Novel & Cerita Boundaries In Tagalog

nangatal ang mga labi ko at mas lalo lamang akong naiyak. "Shhh, hush down." "I didn't do that. I swear, I didn't. Hindi ako gano'n. Hindi ko magagawa 'yon." My body went rigid nang maalala ko ang parteng 'yon sa nakaraan na kahit gusto kong ibaon sa limot ay gabi-gabi pa ring laman ng aking bangungot.

Naningkit naman ang mata ko. "Kung meron man, sabihin mo lang nang maaga para makapagset tayo ng boundaries sa isa't isa habang nasa ganitong set-up tayo. Ayokong makarinig ng issue about sa atin lalo na't paniguradong pinapaalam na ni Mommy ang status natin sa mga kakilala niya. She's too excited about me getting married. In no time, pwede nang kumalat ang status nating dalawa.

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

mahinahon kong sabi. Nang nag-vibrate ang telepono niya ay binasa niya ang text na kaniyang natanggap. “Mexico, delikado na sa labas. Hindi ka rin naman masusundo ng tatay mo. Alam mo naman kung ano’ng nangyari. Huwag ka na munang umuwi dahil mahirap na, malakas ang hangin. Masama mang tingnan pero iniisip ko lang ang kaligtasan mo. Tiwala ako sa iyo at kay Byeongyun kaya makiusap ka muna na riyan ka muna habang masama pa ang panahon. Huwag ka muna lalabas, ha? Mag-iingat ka.”

Tama. “Diba ang sabi mo, walang nakikinig sa side mo kaya ang nangyari ay ikaw ang naging masama sa paningin nang iba. Then write, ija. Isulat mo ang mga bagay na hindi mo na sabi at hindi nila kayang pakinggan. Siguradong gagaan ang loob mo,” nakangiti niyang sabi bago tumango. Hindi naman masamang mag simula ulit. Nandito na ako, ito nalang ang tangi kong makakapitan sa ngayon.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Taas kilay din nitong tanong "I don't think so but maybe" sagot ko at pinagtangkaan pa ako nitong sampalin pero hindi ko ata siya na inform na wala nasa ugali ko ang pagpaapi "How are you! Let go of me. "Don't you dare cross my boundaries again trixie" saad ko at binigyan ito ng malisik na tingin "Yeah i know you still have feeling for clark at hindi ako papayag na mangyare yun" saad nito

’ “W-what are you saying, woman? Enlighten me or else I’ll lose my mind.” “I’m just saying that we should build boundaries between us,” paliwanag ni Sloane. “Boundaries?” Napasinghal si Saint. “We’re married, Sloane, baka nakakalimutan mo.” “Oo, kasal nga tayo.” “Then why—” “Sa papel.”

Huminga ako nang malalim, pinipiling huwag paikutin ang usapan. “Hindi,” sagot ko, malinaw. “At hindi lang dahil ayaw ko.” Kumunot ang noo niya. “May iba na,” dagdag ko. Tahimik siya sandali, at sa katahimikang iyon, alam kong tumama ang sinabi ko. “Siya na naman,” bulong niya, hindi galit, pero may halong pagod. “Hindi lang tungkol sa kanya ‘to,” sagot ko. “Tungkol ‘to sa boundaries.”