Blind In Tagalog Novels & Stories

“Are you fvcking blind?” Nanlaki ang mata ko. I didn't expect him to say that! At anong ibig niyang sabihin na blind ako? Bakit? May nakikita ba siyang hindi ko nakikita?! My lips were already parted and ready to give him an earful words. Pero hindi iyon natuloy dahil sa malakas na paghigit niya sakin pabalik sa kama. “Anong gagawin mo sakin?!” naghihisterikal na ako.

I ask nervously at nagsimula na din akong i-angat ang kamay ko para kapain ito. "I'm here!" Nakahinga ako ng maluwag ng marinig ko ang boses ni Mommy at ng mahawakan ko ang kamay nito. "What's wrong?" Para akong hinatak pabalik sa kasalukuyan at yung pansamantalang pagkawala ng paningin ko ay bigla nalang nagbalik. Pinakatitigan ko ang nag-aalalang mukha ni Mommy. "I've got blinded." Sambit ko at mas lalong lumala ang pag-aalala nito.

Muli ay inilibot ko ang aking panangin. Saan ba ako?Anong lugar 'to? Bakit wala akong makitang liwanag? Everything that I see is dark-nothing but pitch black. Muli ay inilibot ko ang aking panangin pero ganun pa rin. Wala parin akong makitang liwanag. Shit! Anong klaseng laro ba 'to? Saan ba ako? "You never listened!"

sagot niya dahilan para mabuhayan ako ng loob. He then shook his head at napasinghap pa habang nakapameywang. Napaiwas siya ng tingin, at kung hindi ako namamalik-mata'y nakita kong parang nanunubig ang kanyang mga mata. "... B-But I can't"

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

Nakatingin lamang ako sa mga bituin sa langit habang dinadama ang paghaplos niya sa ulo ko. "You are not the dimmest star, but the brightest; you carried light in order to light the path for your two brothers. I understand how it feels to give up on your dreams. I can feel your sadness and your pain. I can feel your entire burden, and it's natural to think you're dim. Ikaw ang umaako sa responsibilidad na dapat ginagawa ng mga magulang mo. And you know what? That makes you shine the brightest, Alyn."

"Sabi niyo po kasi blind date, e. Bulag po iyong gusto ng Mommy ni Marko para sa kaniya?" Malakas ang tawanan nilang apat. Napanguso naman ako. Mali na naman ba ako ng pagkaintindi? Sana hindi na lang ako nagtanong. Pero si Marko iyon, e. Hindi ko kayang manahimik na lang. "You're so funny, hija." Ngumuso lang ako. "Blind date, ibig sabihin, date sa isang tao na hindi mo kilala or hindi pa nakikita."

“Po?” “Nakikita natin sila…” bulong nito, dumudulas ang tingin sa labi niya. “…pero hindi nila tayo nakikita.” Huminga siya nang malalim. So hindi pala sila ang nasa blind item. Hindi siya ang nasa picture. Hindi siya ang nahuli. At para bang natanggal ang isang malaking bato sa dibdib niya. Tumigil ang sasakyan.

“Hey, why are you crying?” Humikbi ako. “M-Masakit, Blaze. M-Masakit—masakit i-iyon..” ininguso ko ang aking ibaba. Bumaba naman ang tingin niya doon kapagkuwan ay mahinang hinampas ng palad ang sariling noo.

biglang bulong sa 'kin ni Brie na nagpagising sa aking sa reyalidad. I chuckled and kissed her cheeks. “Syempre, pogi talaga kasi siya ang Papa niyo.” “We have same eyes, Mama. Silver.” Yumakap ito sa 'kin. “Sabi ni teacher bakit daw silver eyes ko tapos sabi nung nang-aaway sa 'kin kasi baka raw albino ako. What is albino, Mama?”