Burat Ng Ama Mga Nobela at Kwento

Nabigla si Ivan sa ginawa ng kaniyang Ama, Dahil sa buong buhay nito, ay Hindi pa ito nagagawang saktan ng kaniyang Ama, Ngunit sa Puntong ito, Nagawa siyang saktan sa harap ng kaniyang Clasmate, Na para bang, isang mahalagang Tao si Brayan sa harapan ng kaniyang Ama, "Ba-Bakit po Dad" Utal na sabi nito sa kaniyang Ama, "Wala kang Kwenta, kung makapag utos ka sa mga Security Guard ko, akala mo kung sino kang Boss, Isa ka lang naman, walang kwentang anak na puro pag Party at Gala lang naman ang mga pinag gagawa, Ngayon, muntik mo nang sirain ang Negosyo na Matagal kong iningatan," Sabay lapit ni Don Arman isa isa sa mga Security Guard nito,

mariin niyang sabi. Ngumiti ako sa kabila ng luha. “Salamat, kuya Noah." Lumapit ang ama ko at marahang inilagay ang kamay niya sa balikat ko. "Anak, anuman ang mangyari—hindi ka nag-iisa. At ang batang ‘yan ay apo ko.Kami ng kuya mo ang bahala sayo.”sabi ng ama namin. Duon ay napahikbi ako ng mahina.

the bastard pauses and his eyes dilated with a mix of excitement and evilness. Bumigat ang dibd ib niya sa nasasaksihan niya nang mga sandaling iyon. Ganon pala kasakit na makitang wala na ang kalaro mo no’ng bata ka pa. Na nagbago na ang taong naging matalik mong kaibigan at kasama mo sa iyakan kapag napapagalitan o may problema. The Brent she used to know is dead. “Una, ang kayamanan ng ama mo.”

Hindi siya nakapagsalita agad. “Mommy?” tawag ng bata. Napakurap siya. “Ah… mabait ba siya?” pilit niyang tanong. “Opo! Ang bait po niya. Tinulungan niya ako tumayo.” Napangiti si Amara. Pero sa loob niya— may kirot. Isang kirot na hindi niya maintindihan. Isang pangalan na parang matagal na niyang narinig.

“Good. We’ll wait for you.” Nang ibaba niya ang tawag, saglit siyang tumingin sa paligid. Mula sa dating sugatang babae na muntik nang gumuho ang mundo, heto siya ngayon, matatag, may pamilya, at may sariling adhikain. --- Pagdating ni Luna sa mansion, sinalubong agad siya ni Amara na sumisigaw ng, “Mommy! Mommy!” Tumakbo ang bata, niyakap siya, at halatang sabik na sabik.

"Gusto niyo bang sumama sa'kin? Punta tayo sa Aunt Natasha niyo." Nagkatinginan ang dalawang bata. Tumindi ang kabang nadarama ni Amber nang marinig niya ang tunog ng doorbell. Mukha namang hindi iyon napansin ng mga bata. "Tara na. Puntahan natin ang Aunt Natasha ninyo." Hindi umimik ang kahit sinuman sa kanila. "Sige na, sumama na kayo sa Tatay Tado niyo."

Tanong ng kaniyang ama. Nakatitig lang sa kaniya si Zumir. Malamig ang pagkakatitig nito sa kaniyang ama, ang mga mata'y hindi kakikitaan ng kahit anong ekspresyon na animo'y nakatitig sa walang kwentang bagay. "Paumanhin, Ama. Hindi na po mauulit." Sambit ng bata. "Diba sabi ko sa iyo ay magbihis ka na sapagkat paparating na ang mga panauhin? Kay tigas ng iyong ulo!" Sambit ni Asmal habang nakakrus ang dalawang braso.

O baka pareho. Japanese naman ang ama ni Amber. Pumunta ng Pilipinas para mag-bakasyon, sa hindi inaasahan ay nakabuo sila ni nanay ng supling, at 'yon ay si Amber. Hindi kagaya ng morena kong balat, mapuputi ang dalawa kong kapatid.

Ngunit ng mahimasmasan ito ay mahina itong natawa at pabiro na pinisil ang pisngi ni Ameil. "I can be your ate but mom, I can't! I'm sorry Ameil but you have your mommy Amera na hindi ba? There is only one mommy in every child in this world," nakangiting sagot ni JM sa bata. Nakita n'ya ang paglungkot ng mga mata ni Ameil at nagtataka s'ya kung bakit nasabi nito ang ganong bagay kay JM. "Sayang pala. Gusto ko pa sana na ikaw ang maging mommy namin," malungkot na sabi ni Ameil.

Parang may kung anong kumurot sa kanyang dibdib nang makita niya ang kanyang anak na babaeng naluluhang nakatingin sa kanya. “Papa, Selim Amca'ya neden yumruk attın?” tanong ni Gem na parang ano mang oras ay hihikbi na. [translation: Daddy, why did you punch Uncle Selim?]