Blue Characters Cartoon 소설 & 이야기

Parang may kung anong salamangkang dumikit sa ulo ni Alizee ang kamay ni Blue, hindi agad niya maibalik. Nang bahagya siyang mag-angat ng tingin, tumama siya sa malamig at matalim na titig ni Arion, parang kaya siyang patayin sa tingin pa lang. Napangiti si Blue, kunwaring relax. “Hindi ‘yan ang iniisip mo. Mukha kasing cute at medyo weird si little sister, so naisipan ko lang asarin.”

“Ah… sabi po kasi sa amin ituloy lang daw po namin ang plan.” Halos namilog ang mata ng bruha. “Sino ang nagsabi???” “Ako. Bakit?” palaban kong sagot. “Ang pangit ng white!!!” Halos masuka ako sa pagmumukha niya. “Eh mas pangit ka nga eh. Blue, green, yellow, black— anong klaseng kulay ang mabubuo niyan?” Nakapamaywang na pala ako. “Pero kaysa naman white!”

Pero teka Blue ang pangalan niya, mahilig ba ang pamilya nila sa kulay? Tinusok ko ang likuran ni Red. Lumingon naman siya sa akin. "Hindi ka ata naging dragon." "May bata kaya hindi ko tinaas ang boses ko." "So pagbalik ni Alexis dito saka mo ilalabas? Hindi naman sinasadya ng bata na mabundol siguro ang base mo na puwedeng taguan ng tao. Minsan gagamitin ko rin yung isa mo pang base para taguan ka, kasyang-kasya ako do'n."

Ang gabi nila ni Julian ay parang isang panaginip na ayaw humiwalay sa kanyang ulirat, at ang bawat titig ng mga kapwa guro ay tila nagtatanong kung bakit tila malalim ang kanyang iniisip. Paglabas niya ng gate ng eskwelahan, napatigil siya. Isang makintab na itim na SUV ang nakaparada sa tapat. Nakasandal doon si Julian, suot ang isang navy blue na polo shirt na hapit sa kanyang dibdib at isang salamin sa mata. Mukha itong isang modelong naligaw sa gitna ng ingay ng mga batang nagsisiuwian.

Inilapag nito ang taya sa pula. “Red?” tanong niya. “Lucky color.” “Since when?” Dahan-dahang bumaba ang tingin nito sa labi niya. Isang segundo lang. Sapat para uminit ang pisngi niya kahit malamig ang hangin. “Since tonight.” Bahagya itong ngumiti. Para hindi mahalata ang pamumula niya, mabilis siyang tumaya sa blue. “Fine. Blue ako.”

Tila bata kung tanungin ni Freya si Creed habang hawak n'ya ang apat na kulay ng cotton candy Si Creed naman ay labis ang pag-iisip kung ano ang kanyang unang pipiliin, "I want blue, baby," Matapos ang ilang sandali ay nakapagpasya na s'ya sa kulay na pipiliin. Naalala kasi nito ang sinabi noon sa kanya ni Mayon tungkol sa cotton candy na ang kulay Blue daw ay para sa mga boys at pink naman ang para sa girls.

Ibinaba niya ang hawak na baril at mabilis na tumalikod patungo sa mansyon upang balikan ang kanyang anghel. "T-Tama na, boss! Baka mapatay mo na ako rito!" garalgal at pasigaw na pakiusap pa rin ni Blue mula sa likod ng puno, takot na takot na baka hindi na siya sisikan ng araw bukas dahil sa kanyang naging sagot.

"Excuse me, akala ko ba ayaw mo akong tulungan?" "Ang bagal mo kumilos." Tudyo niya sa akin. Napairap ako. Mas mabilis niya pang natutupi ang mga damit ko, ngumunguso ako dahil ang bagal ko ngang kumilos. "You love Blue so much." Ani Kuya Tyler he looks so amused dahil sa mga nakikitang halos lahat ng gamit ko ay color Blue. Tumango ako. "The color calms my mood."

Tumango ito kaya bahagya kong pinindot ang hawak ko upang bumaon ang mga matatalim na paa ng gagamba kong laruan sa balat ng babaeng ‘yun. Hindi naman siya papatayin nito kaya hindi ako natatakot o ano pa man. Ang kanyang pag suko lang ang hinihintay ko. “Boss, kailangan po kayo sa Underground..” wika ni Blue, tumango bago tumayo. “Mauna ka na..” utos ko dito mabilis itong umalis habang ako naman ay umakyat sa ikalawang palapag ng bahay at nag bihis ng panibagong damit.

Natigil na lamang ako nang may mga yabag at malalakas na hikbi ang papalapit sa akin. Si Uno buhat buhat si Blue na duguan at wala nang malay. Behind them was Amber crying. She was crying with her heart out. Her face was streaked with tears and her hands were shaking. When they finally got close to me, she fell to the floor like as if her knees gave out as she covered her face and started crying even harder. Red approaches her, tending her.