The Most Dangerous Game Novels & Stories

"It is a dangerous game, my sweet." "I am already in the game, Zachary," Elena whispered, looking directly into his dark pupils. "And I belong to the man who wins."

sambit ko. Subrang saya naman ng lahat ng kasama ko sa bahay ng marinig ang magandang balita na iyon, nagtinginan na lang kami ni Frank at ngumiti sa isa't isa masaya ako sa disisyon na ginawa ko, ngayon panibagong buhay ang haharapin ko bilang isang may bahay ng pinakamamahal kong asawa na Si Frank Smith at ito ang pangarap ko. THE DANGEROUS WOMAN - WAKAS.

Lahat ng taong naroon ay sinalubong sila ng masigabong palakpakan may ilang nag bulong bulungan at nagtaka at nanlaki ang mga mata pero para kay Henry at Stella, who cares as long as they are both happy. Sabay na silang naglakad na mag-asawa kasabay ng pag tugtog ng music na sikat sa tikitok ng mga genZ ngayon. Kaya tuwang tuwa na game na game ang mag-asawa na sumasabay sa tugtog. Hanggang sa makarating sila ng hagdan ng stage at inalalayan siya ni Henry paakyat. Lalo umingay ang mga tao sa ibaba ng maka akyat sila ng stage.

Mahina itong natawa habang tumatango. "Yup! Dad knows your grandmother for sure. Amber El Frio is one of the assassins in Black Wagon, am I right?" "Y-Yes!" nauutal na sagot n'ya. "And your mom too, isn't it? The famous Danica Trina Toretto-El Frio." "Yes!" "I know that! Pero ang nakakatakot ay ang daddylo mo," si Luke habang natatawa ng mabanggit ang lolo Drake n'ya.

SNOW ANTONIO OH MY GOD! Sa tanang buhay ko, ngayon lang ako nakapasok sa ganitong napakalaking bahay. Hindi naman talaga bahay, it's a mansion! Napakaganda. Napaka-elegante. As in, masasabing bilyonaryo ang may-ari. “We're here,” anito na inalalayan pa ako papasok sa loob. Lalo ako namangha sa lawak at napakagandang mga gamit sa loob ng mansion.

Habang nagyayakapan sa kawalan ay ngayon lamang nakaramdam silang dalawa ng katiwasayan sa kanilang mga puso. “I’m home.” “They say, love is the most dangerous cure. But I doubt it. Even if it’s the scariest pit of hell, I’ll dive into you.” THE END.

--- Pagdating sa resort, diretso kami sa orientation. May games, relays at obstacle course. Lahat ng tipikal na ginagawa sa isang team building. Gusto kong maki-blend lang, pero sa tuwing pipili ng pares, may maririnig kang, “Boss participation! Si Ms. Villafuente na lang!” Ang awkward, nakakainis. Pero mas nakakainis kasi pumapayag siya. Mukha namang nagtataka si Ethan sa inaasta ng mga ka-trabaho ko, hindi pa siguro nya naririnig ang mga tsismis tungkol samin ni Nox sa office.

Medyo napayuko siya at nagkamot ng batok. "Miss, sorry, ano kasi, ahm yung pusa ko kasi umakyat dun sa puno, sinama ko kasi kanina sa park, habang nag-lalakad kami natakot siya dun sa kasalubong namin na pitbull so ayun nga umakyat siya sa puno then hindi na siya makababa kaya umakyat na din ako para kunin siya kaso nabali yung sanga na naapakan ko at yun yung tumama sa ulo mo. Sorry." Sabi niya tapos nag peace sign.

Kanina pa umuwi si Spencer at talagang tinapos namin ang movie, and after I watched the movie, many realizations hit me. Oo, hindi madali ang buhay; marami pa tayong dapat pagdaanan at ilalaban, marami pa tayong isasakrapisyo. At higit sa lahat, marami pa tayong mga taong makikila na hindi natin inaasahang sisira sa ating pagkatao. Life is all about survival and we are all a players in this game called 'life'. tho, that's life.

kinakabahan na tanong ko sa kanya. “This is my company. Mataas na kalibre ng baril ang ginagawa dito. One of our biggest suppliers is our Philippine army. Nag-eexport din kami sa ibang bansa. But priority ay dito lang sa Pilipinas. Kaya palagi akong may dalang gun. At nasugatan din ako nang subukan ko ang bago naming develop na baril. Gusto pa sana kita i-tour kaso this is not the right place for you. I know you’re thinking something last night. Don’t scared at me. Ito lang ang negosyo ko.” Paliwanag niya sa akin. Napatingin ulit ako sa bintana at nakikita ko silang naghahakot ng kung ano sa crates. Inilalagay nila ito sa close van.