Carelessness Novels & Stories

“Busy ngayon si Kob Sook ko kasi inaayos n’ya ‘yung papers ko para raw madala n’ya rin ako sa Tucson kaya tayo lang muna ang magga-galore dito sa Phuket ng ina ko. Ngayon magpahinga ka muna kasi bukas na ‘yung schedule mo sa kakilala kong derma atsaka na tayo papasyal. Napakagaga mo rin kasi e. Bakit hinayaan mong masunog ‘yang balat mo sa likod?” “Aksidente e.” She shortly replied. “Balak kong palagyan na lang din ng tattoo in case na hindi bumalik ang kinis,” aniya. “Aksidente, sus! Ang sabihin mo ay nawala ka na naman sa sarili kaya muntik mo nang liyaban ‘yung ballet studio mo. Tigilan mo na kasi ang i-stress ang sarili mo para lang d’un sa mga taong walang pagpapahalaga sa’yo. Alam mo,

I don’t know if I still make sense. Halo-halo ang nararamdaman ko ngayon. Nakokonsensya ako dahil minsan ay hiniling ko na sana ay maramdaman ni Charitee lahat ng naramdaman kong paghihirap. Naaawa rin ako sa kaniya. Pero hindi rin mawala sa akin na maisip na baka ito na nga ang karma niya sa lahat ng kasamaan niya. “Just… just be careful, hija. Hindi natin alam kung ano ang iniisip ngayon ni Charitee. So you should always be careful.”

Pati ang makinis niyang noo ay nalalagyan ng patung-patong na gatla. She sighed. Sising-sisi siya dahil sa kapabayaan na nagawa niya. Kung bakit ba naman kasi siya nagkamali ng paglalagay ng marka sa mga mahahalagang date sa personal calendar niya. At sa mga date pa man din na iyon nakasalalay ang kanyang trabaho! How could she have mistaken that? Nagkabaliktad ang mga dates ng dalawang nauunang deadline niya sa mga libro niya. At dahil sa sobrang ‘busy’ siya nitong mga nakaraang araw ay hindi na niya nagawa pang i-double check ang mga iyon. Not intentional but, now, she was paying the price of her negligence—big time.

I know the probability of meeting him today is too small but I can't help but to overthink. Hinilot ko ang sintido ko. Tapos nalaman ko pang hindi ko pala kotse 'yon, talagang kotse ni Zillan 'yon at ako ang nagkamali. Freya and Zoey used my car since they don't have me and thought that I left already in a taxi. Nakakahiya, nakakahiya talaga! Ni hindi ko matignan ang sarili ko sa sobrang kahihiyan.

"Nagmamadali na kasi po ako, Sir Jacob. Hindi ko naman po alam na—" "Hindi mo kailangan na magmadali! Tingnan mo ang nangyari sa pagmamadali mo, Shaina. Nabasag mo ang basong iniiangatan ko! Wala na talaga! Basag na. Nabasag lang ang basong 'yon dahil sa pagiging careless mo! Hindi ka nag-iingat. Ayaw ko pa naman sa mga kagaya mo na hindi nag-iingat. Ngayon, ano ang gagawin mo, huh? You're so careless, Shaina. You have to accept that because that's the truth! Hindi ka nag-iingat!" singhal ko pa sa kanya.

The damage has been done, maybe I made a mistake and i kept saying that I act accordingly, but now, it’s not the same anymore. I am reckless.

"Nabasa nga kasi nung kape 'yung damit ko! It's fine, nakatakip naman 'yung bag ko!" "You're crazy. It's not fine," putol ni Hakeem at mas lalong dumiim ang boses niya. Tumitig siya kay Nalah na para bang hindi niya lubos maisip kung paano ito mag-isip. "How can you be so careless? Lalakad ka sa labas para mag-commute, tapos lalabas ka ng bahay ko nang ganiyan ang ayos mo? Do you really think that bag covers everything?" Napatitig si Nalah sa kaniya, napanganga sa bilis ng kaniyang panenermon. "Careless? Aksidente nga 'di ba? At saka anong pakialam mo—"

Tumawa si Lixin pero walang humor. “Yung European guy. I saw you bump into him.” Napasandal si Calista, halatang iritado. “And? That was an accident.” “Still,” mariing sabi ni Lixin, inilapag ang baso ng alak nang mas malakas kaysa kinakailangan, “you should be more careful. People might get the wrong idea.” Natawa si Calista—pero puno ng pang-aasar at galit.

hinaplos ko ang kaniyang pisngi ng may pag-iingat. "gagamutin natin mamaya, paglipat nating dalawa. i'm sorry if our house is not safe, i let my men checked the prelimeter. i was careless because i let this happened." umiling ako. "hindi mo kasalanan ang ngyari, hindi ito ang oras para magsisihan tayo sa nangyayari. alam ko naman na hindi mo hahayaan na may mangyaring masama."

Ang kanyang mga mata ay napako sa maamong mukha nito—mga matang tila inosente ngunit may kurot ng kapilyahan, at mapupulang labi na parang inaakit siyang halikan. Hindi niya gusto ang ganitong pakiramdam. Ayaw niyang maramdaman ang kahit anong emosyon na maaaring makaapekto sa kanyang kontrol sa sarili. Kaya bago pa siya matukso nang tuluyan, pinili niyang iwasan ang nararamdaman at iniwan ang babae. "Careless." 'yun lang ang nasabi niya bago siya tuluyang naglakad palayo.