Novel & Cerita Boundaries In Tagalog

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

asik ko. "Did I tell you something about that? Sabi ko malapit na tayo sa heaven at narito na tayo sa heaven sky," sabay tigil ng kan'yang sasakyan. "See?" turo nito sa nakasulat sa boundary. Heaven sky nga. Hindi ko alam na may ganito pala na lugar dito sa Pilipinas.

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

saad ni PO3 Abarientos. Napatayo si Lemuel sa kanyang pagkakaupo sabay hampas ng dalawa niyang kamay sa ibabaw ng kanyang mesa. “Kung hindi nila tayo tutulungan wala tayong magagawa kung ‘di ang kumilos mag-isa,” mariin nitong saad at nagsimulang maglakad. “Tara na, bata. May mamanmanan tayo.”

Chapter 12 “Bawal ka lumagpos dito, naintindihan mo?” mariing sabi ni Natalia habang nakaturo sa unan na inilagay niya sa gitna nila. "Well... hindi ka naman siguro tanga para hindi maintindihan yun, diba?" Tanong pa niya at binigyan ng pilit na ngiti sui Emilio. Para iyong bakod na naghihiwalay sa dalawang teritoryo...isang malinaw na boundary na hindi dapat tawirin.

malamig niyang sagot. “Gusto ko lang magpakabait. Assistant mo ako, ‘di ba?” Napatingin siya sa akin. “Marga, we need boundaries.” “Boundaries? Pero hindi ka naman nagagalit kapag ako ‘yung nagluluto, ‘yung nag-aalaga sa’yo, ‘yung nagsisiguro na may kain ka. So bakit biglang may boundaries?” “Tama na, Marga.”

Pero nang tangkaing kong tumagilid, naramdaman kong may kung anong mabigat na nakadagan sa aking baywang. At may kakaibang init na nakabalot sa likod ko. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Ang unang bumungad sa akin ay ang mga unan na ginawa kong boundary kagabi—nasa dulo na ng kama, nahulog na. At ang dahilan kung bakit wala na ang boundary? Si Raiven.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Sagot ko na may halong pagka-irita. He hesitated. “That’s irrelevant.” “There,” sabi ko. “That’s the problem.” He looked at me with his eyes sharp. “You wanted boundaries.” “I wanted clarity,” sagot ko. “Not emotional exile.” At hindi na sya nakapagsalita.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.