Boundaries In Tagalog 소설 & 이야기

Sagot ni Tob. Wew! "Very good. Now, miss Gomez please stand up,” sabi ni Sir sabay tawag sa isa pang kaklase namin na si miss Gomez. "What is Transform boundaries?" tanong ni sir. "Transform boundaries is where plates slide passed each other. Or another one plate passing by the another plates that can slide past each other." Sagot niya. "Very good, Miss Gomez. Now please listen carefully to my discussion,” sabi ni sir saka nag discuss na ulit siya.

“May oras ka mamaya. Kailangan nating mag-usap tungkol sa… boundaries.” Napatingin siya ngayon, ang kilay niya nagtaas. “Boundaries? Since when do you respect boundaries?” “Don’t test me,” malamig kong sagot. “Hindi mo naiintindihan kung gaano ka-delikado ang ginagawa ni Nathan.” Huminga siya nang malalim, halatang nagpipigil ng inis. “Ang delikado ay ang paranoia mo. Hindi lahat ng lalaki na lumalapit sa’kin, may masamang balak.”

“Mahal na mahal ko siya. Hindi ko siya ipagpapalit. Lalung-lalo na sa ‘yo.” Kita ko ang pamumuo ng luha sa mga mata niya. May bahaging nakaramdam ng awa—dahil minsan din kaming may pinagsamahan—pero mas nangingibabaw ang galit at matinding pagod. At sa sandaling iyon, alam kong tama ang ginagawa ko. Kahit masakit. Kahit may masasaktan. “Respect my boundaries,” mariin kong sabi. “Kung hindi mo irerespeto ‘yan, hindi ko alam kung mapapatawad pa kita.”

Anong nakakatawa? "Akala ko tulog kana?"pang-aasar niya. Hindi ko siya pinansin, nilagay ko ang isang unan ko sa pagitan naming dalawa. "Ano 'to?"tanong niya sabay turo sa unan na nakapagitan samin. Tinaasan ko siya ng kilay. "Boundary 'yan. Bawal lumagpas diyan ang kamay mo"pinandilatan ko siya ng mata saka komportableng humiga.

Nangingiti naman itong tumango. "May kumot ka na diyan. May unan na din. Isang rules lang kailangan mong sundin. Bawal kang lumagpas sa boundary na iyan. Kapag mangyari iyun, hindi ako nangingimi na tadyakan ka para malaglag ka sa kama!" muling wika ko na nagpahalakhak dito. Kunot ang noo ko naman itong tinitigan. "Sorry! Sorry! Natawa lang ako. Kailangan ko nga pala talagang mag-ingat kung ayaw kong ma-balda." sagot nito. Inirapan ko lang ito at naglakad na papunta sa pwesto ko.

panimula ko. Kung nakakain lang ang matatamis na salita, Baka matabang-mataba na ako ngayon. "Pangatlo, Dapat caring. Kung kaya mong alagaan ang sarili mo, Dapat kaya mo din akong alagaan at ang mga magiging anak natin. Pang-apat, Dapat may takot ka sa Diyos dahil kung hindi, Salamat na lang sa lahat-lahat. Pang-lima, Dapat marespeto, Kung kaya mo akong respetuhin, Dapat kailangan mo ding respetuhin ang mga magulang ko kagaya ng pagrespeto mo sa akin. Dahil, sila ang pinaka-nakakakilala sa akin. Panghuli, Dapat, Mahal natin ang isa't isa. Hindi pwede yung one-sided love dahil bakit magpapakasal ang dalawang tao kung hindi naman pala mahal yung isa't isa hindi ba?" paliwanag ko.

Parang hindi ito magkaibigan. "Magkaibigan tayo pero hindi ko palalagpasin ang pambababoy na ginawa mo sa babaeng mahal ka, Gal. Oo, tama. Mahal ka ni MArie. Mahal ka ng babaeng tinrato mong hayop sa kama. Lumagpas ka sa boundary, Gal. Lumagpas ka."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Then, why is he telling me about this? “Dahil po ba? Dahil may bago ka ng mahal at walang iba kundi ang babe mo na nasa Batangas. Don't worry hindi kita ibubuko kay mommy, kuya, mabait po ako.” Sabi ko sabay tawa. May boundaries din ako na tinatawag lalo sa ibang tao. Obligasyon ko lang talaga ay magpanggap kay mommy na totoong anak niya ako, na si Cherry ako at hindi ibang tao.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?