Novel & Cerita Bride To Be Quotes

sabi ni Rowan, “magiging isa tayo. Walang hangganan, walang kamatayan. Ngunit mananatiling buhay ang sumpa—kasama mo.” Nanginginig si Ayesha. “Bakit ako? Bakit palaging ako?” Ngumiti si Rohan, malungkot. “Because you are the bridge. Ikaw ang Bride ng dalawang mundo.” Tahimik. Tanging tunog ng ulan sa bubong ng simbahan ang maririnig.

wika ng ama ng dalaga. "Opo, 'Tay," mabilis niyang sagot. "Salamat po sa tiwala. Mamahalin ko po siya higit sa buhay ko." Narinig nila ang tawag ng pari. "Cedrick at Natasha, baka pwede na tayong magsimula. Para kasing pakiramdam ko ay mag-k-kiss the bride na." Natawa ang mga tao sa paligid. Natawa siya at inalalayan ang dalaga sa harap ng altar.

Wala na akong maisagot dahil magmumuka akong tanga kung kokontrahin ko ang huling sinabi nya pero mag mumuka naman akong talo pag wala akong rebuttal. "Ang sabi ng pari "You may now kiss the bride". Ako ang kinakausap nya, ako ang groom kaya ako dapat ang hahalik sayo kaso atat na atat kang mahalikan ako kaya halos tumalon ka na sa tuwa para lang maglapat ang mga labi natin". Naka sando na lang ako pero ayokong tumigil sa pag kilos. Gusto kong ilabas ang inis ko.

At the beach. So it must be also the place where we say our vows. "Nag take note ba kayong dalawa ha?" River reached for Ford's back and tapped him. Ford just glared at him. "Narinig ko!" "Ayan ha, planado na lahat." Sabi ni Devy, "h'wag na kayo mag invite ng ibang bridesmaid, best man at maid of honor!" "Wala naman kaming choice, Dev. Ikaw lang kaibigan namin," biro ni Wein.

"Ihanda na ang inyong mga puso, dahil malamang ako ang susunod na bride!" Tumawa ang buong hall, ang mga kalalakihan ay nagsimula ng biro, at ang mga kababaihan ay sabay-sabay na nagpalakpakan. Hindi na nakayanan ni Peter, ang guwapo at mapanuring best man, at sinadyang magtanong, "Ano, Marites, baka ako ang susunod? Sinong una?" "Wala nang mintis!" sagot ni Marites, habang ang kanyang mga mata ay kumikislap. "Maghintay na lang tayo!"

Dahan-dahang lumapit si Elaine na para bang nahihipnotismo sa puting telang kumikislap sa ilalim ng chandelier. “Ang ganda…” halos pabulong niyang sambit. May kakaibang lungkot sa mukha niya habang dahan-dahang hinihimas ang laylayan ng gown. Pagkatapos ay tumingala siya kay Gabriel. “Gabriel…” namamaos niyang sabi. “I know I’ll never get the chance to marry you in this lifetime, but can I at least try wearing a wedding dress once?”

Parang dati lang ay para lang kaming aso at pusa kung mag away hanggang sa nabuo ang hindi inaasahang pagmamahalan. “We are gathered here today in the sight of God and these witnesses to join together Red and Atanasha in holy matrimony; which is an honorable estate, instituted of God since the first man and the first woman walked on the earth. Therefore; it is not to be entered into unadvisedly or lightly, but reverently and soberly. Into this holy estate, these two persons present come now to be joined. Therefore, if anyone can show just cause why they may not be lawfully joined together, let them speak now or forever hold their peace.” sambit ni pastor.

Ang aming kasal ay hindi lang isang seremonya, kundi isang simula ng mas matibay at mas masayang buhay magkasama. Pagkatapos ng seremonya, ang mga bisita ay nagtipon at tahimik na naghintay. Lahat ng mata ay nakatutok sa amin, at naramdaman ko ang kaba at excitement. Nang sabihin ng pari ang mga salitang iyon, "Pinapayagan ko kayong mag-asawa sa mata ng Diyos at ng batas," isang malalim na hininga ang pinakawalan ko. Tumibok ang puso ko nang mas mabilis, at ang mga mata ko ay mistulang namumuo ng luha ng kaligayahan. Ngunit bago ko pa man maipaliwanag ang nararamdaman ko, bumulong ang pari, "Now, kiss your bride."

I'm gonna marry your princess And make her my queen She'll be the most beautiful bride that I've ever seen I can't wait to smile As she walks down the aisle On the arm of her father On the day that I marry your daughter She's been here every step since the day that we met (I'm scared to death to think of what would happen if she ever left) -boses ni Cyrex ang kumanta di niya makakailang magaling ito. So don't you ever worry about me

Ang kanilang mga mata ang siyang nagsasalita, punô ng pangakong panghabambuhay. “No doubt,” pabirong sabi ng pari, “I won’t even ask if you will say ‘I do.’ Sa bakas ng inyong mga mukha, alam kong diretso na ang sagot. Mukhang hindi na kayo makapaghintay na masolo ang isa’t isa.” Natawa ang mga bisita, kasabay ng masayang palakpakan. “Well,” masayang pagtatapos ng pari, “you may now kiss the bride.”