Bride Capture Marriage Novels & Stories

Kinabukasan ay kumalat ang mga larawan ng kasal nina Anton at Gretchen sa internet: THE BRIDE AND GROOM REPLACEMENT OF THE CENTURY. Ipinahayag niya ang kakaibang karanasan sa isang isla na ideal place para sa lahat ng bride and groom. Ang babaeng totally stranger sa kanya sa isang last minute wedding. Sinabi niyang gusto niyang makalimot sa nangyari sa kanyang runaway bride sa halip Mexico natuloy ang kasal niya bilang replacement lamang sa isang kasal. Kakatwa sa larawan ang kanilang mga bisita. Mga aso ang nakaupo sa mga guests’ seats. Sila ang nagsilbing witness ng mga ito sa kanilang once in a lifetime wedding. Maraming nag-iwan ng comments at reaction emojis. Marami rin ang nag-share ng

Napatayô ng tuwid si Xion ng makita ang nagbabantang tingin ng kanyang ina. Nang makalapit ang bride sa kinatatayuan ng groom ay ipinasa ng ama nito ang kamay ng anak kay Xavien ngunit parang ayaw pa itong tanggapin ng binata. Sa huli ay napilitan na rin siyang kunin ang kamay ng dalaga ng makita na masama ang tingin ng kanyang mga kapatid, lalo na ang kanilang magulang. Pikit mata na kinuha ang kamay ng dalaga bago ito inalalayan patungo sa unahan kung saan nag hihintay ang Pari na siyang magkakasal sa kanila.

Inutusan kami ng judge na humarap sa isa't-isa at maghawak ng kamay. "Mr. Damon Ignaci, do you accept Miss… uh, Miss Soirye Galveza to be your lawfully wedded wife?” anito. "I do,” Damon said. Imbis na sinseridad, pagkainip ang bakas na bakas ngayon sa boses niya. Well, what should I expect? Hindi naman "marriage out of love" 'tong gagawin namin kundi marriage out of each other's convenience. Walang pinagkalayo mga mababasang nobela na contract marriage ang genre.

Sabi niya at nagsisimula ng lumuha Biglang siyang lumuhod sa harapan ko at may kinuha sa kaniyang bulsa. Mas lalong bumuhos ang luha ko ng may hawak siyang maliit na kahon. "I want a real marriage this time. Briejelle I know I'm not a perfect husband but I always try my best. Will you make me the happiest man in world? Will you marry me?." Napasinghap ako habang umiiyak habang nagsasalita siya. Hindi ko alam sobrang saya ko. "Oo naman, Yes yes I will."

Naghari na talaga ang kanilang pagmamahalan. They stepped closer to each other. Yumuko ang lalaki sa kaniya. Hinanda na niya ang kaniyang labi at ang kaniyang sarili sa unang legal na halik nila ni Brael. "Groom, you can now kiss your bride," sabi ng pari. Pumikit siya nang nakita niyang pumaibaba ang mukha ng lalaki. Nakakita siya ng maraming fireworks na sabay na sumabog nang lumapat ang labi ng lalaki sa kaniya.

"Alam ko sa simula pa lang na hindi ikaw ang magiging bride ko. But still, I didn't stop, continuing the ceremony. I was excited for the wedding to be done nang sa ganoon ay maiuuwi ko ang babae na nasa harapan ko na nakasuot ng wedding gown, accepting me and the way I presented myself; sick, old, and dying." "W-What do you mean?" "Litrato ni Clare ang tinitingnan ko bago ang kasal. With my photographic memory, I was able to memorize every detail of her face and her statistics. Kaya imposible na hindi ko malaman na ibang babae ang nasa harapan ko noong araw ng kasal." Lumapit siya sa lalaki at humikbi.

Napatingala siya sa akin and I slightly smiled. "You wanna ask me now?" I asked. Napakurap siya bago lumiwanag mukha niya. "Totoo?" I nodded and giggled. "I have to admit how my heart flattered when you told me to get married in there." "Damn! Kaia! You're making me the happiest man on Earth!" Bigla siyang lumuhod at may inilabas na singsing. "Kaia Dorchner, my love, the only woman for me, will you marry me?"

Para hindi masakit sa kanya ang pagtanggi ko. “Usually the man makes a little speech when proposing and then asks the most beautiful question in life – Do you want to marry me? If my answers is yes! The engagement is considered completed pero nasaan ang speech? Wala? Nasaan ang crowd? Wala. Gusto kong may speech at may crowd.” Nagdasala ako na bawiin niya. Alam kong medyo mahiyain siya sa pagsasalita lalo na kung sinasabi niya sa harap ng ibang tao ang kanyang nararamdaman. Ibig sabihin, mahirap niyang gawin iyon kaya maantala ang engament na ito.

The bell continuously it's sound of death. Would not stop until the white dress of the bride turns into a red one. The photographer, who has a bloody hand, take the moment to capture the grief of the groom. Until his shoulder was shot, maririnig ang nahulog nitong kamera na ikinabasag ng salamin.

And I'm forever grateful too, because I was the only man who tame the wild tigress hearts roaming around the city. "I, Matt Theodore Vitale, take you my stubborn wild cat, to be my wife. I promise to be faithful to you, in good times and in bad, in sickness and in health, to love you and to honor you all the days of my life. Ikaw lang ang nag-iisang babae na gusto kong uwian matapos ang nakakapagod na araw. Ikaw ang tanging babae na gusto kong makatabi. Ang huli kong makikita bago ako pumikit, at unang masisilayan pag sapit ng umaga. Hindi ako mapapagod kahit kailan. Kahit na mahirap kang paamuhin. Kahit na hindi na kita maintindihan. Kahit na umabot pa tayo sa edad na isang daan. Dahil ikaw