. "Kakayanin ko pa ba, Sab? Sa tingin mo?" Kasi ngayon parang mauunang sumuko ang puso ko kaysa sa utak ko. "Kinaya mo nga noong iniwan ka ni Greel, 'diba? Alam mo naman kasing may broken heart syndrome ka pero hindi mo iniingatan 'yang puso mo." Yes, I have Takotsubo Cardiomyopathy, also known as "broken heart syndrome." This condition is triggered by severe emotional or physical stress and can mimic the symptoms of a heart attack.

Hindi siya mapakali sa presensya ng binata at kaakibat nito ang paglabas ng butlig-butlig na pawis sa ilong. "Why's my heart pounding so hard? It's like the nerves on my body has gone loose!" "Did you say something? Sorry medyo malakas kasi 'yung music at ang bilis mong maglakad. Can you repeat it?" Isang lalaki hindi kalayuan sa kanila ang tahimik na nagmamasid ngunit matapos makita ang reaksyon ng dalaga ay hindi na rin nakapagtimpi. "Loraine," tawag nito at nilapitan sila.

He loves me more and more. Lexus is like my heart, kapag inilayo sa akin, pakiramdam ko ay katapusan ko na. Iyong pakiramdam na pinipigilan kang huminga, unti-unti kang tinatapos at binabawian ng buhay. Hindi ko lubos na maintindihan ang sarili ko, lalo na ang puso ko kung bakit kailangan kong maramdaman ang bagay na iyon para sa kanya. Kahit anong pigil ng isip ko, ayaw pa ring magpatalo at magpadikta ng puso ko sa kung ano ang dapat na maramdaman. My mind always reminds me that this is absurd, a sin, a forbidden. This is all wrong. But my heart beats like it was telling me otherwise.

Napipikit siya at pilit kinakalma ang sarili pero mas lalong sumasakit ang puso niya sa ginawa. Fuck! So this is what heartbroken feels like? Napangisi siya at agarang binuksan ang pangalawang whiskey at inubos lahat ng laman ng bote. Tulad ng una, binato niya ang iyon at basag na bumagsak sa marmol na sahig. Pinagbabato niya ang bawat mahawakan na bagay at galit na sinigaw ang pangalan nito. Fuck! Fuck! Fuck! Bakit nito nagawa sa kaniya ang bagay na 'yon? Kahit saan banda niya tingnan hindi niya maintindihan kung bakit.

Black. Blackheart. Black soul. He's a nightmare and I should force myself to wake up now but why do I find myself staring? Admiring like a fool. Napalunok ako. Wala sa loob na niyuko ko ang sarili. I'm all white. The virginal and so casual. Biniro pa nga ako ni Kah na mahihiya sa akin ang Tide at Ariel sa sobrang puti ng suot kong plain bodycon dress at Nike Airmax.

Bulong ko habang nakapikit. Saktong pagdilat ng mata ko ay s'ya namang pagbukas ng pintuan ng simbahan. Napangiti ako ng mula sa kinatatayuan ko ay malaya kong nakikita ang mga taong naging parte ng buhay ko. NP: Thousand Years By: Christina Perri Heart beats fast Colors and promises How to be brave How can I love when I'm afraid to fall But watching you stand alone All of my doubt, suddenly goes away somehow

“Forlat (Sorry) “ Kapag sinabi ko pa naman, tinotoo ko. That is me. I’m a bitch, demon and all other terms of a bad person. I killed so many people but I don’t feel anything. Maybe the right term is… I’m happy to see dying people, pleasing me and killing them with my hands. Yeah. I’m HEARTLESS. And I’m a DEMON. Don’t mess with me if you don’t want to see the demon side of mine.

and that is the biggest mistake that I've ever did. Sa araw na halos lumilipas ay nararamdaman ko ang bigat sa puso at mas lalong dumadami ang kasalanan ko sa kaniya. Rain... was a big threat to me when they met Heart. He is smart, handsome, good one, and rich so I am even more immersed in the mud where I stand. Heart deserve such a man who seems able to make a decision that she will not be hurt. Me? hindi... kasi lahat ng desisyon ko ay nakakapanakit sa kaniya.