Blind In Tagalog Novels & Stories

And my vision is starting to blur. 'Oh god! Agatha, please don't ruin this night because you feel anxious for nothing! Bear with it! 'Inis kong sabi sa sarili.' Pero nang makarating kami sa harap ay mas lalong nanlabo ang paningin ko nang mamataan ko ang isang tao na nakatayo mula sa likuran.

“Sigurado akong alam na ni baby ‘yon. Pero sana ikaw rin, alam mong ganon din kita kamahal.” Tumingin siya sa akin at ngumiti, ‘yung tipo ng ngiting may halong pagod pero punô ng init. “Of course! Only the blind can’t see that,” sagot niya, sabay tawa. “At hindi bulag ang mga mata ko, pati puso ko.” Natawa ako, pero sabay sabing seryoso, “Alam mo, napakaganda mo kapag ngumiti ka.” “Yeah, I know,” sagot niya, tawa nang tawa, habang kinukurot ako sa braso.

Kabanata 48.5 Namilog ang mga mata ni Nadia nang maramdaman niyang may humugot ng baril niya sa kaniyang likuran. Mabilis siyang pumihit para tingnan kung sino ang naglakas-loob na gawin iyon sa kaniya. Agad na kumunot ang kaniyang noo nang hindi niya mamukhaan ang babaeng nasa harapan niya.

Iniwas ko na lang ang mata sa kanya dahil sa pagka-ilang at hiyang naramdaman. Tinapik pa nito ang kama bago ako inanyayahang muli. "Humiga ka na rito dahil alam kong inaantok ka na. Huwag kang mag-alala, pass muna tayo ngayon kasi pareho tayong pagod," pang-aasar pa nito. Mahigpit ko na lang ipinikit ang mata at pinigilan ang sariling bulyawan siya.

Kabanata Tatlumpu't Walo Kumabog sa kaba ang dibdib ko ng marinig ko ulit ang mga putok ng baril. The man that was holding me was pinning me to the ground. "Ssh. Baka marinig nila tayo." Bulong nito sa akin. “Bitawan mo ko.” Mariin kong sagot at sinabukan siyang sipain pero na hawakan niya ang binti ko.

She smiled again. "Ah okay uhm hinahanap ko lang kasi, she's blind eh. Nabulag siya matagal na." Napalaki ang mata ko sa sinabi niya. Wtf? Bulag? Am I dreaming eh nakita ko pa 'yon kanina at kinausap pa nga ako eh.

Hindi naman imposible na may third eye sila at may nakikita silang hindi ko nakikita? I was about to move when suddenly, I saw red. Hindi pula na kapag nagagalit ka o nakakakita ako ng dugo, may pulang tela na nakaharang sa aking mga mata. May nagtali rin sa aking kamay at rinig na rinig ko ang usapan ng mga taong gumawa no'n. “Sorry ha,” pagpapasensya pa nito sa akin at ginabayan ako sa paglalakad. “Nalista ka kasi sa blind date, hindi p'wedeng bawiin.”

“Hindi pa, ikaw ba? Kung gutom ka na ay puwede naman na tayong dumaan para makakain ka na.” Umiling naman siya agad. “Mamaya na lang din, do’n na lang sa pupuntahan natin. Marami naman sigurong mabibilhan do’n.” Tumango na lang ako. “Nandito na tayo, but before that. Close your eyes,” sabi niya. Kinuha niya ang isang blindfold at inilagay iyon sa mata ko. “Bakit? “Stop asking, you will see.”

“May tanong ako.” Napasulyap siya sa akin sa pamamagitan ng rearview mirror. “Ano 'yun, anak?” Inayos ko ang aking upo at ngumiti nang napakalapad. “Pwede bang ipila mo na lang lahat?” Biglang tumigil ang mga daliri ni Mommy sa pag-scroll sa iPad. Napalingon siya sa akin, kunot ang noo. “Ano kamo?” “I'yung mga makaka-blind date ko po,” dahan-dahan kong paliwanag habang pinalalaki ang aking mga mata. “Ipila niyo na lang sila.”

Agad na lumapit si Kei at tinitigan siya sa mukha. "Hey, ayos ka lang ba? Anong nangyari?" nag-aalalang tanong ni Kei. "M-Masakit ang mata ko... dahil sa contact lens," sagot ni Amaia. Nabaliw ang isip niya nang maamoy ang pabango ng kanyang target... "Sandali lang," bulong ni Kei. Naramdaman ni Amaia ang malambot na daliri ni Kei na humawak sa kanyang mukha. Para siyang nakuryente sa kiliti ng balat nito.