Boundaries In Tagalog Novels & Stories

sagot ko dito. "Tignan mo sis ang drama nito" kunwari'y sumbong ko sa kapatid ko, natawa naman kami pareho, pinagaan ko yung atmosphere para di na niya ako kulitin pa. Matapos kong ubusin ang gatas ko ay nag paalam na ako kay Noah na matutulog na. Pagkahiga ko, I need to put boundaries, para di na din mas lalong lumalim ang nararamdaman ko at masaktan lang ako sa huli.

Tiningnan siya nito ng diretso. “We set boundaries.” Luna arched her brow. “Akala ko ginawa na natin ‘yon?” “That was on paper,” sagot nito. “It’s different in actual.” Saglit siyang natahimik, saka tumango. “Okay. Fair.” Huminga siya ng malalim at umayos ng tayo, animo’y inaayos din ang sarili.

“May gusto ka bang i-set na boundaries?” Parang nagulat siya sa tanong ko. “Me?” ulit niya. Tumango ako. “Yes. Hindi lang ako ang may karapatan mag-set ng limits.” Ilang segundo siyang nag-isip. “Just one,” sabi niya sa wakas. “Which is?” “Don’t shut me out,” sagot niya. “Kung may nararamdaman ka, kahit galit, kahit sakit… sabihin mo sa’kin.”

Para kaming dalawang estranghero na biglang ikinulong sa iisang espasyo. “This marriage,”simula niya, diretso ang tingin. “Is based on agreement. I will not interfere with your life. You do the same.” Gusto kong tumawa. Kung alam mo lang, gusto kong sabihing huli ka na. “I understand,”sagot ko. “I also believe in boundaries.” Kung alam mo lang kung gaano ako kahusay lumampas sa boundaries.

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

mahinahon kong sabi. Nang nag-vibrate ang telepono niya ay binasa niya ang text na kaniyang natanggap. “Mexico, delikado na sa labas. Hindi ka rin naman masusundo ng tatay mo. Alam mo naman kung ano’ng nangyari. Huwag ka na munang umuwi dahil mahirap na, malakas ang hangin. Masama mang tingnan pero iniisip ko lang ang kaligtasan mo. Tiwala ako sa iyo at kay Byeongyun kaya makiusap ka muna na riyan ka muna habang masama pa ang panahon. Huwag ka muna lalabas, ha? Mag-iingat ka.”

Hindi rin ako pinalaki ni mama para api-apihin nila, dahil lang sa mas nakatataas ako o dahil lang sa inggit sila. “Pero biro lang naman daw ‘yon” Umiling ako sa kanya bago ngumiti, “May biro ba na pinapahiya ka sa harap ng maraming tao? Biro paba na inaakusan ka na ginagamit ang sariling katawan para magkapera at biro paba ang ginagawang paninirangpuri na ginagawa nila ngayon?”

Taas kilay din nitong tanong "I don't think so but maybe" sagot ko at pinagtangkaan pa ako nitong sampalin pero hindi ko ata siya na inform na wala nasa ugali ko ang pagpaapi "How are you! Let go of me. "Don't you dare cross my boundaries again trixie" saad ko at binigyan ito ng malisik na tingin "Yeah i know you still have feeling for clark at hindi ako papayag na mangyare yun" saad nito

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

Tumayo siya at nakapamulsang humarap sa bintana saka bumuntong-hininga. "Kailan mo balak sabihin sa akin ang totoo? May balak ka bang ipaalam sa akin ang kalagayan mo?" wika niya sa mababang boses. Ramdam ko ang emosyon na pinipigil niya. Gumagalaw ang kanyang panga dahil sa pinipigilang galit. Nanatili akong walang imik kaya tuluyan na niya akong niilingon.