Bride Meaning Novels & Stories

"Shunga! Basta, bilisan mo na... Mahuhuli ka na, sa unahan ka pa naman. Gusto ng bride na ikaw ang una niyang makikita..." Napa-kunot ang noo ni Vincent at saglit na napa-kamot sa ulo. Ano daw, bride? Tapos ako sa una? Ano to... Isip nya habang nagmamatyag parin sa paligid. "Bride? Bakit... Meron bang---"

Dapat nakaupo na ito sa loob kasama ang lola nito. Napangiti na lang siya. Marahil sa lahat ng babaeng ikinasal, siya lang ang bride na anak niya ang maghahatid sa altar. It wasn't even a silver wedding to begin with. "Mommy, tayo na!"

"May pogi pala!" "Ikakasal na sila." Nakangiting sabi ni Mom. "Gusto kong pilian mo sila ng magandang maisusuot sa araw ng kanilang kasal." Napangiwi 'yung bakla. "Kanino po? Dapat po kasama 'yung bride madam para--" Natigilan 'yung bakla ng suplahin s'ya ni Mom. "Here, si Inday ang bride n'ya."

At iyon ay sa kabila ng suhestyon ng mga magulang niya na ang Kuya Julian niya ang gawin niyang best man. Nang biglang magkaroon ng komosyon sa bandang pinto ng simbahan ay dumoble ang kaba niya. Pero kahit nangangahulugan iyon na naroon na ang bride niya ay hindi pa rin mabawasan ang kaba niya. Duda niya, mawawala lang ang kaba niya kapag naisuot na niya sa kamay ni Doreen ang wedding ring nila. O kaya kapag umabot na sila ng fiftieth wedding anniversary nila.

**Narrator** Sa tradisyunal na kasalang Pilipino, ang paglalakad ng bride kasama ang kanyang ama o isang mahal sa buhay patungo sa altar ay isang mahalagang bahagi ng seremonya. Ito ay sumisimbolo sa pagbibigay ng pamilya ng bride sa kanyang mapapangasawa, isang tanda ng pagtanggap at pagpapala sa kanilang bagong buhay bilang mag-asawa. Ang prosesyon ay sinasamahan ng musika mula sa organo at koro, na nagbibigay ng solemne at mapayapang atmospera sa okasyon.

Kaya napalapit si Winona sa'akin. "Bruha ano ka ba? Normal yan sa mga ikakasal, bridal shower ang tawag rito." sagot nito. "Bridal party??? Ayoko nito, Winona itigil muna 'tong kalokohan na 'to." saad ko. "Bruha ka, hwag kang KJ, sasayawan ka lang nila promise." sambit nito.

sabi ni Rowan, “magiging isa tayo. Walang hangganan, walang kamatayan. Ngunit mananatiling buhay ang sumpa—kasama mo.” Nanginginig si Ayesha. “Bakit ako? Bakit palaging ako?” Ngumiti si Rohan, malungkot. “Because you are the bridge. Ikaw ang Bride ng dalawang mundo.” Tahimik. Tanging tunog ng ulan sa bubong ng simbahan ang maririnig.

Sabi ng isa sa kanila. " Yeah! Your Right! Hahahah" Rinig kong nagtatawanan sila. " Substitute bride lang naman sya dahil ang ate nya ang Dapat na Bride ni Mark. Pero nagulat nalang ang lahat na ang immature na kapated nya ang lumabas at naglakad sa altar. pero tingnan nyo parang gustong gusto sya ni Mark!"

Puro bakit ang nas isip niya ngayon na wala naman siyang makuhang matinong sagot. Nung sinabi ng pari na 'You may now kiss the bride' ay sa pisngi niya lang ito dapat hahagkan, pero parang may sariling pagiisip ang mga labi niya, at aminin niya man o hindi ay namiss niya ang dalaga. Kanina ngang naglalakad ito palapit sa kanya ay halos lahat ng papuri ay nabigkas na niya, bakit kakaiba ito ngayon? Bakit nakikita na niya ngayon ang kagandaahan ng magiging asa wa niya? Noon ay halos ayaw niya itong makita at makasama, idagdag pa ang kaalaman na kung sino sino na ang nakatabi niya sa kama. Pero ngayon bakit parang iba na lahat?

"Ginawa mong living hell ang buhay niya these past few months, tapos out of nowhere you just waltz in and tell her to marry you? At akala mo... ano? Sasabihin niyang yes, papakasalan ka niya? Na para bang ikaw si Prince Charming niya o ano? You're fucking delusional, pare." Nanahimik ako, pero hindi ako nakipagtalo. May dahilan kung bakit si Brent ang best friend ko: hindi siya nagsugarcoat ng shit. Never. Pero hindi iyon madaling lunukin kapag dinidiretso niya sa lalamunan mo ang katotohanan. "Ikaw ang nag-isip ng ideya," I muttered. "Ngayon kailangan kong mag-isip ng Plan B. If I don't get married within a month, all my hard work, my sacrifices, everything I've built, it'll all go to waste