Call Sign For Boyfriend Novels & Stories

masaya kong bulalas. “Ahhhh—- ehhh— things change!, uuhm— excuse me, Miss Bel sasagutin ko muna— tumatawag kasi ang boyfriend ko!,” saad pa nito sa akin na tila nenerbiyos. “Babe— okay I will be there!,” sabi pa nito sa kausap sa telepono na agad ding ibinababa ang linya. “Ah— excuse me, Miss Bel, I have to go, sige bye!!,” nagmamadali na akong nilagpasan nito.

Dahil wala akong ibang pagpipilian. Kinuha ko ang cellphone at tinawagan ang numero na nasa email. Isang beses lang itong tumunog bago may sumagot. “Miss Martinez,” malamig na boses ang bumati. Si Alaric. “I was expecting your call.” Napapikit ako. “Opo,” sagot ko. “Tungkol po sa… alok ninyo.” “Have you made your decision?” Tahimik ako sandali. Ramdam ko ang tibok ng puso ko sa tenga ko.

Ngumiti siya nang bahagya at natural na inilapit ang sarili kay Caelan bago sumagot. "Totoo. Girlfriend niya ako." Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy, malinaw ang pahiwatig ng kanyang mga salita. "Pero Miss Sales, sana naman ay maayos ang pagtawag mo sa boyfriend ko. Mas mabuting 'Mr. De Dios' na lang ang itawag mo sa kanya kaysa 'Caelan.' Tutal, maging ang papa mo naman ay 'Mr. De Dios' ang tawag sa kanya, hindi ba?"

sabi ko pa. "Are you sure?" tanong nya. "Baka mababagot ka lang kung pahihitayin pa kita," "Mababagot? Snow, I'm always waiting...waiting patiently for you to say yes to me and be my girlfriend," he dramatically pouted. I chuckled at him, hitting his arm playfully. The sound of a phone ringing broke our moment. Motioning his hands to wait, he grabbed his phone from his pocket and pressed the answer.

Bahagya pa siyang namula ng maalala niya kung anong nangyari sa kanilang dalawa sa Batangas. “What do you want, Love?” that call sign, para bang napakasarap pakinggan, napakalamig sa tenga at gusto niya pang ulit-ulitin na marinig mula kay Aiden. Tumikhim siya saka umayos ng tingin sa menu, kung ano-ano na lang ang iniisip niya.

"Sigurado ka? Hindi mo kasi sinasagot ang tawag ko kagabi. Ilang beses akong tumawag para kumpirmahin na nakauwi ka na sa bahay mo, nag-aalala ako na hindi ka nakauwi ng safe." "Kausap mo naman ako ngayon, kaya okay lang ako." "Kailangan kong makita. Tatawag ako sayo sa messenger, video call." Napataas ang dalawang kilay ni Sandy. Hindi ba kapani-paniwala ang sagot niya sa binata? "Huwag na. Okay lang ako, bagong gising lang kayo ganito ang boses ko." Tumahimik sa kabilang linya.

Baka mas lalo pang lumala ang kalagayan niya, eh, matanda na ito. Break time at gusto ko nang kumain kasama ang boyfriend ko. Sabi kasi niya nasa malapit na building lang ito. Kaya agad ko siyang tinawagan. Nagtaka ako dahil walang sumasagot sa tawag ko. Eh, hindi naman yata siya busy ngayon. Kaya nag-dial ulit ako. Nangunot ang noo ko dahil boses babae ang nasa kabilang linya. I know my boyfriend very well. Hindi siya gagawa ng ikakasakit ng damdamin ko.

In a few minutes later finally, sinagot din ng bruha ang tawag ko kanina pa. "Hello, nandyan ba 'yong boyfriend mong bi--- putol ko sana sa sasabihin ko at baka magalit na naman ito sa'kin. Ayaw na ayaw niya kasing nilalait ko ang mahal niya. I mean if I can stay in your place even just for tonight. Please Tanya." pakiusap ko. "Okay!" sagot nito.

Kumunot ang nuo nito. “Hindi mo alam?” Nagtatakang tanong niya. Naisip niyang iyong kasama nito kagabi marahil ang nag-off ng cellphone nito. “May kadate ka siguro kagabi? Baka naiistorbo sya sa tawag ko kaya ini-off nya ang cellphone mo.” Hindi ito umimik. Kasama nga ng boyfriend nito, sa isip niya saka umiling na nang subuan siya nitong muli, “Ayoko na. Thank you.”

"Sige, chat ko na lang siya para alam ko kung nandito na siya." "Goods! Kanina pa raw tumatawag sa 'yo pero hindi ka online," sang-ayon niya at nagreklamo. "You should've gave him your phone number, Aphrodite!" "Hindi ko pa naman siya boyfriend!" pagtatanggol ko sa sarili dahil ayaw kong kung sino-sino ang nakakaalam ng number ko. Mamaya ay ma-track pa iyon ng mga pinagtataguan ko.