Blossom Flower Quotes Novels & Stories

Napansin niya ang maliit na card na nasa ibabaw ng flowers kinuha niya iyon at binasa kung kanino galing ang bulaklak, kahit pa may kutob na siya kung sino ang nagbigay nito. "Hey, beautiful, good morning! I hope you like the flowers, smile." Josh. Napangiti siya sa nabasa. Kinuha niya ang bulaklak at inamoy-amoy iyon. "Hmmn, ang bango," komento niya. Salamat sa pa bulaklak ni Josh, napangiti siya at gumaan ang araw niya!

Hindi naman gaanong kalawak ang hardin—sakto lang, katulad ng sukat ng fountain. “Kaya pala kanina ang bango ng sumalubong sa akin. Kayo pala ’yon?” sabi ni Elvis sa mga rosas. Iba’t iba ang kulay ng mga ito—may black rose pa na ngayon lang niya nakita nang personal. “Ang ganda mo, at ang bango pa. Alagang-alaga talaga kayo, no? Ang sarap niyong pagmasdan,” masayang wika niya.

Ang mga nakaka-relax na bango ay nakakapagpaganda ng araw at ang iba’t-ibang mga bulaaklak ay napakagandang tignan. “Magandang Umaga po Ma’am,” bati ko sa may-a*i ng flower shop. “Ilang ulit ko bang sasabihin na Lony ang itawag mo sa akin? Para naman akong senior diyan sa tawag mo,” saway niya sa akin.

hindi ko inabot ngunit nilagay niya ito sa ibabaw ng hawak kong pumpon ng bulaklak. "Halata ba sa mukha ko?" tanong ko sa sarili ko. "Yes! For you," isang mas malaking pumpon ng bulaklak ang nasa harapan ko na naman. Mix roses iyon at ang ganda. It's my favorite flower. Na-touch ako kahit hindi maganda ang nangyari sa loob ng mall kanina. 'Yung kasabihan na kapag may pangit na nangyari sa buhay mo may kapalit namang maganda.' At ito iyon.

At kapag nakuha na niya ang oportunidad na iyon, mapapanatag na ang loob niya at mabibigyan na niya ng hustisya ang pagkamatay ng lola niya. Muli niyang sinipat ng tingin si Rose at aliw na aliw pa ito sa ginagawang paghaplos sa mga bulaklak at paminsan-minsang inaamoy pa ito. Lumapit siya rito. Naramdaman din naman agad ni Rose ang presensya niya sa likuran na nito. "You know..." panimula nito. "Every flower we're passing by here in Spy Creek holds a special place in my heart. These flowers, they aren't just random blooms. Each one was carefully planted by my dear grandmother."

Hindi niya sinagot ang tanong nito bagkus bumaba na lang siya at sumunod naman ito. Tumingala siya sa napakagandang puno at napakagandang bulaklak niyon na parang sa isang cherry blossoms sa Japan. "When you see something interesting like this tree with its beautiful flowers. Pick some of them and take a bouquet to the woman you want to give, especially Eoise. Tiyak magugustuhan niya iyan." mahabang sabi niya but deep inside of her was hurt. Nangunot noo ito. "Why spoil a tree?"

Natagpuan ni Nikole si Cross na naninigarilyo sa veranda habang nakamasid sa hardin. “Aren’t we going to sleep?” tanong niya nang makalapit. “You can go.” Tipid na sagot nito. Tumabi siya rito at tiningnan ang mga tulips. “Tulips… it’s mesmerizing.” Mahinang usal ni Nikole. Bigla niyang naalala si Julian kaya ipinilig niya ang ulo. Cross puffed out a cloud of smoke. “The classic flower symbolized perfect and deep love. Ironic, isn’t it?”

Siguro naka-move on na siya, samantalang ako, patuloy na nabubuhay sa nakaraan at binabalik-balikan ang masasayang alaala namin. I could compare myself into a flower called spring crocus. Nabasa ko noon that spring crocus is the saddest flower kaya tinatawag din itong penitent's rose. It represents our heart or soul, the eternal part of our being, which blooms when someone we love forgives us. Am I able to bloom into a beautiful flower again? "Muning." Napatingin ako sa pintuan ng kwarto ko kung saan nakasilip si kuya Mike.

Bigla na lang s'yang dumampot ng isang bungkos ng bulaklak na malapit lang sa kanya at tiningnan iyon. Pahagis niyang ibinalik iyon pagkatapos ay bumaling siya sa helper. "Give me your most beautiful bouquet of flowers. And.... I want it red... no,... wait...." Nag-isip si chardon at bumulong sa sarili. 'It Should be the best.' "I want flowers symbolizes sincerity." "Um, sir.... Tingin ko po'y dapat ipagamot n'yo muna-" Hindi na naituloy ng helper ang sasabihin nang tapunan siya nang malalamig na mga tingin ni Chardon.

I can't ask the heavens for more. "The first flower was for the day you were born. Baby, thank you so much for existing. Second is for the first time you talked and walked. Third is for the day you first entered the school. I'm proud of you, Isla. I'm proud of you for how you began your life journey, and I'm here to root for you until you finally get the life that you're working so hard for each day. The fourth flower is for the times you were struggling, yet you never gave up." He finished all those lines in one breath. For the first time, someone noticed the little things about me. Zeidan appreciated me even before my existence, and admired me for living.