Novel & Cerita Burat Ng Ama

"Bakit, Elara?" "Ang anino... hindi siya namatay," sabi ng bata, ang kanyang boses ay may halong takot. "Inabsorb niya ang Rebirth code bago siya lumubog. Ang dagat... hindi ito kumuha ng buhay. Nagbigay ito ng bagong anyo."

Tsaka medyo kakaiba yung mukha niya. Iniwas ko ang tingin ko dahil hindi ko alam kung ano ang iniisip niya. Pagkatapos ng trabaho, pumunta ako sa parking lot para kunin ang kotse ko. Pagdating ko sa basement, pinalibutan ako ng grupo ng mga tao. Lumabas si Jack at tinuro ako. Sumigaw siya, “Bugbugin niyo siya! Wala akong pakialam kung mamatay siya!"

Ito nga yung pagtutulungan naming gawin, yung "Mamamatay Na Ako... Bukas!" Si Jomari. Pinsan siya ni Jude at kababata ko rin. Totoong nagsasama ang pamilya niya at ni Jude sa isang malaking bahay na pamana ng lolo at lola nila, at sa tapat namin sila nakatira. Masayahin siya at hilig talaga akong asarin mula pa noon. If I know, crush na crush niya ako kaya siya ganoon sa akin.

Mahina siyang natawa. Nakikita niya dito ang dating childish na ugali ni Amara. “Lika na, kakargahin kita. You're already a big boy. Hindi ka na kayang kargahin ng Mommy mo dahil payat lang siya. Ako na lang ang kakarga sayo.” “But you're not my Daddy!” asik nito sa kaniya. Magkagayon man ay patuloy pa rin siyang lumapit sa bata at kinarga ito.

Seryoso ba ito? "Kung ayaw mong panagutan ko 'yan dahil lang sa akala mo ay hindi tayo bagay, then fine! Ipalaglag na lang natin para matapos na 'to! Tutal ang gusto mo naman, eh, lumaki ang anak mo na walang ama, 'di ba? Akala mo madali 'yon sa isang bata! Ako nga malaki na, eh, malaki na ako ngayon pero ang sakit-sakit pa rin ng pakiramdam ko na iniwan ako ng ama ko! Naghiwalay na sila nang tuluyan ng mommy ko at hindi mo alam kong gaano kasakit 'yun! 'Yung pakiramdam na wala na akong ama anytime na gusto ko at kailangan ko! Tapos ipaparamdam mo 'yon sa magiging anak ko?! No way in hell, Yolly! Hindi ako papayag!"

“Yes, yes, Papa, you are right…” Walang nagawa ang mag-asawang Bartolome at Fatima kung hindi ang sumangayon sa sinasabi ng matanda. "I like this gift so much. Where's Amanda? Come here and let Abuelo give you a hug.” Malambing na tawag ni Lucio. “The young lady said that she is not feeling well and will not come down for the time being. She will come to see you later.” Mahinahon na sagot ni Benito.

Ngunit bago pa niya maabot ang labi ng baso, biglang bumagsak ang lampara sa sahig. Isang kamay ang humawak sa kanya mula sa dilim—ang malamig na kamay ng kamatayan. At sa huling sandali ng kanyang buhay, nakita niya ang mukha ni Amara—nakangiti, ngunit may luha sa mga mata. “Mommy…” bulong ng bata, “Come back soon.” Isang liwanag ang bumalot sa kanya. Pagdilat niya, narinig niya ulit ang tik-tak ng orasan.

"Bakit n'yo po nasabi iyon?" Bahagya siyang natahimik. Parang may gusto siyang sabihin. Pero pinili niyang lunukin ang mga salita. Third Person POV Habang hawak ni Doña Beatriz ang kamay ni Amara... Bahagyang dumulas ang manggas ng suot nitong damit. At doon... May isang bagay na nakita ang matanda. Isang maliit ngunit kakaibang birthmark sa balikat na bahagyang nasilayan mula sa laylayan ng manggas.

Lahat ng code at anggula na posible niyang gawin marka o palatandaan na siya subalit wala. Akala ko noong una, may taong pomuprotekta sa ginagawa niya. Isa si Mama sa pinakamayamang nilalang sa balat ng lupa at natatanging anak ni Señor Balthazar Calapati, maaari siyang bumili ng tayong tumulong sa kanya. Pero napagtanto ko, Hinding-hindi ipagkakatiwala ni Mama ang bagay na alam niyang magagamit laban sa kanya. Ibig sabihin, ilalagay niya ang mga ito sa lugar kung saan madali lang niyang bantayan. Lugar na hindi paghihinalaan ng lahat kahit paulit-ulit nila itong nakikita. Ang tanong, saan ang lugar na iyon.

Ngunit wala siyang sapat na pera para sa pamasahe nito. Sa larangan ng pagkanta, si Pilita Corrales ang iniidolo niya. Gusto niya balang araw maging katulad niya rin si Pilita. "Ay Pilita!! " napatalon siya sa gulat ng dumungaw sa butas ng kanyang tindahan ang bata ng kanilang kapitbahay. "Perlita ho ang pangalan ko, Ante Nadia. " pagtatama ng bata sa kanya.