Burat Ng Ama Novels & Stories

Agad na lumapit si. Samantha? Cousin of Hector at biglang sinampal si Mommy! Noon paman hindi na maganda ang kutob ko sa babaeng ito. Isang anghel na asal bruha! "How dare you touch my face." Ang mahinang sambit ni Mommy. Pero kakaiba ang kanyang aura! Patay ka ngayon bruha! "That serves you right! Respect our Butterfly King. Tsk!" Nakangiting sagot ni Samanta.

wika naman ni Ethan. "I.. I don't know, " nauutal na sagot ni Enrico sa pagkabigla na isa na siyang ama. Na may nabuntis siya. "Hindi ko alam na may nabuntis ako. " "Paano mo malaman kung kaliwa't kanan ang babae mo gabi-gabi?" parang kulog ang boses na usal ni Don Emmanuel. "Ayan! Iyang batang iyan ang resulta sa mga pinaggagawa mo. Nakabuntis ka ng hindi mo alam! May binuntis ka na hindi mo pinagutan dahil hindi mo alam kung sino doon sa kanila! "

Nabigla si Ivan sa ginawa ng kaniyang Ama, Dahil sa buong buhay nito, ay Hindi pa ito nagagawang saktan ng kaniyang Ama, Ngunit sa Puntong ito, Nagawa siyang saktan sa harap ng kaniyang Clasmate, Na para bang, isang mahalagang Tao si Brayan sa harapan ng kaniyang Ama, "Ba-Bakit po Dad" Utal na sabi nito sa kaniyang Ama, "Wala kang Kwenta, kung makapag utos ka sa mga Security Guard ko, akala mo kung sino kang Boss, Isa ka lang naman, walang kwentang anak na puro pag Party at Gala lang naman ang mga pinag gagawa, Ngayon, muntik mo nang sirain ang Negosyo na Matagal kong iningatan," Sabay lapit ni Don Arman isa isa sa mga Security Guard nito,

the bastard pauses and his eyes dilated with a mix of excitement and evilness. Bumigat ang dibd ib niya sa nasasaksihan niya nang mga sandaling iyon. Ganon pala kasakit na makitang wala na ang kalaro mo no’ng bata ka pa. Na nagbago na ang taong naging matalik mong kaibigan at kasama mo sa iyakan kapag napapagalitan o may problema. The Brent she used to know is dead. “Una, ang kayamanan ng ama mo.”

“Ipakita mo mamaya kay Ninang Mia, ha?” “Okay po!” at kumaripas na ulit ng takbo ang bata, nagtatawanan kasama ang isa sa mga tindera. Si Amara—ang anak ni Emma. Malambing, matalino, at punô ng saya. Walang kamalay-malay sa gulo ng nakaraan. Ang alam lang niya: masaya sila ng mommy niya, at buo ang mundong ginagalawan niya.

Iyong batang babae na parang nakita sa kanya ang sagot sa matagal na nitong hinahanap at ang ama nito na kahit nakakakaba ay may kakaibang dating. Nagulat siya nang biglang may humawak sa braso niya. Mabilis siyang humarap at handa na sanang ipagtanggol ang sarili pero isang lalaking matangkad at maskulado ang bumungad sa kanya. Matikas ang mukha nito at malamig ang mga mata. Tinawag ito ni Amora kanina na Bruce. Ito rin iyong nanutok ng baril sa batok niya kanina. "Kailangan mong sumama sa akin," malamig na sabi nito habang mahigpit ang hawak sa kanya.

Hindi siya nakapagsalita agad. “Mommy?” tawag ng bata. Napakurap siya. “Ah… mabait ba siya?” pilit niyang tanong. “Opo! Ang bait po niya. Tinulungan niya ako tumayo.” Napangiti si Amara. Pero sa loob niya— may kirot. Isang kirot na hindi niya maintindihan. Isang pangalan na parang matagal na niyang narinig.

“Good. We’ll wait for you.” Nang ibaba niya ang tawag, saglit siyang tumingin sa paligid. Mula sa dating sugatang babae na muntik nang gumuho ang mundo, heto siya ngayon, matatag, may pamilya, at may sariling adhikain. --- Pagdating ni Luna sa mansion, sinalubong agad siya ni Amara na sumisigaw ng, “Mommy! Mommy!” Tumakbo ang bata, niyakap siya, at halatang sabik na sabik.

"Gusto niyo bang sumama sa'kin? Punta tayo sa Aunt Natasha niyo." Nagkatinginan ang dalawang bata. Tumindi ang kabang nadarama ni Amber nang marinig niya ang tunog ng doorbell. Mukha namang hindi iyon napansin ng mga bata. "Tara na. Puntahan natin ang Aunt Natasha ninyo." Hindi umimik ang kahit sinuman sa kanila. "Sige na, sumama na kayo sa Tatay Tado niyo."

Tanong ng kaniyang ama. Nakatitig lang sa kaniya si Zumir. Malamig ang pagkakatitig nito sa kaniyang ama, ang mga mata'y hindi kakikitaan ng kahit anong ekspresyon na animo'y nakatitig sa walang kwentang bagay. "Paumanhin, Ama. Hindi na po mauulit." Sambit ng bata. "Diba sabi ko sa iyo ay magbihis ka na sapagkat paparating na ang mga panauhin? Kay tigas ng iyong ulo!" Sambit ni Asmal habang nakakrus ang dalawang braso.