Novel & Cerita Ill Manners

Umayos ito ng upo at nagtawag ng waiter. So. Part pa rin pala ito ng pagtuturo nito sa kanya. Table manners daw? Marami siya niyan. She composed herself and sat properly kaharap ng binata. Hindi na niya naintindihan kung ano inorder ni River. Tila kasi nag-slow motion ang paligid niya habang gumagalaw ang bibig ng kaharap. How gentle he was, so manly and courteous and confident. Kung bakit parang naggo-glow in the dark si River sa kanyang paningin ay hindi niya kayang ipaliwanag.

Ayon sa mga tuntunin ng etiquette, kapag nasa lamesa, dapat tumayo ang mas batang henerasyon at hintayin nang magalang na dumating ang mga nakakatanda sa kanila. Kung nagsasalita ang nakakatanda sa kanila, kailangan yumuko ng mas batang henerasyon para makinig nang mabuti sa sinasabi ng mga mas nakakatanda. Kung uupo ang mas nakakatanda, kailangang hintayin ng mas batang henerasyon na maka-upo muna ang nakakatanda nila at makaka-upo lang ang mas batang henerasyon kung sasabihin ng mas nakakatanda.

Ngumiti siya ng pagkatamis-tamis habang blankong mukha lang ang ipinukol ko sa kaniya. Is she Malia? Is she my soon-to-be wife? Hmmm. Not bad. They greeted each other. Still, maintaining my stoic poise. I stared at her and observed her movements. The way she motion her hands on the food, the way she behaves, the way she smiled and laughed. She is really a heiress. She is fully aware of proper etiquette. Sandali ako nitong binalingan at kinunutan ng noo ngunit kaagad ding binawi nang magsalita si Mom.

Kaya nagserbisyo muna siya rito bilang pasasalamat na rin niya sa scholarship na ibinigay sa kaniya ng mag-asawa. "Tandaan mo, huwag mawawala ang accent. Tita and Tito ang tawag mo sa kanila and childhood friends mo ang mga anak nila. Kapag kumakain, huwag ilalagay ang siko sa lamesa. Alalahanin mo ang table etiquette na tinuro ko. Alam mo na ang tungkol kay Elysia kaya maitatawid mo 'yang family dinner na 'yan," huling sinabi niya.

At ang eksenang iyon pa ang naabutan nito. Ano ba ang meron sa babaeng iyon at ganun na lang ang pagkagusto ng kanyang ama dito? Hindi naman maganda iyon. Parang lalaki pa kumilos na akala mo ay siga o tambay sa kalsada. Walang etiquette. Malakas na hinampas ni Lily ang braso niya sanhi upang mapatingin siya dito. "Nakikinig ka ba, Paxton? Ang sabi ko ay idedemanda ko ang Jillian na iyon!"

Mas maaliwalas na ang kanyang mukha—pino, kalmado, at nakakapanibago. Bahagyang kumunot ang noo ni Lucien, pero agad na pinatigas ang kanyang tono. “Amara, kaibigan mo ba ito? Watch her manners. Huwag kayong gumawa ng eksena rito. Kung may problema kayo, sa akin kayo humarap.”

Syempre sinadya niya iyon, hindi naman siya basta basta mabubusog doon dahil maliliit na portion lang iyon ng food pero ang mahal mahal na. Punong puno ang lamesa nila lalo na sa side ng babae, napapatingin na nga sa kanila ang ibang nakaupo sa mga tables at hiyang hiya ang lalaki’t napapatakip na ng muka ngunit walang pakialam si Scarlett. Kahit na ganon ay kumakain siya ng slow with grace, proper etiquette of eating ina restaurant like that. “How’s your nanay love? Is she better now?”

Muli siyang napatawa at ang weird lang kasi naka-silip siya sa pinto na ulo lang ang nakikita. "Tumuloy ka at mukha kang timang dyan." Alok ko. Ngumiwi siya na parang hindi komportable. "Is it alright? I was not taught to come in a lady’s room." Turan niya habang kamot ang kanyang leeg na nahihiya. "Hindi ka lang pala gwapo at mayaman no? May good manners and right conduct ka pa! Eh 'di sana all! Swerte ang mga kaibigan at girlfriend mo." Naiingit kong sabi.

Kasi kung oo ay hindi bagay sa kaniyanh siraulo niya. Manners? Manners ba kamo ang sinasabi niya? So, gawain ng taong may manners ang iwanan ang mga anak niya—ang isang labinlimang taon na dalagita at siyam na taon na batang babae ng walang guardian na mag-aalaga sa mga ito? May manners ba ang taong mas pinili ang lalaki niya kaysa sa mga anak niya na sarili niyang dugo’t laman? May manners ba ang taong mas piniling alagaan ang anak ng ibang babae kaysa sa sarili niyang mga anak? May manners ba ang taong mas pinili ang sariling kaligayahan kaysa ang isipin kung ano ang kahihitnan ng mga taong iniwanan niya? Ha! Hiyang-hiya ako sa sinasabi niyang manners.

At mukhang ginanahan pa. ''The tastes won't be the same kapag lumamig na iyan,'' wika ng binata. Pinakalma ni Celine ang sarili. Their first meet up isn't good. At ngayon sa pangalawang pagtatagpo nila, it's even worst. ''I just want to make things clear -'' ''I don't talk while eating. I called it table etiquette." Tumayo ulit si Celine. ''Then, I'll take my leave.''