Carers Quotes Novels & Stories

paliwanag ko sa kanila “Sige Hera, salamat! Sana lang, hindi mabigla ang inay lalo at ngayon lang niyak makikita ang taga-alaga niya.” sabi ni Mang Carlitos “Huwag po kayong mag-alala, trained naman po ang caregiver na iyon at marami ng experience sa pag-aalaga. Alam na po niya ang case ni Lola Choleng at nasisiguro ko pong kaya niya itong ihandle!” garantiya ko sa mag-asawa

Mag tatanong pa sana sya nang biglang bumukas ang pintuan at iniluwal non ang caregiver na may dalang mga prutas. "Sinasabi nanaman ba ni Lolo ang pangalan ni Carmela at Pearlyn?" Bungad nitong tanong. Tumango sya. Malungkot na ngumiti ang Babae, "ganyan na talaga si Lolo noon palang... Madalas nyang sabihin ang pangalan ni Carmela at Pearlyn... Hulaan ko, humihingi sya ng sorry kay Carmela noh?" Mukhang madalas na pala nitong sinasabi ang mga bagay na 'yon kung kaya pati ang caregiver nya ay kabisado na ang kanyang mga lantayan.

Huwag po kayong mag aalala Don Victor nasa walong taon nang naninilbihan ang caregiver na ito sa ating hospital '' isa siya sa may malaking share sa hospital kaya minsan nasasabihan siyang pag mamay ari na niya ito . '' good to hear '' may tiwala siya sa kanyang doktor kaya tatanggapin niya ang caregiver na iyon . Bukas niya ito makikilala para masanay ito sa kanya dahil isang linggo pa naman siya sa America dahil madaming aasikasuhin bago uuwi ng bansa at doon na talaga mag for goods hanggang sa mamatay siya . ''balita ko ikaw ang itatalagang caregiver ni Don Victor'' inayos muna niya ang kanyang gamit bago umupo para makipag usap sa kaibigan niyang kapwa ding pinay .

“Ipinagtatanggol mo iyong lalaking iyon tapos ako ang pinapaalis mo?” “Literal na iyon ang ibig kong sabihin.” Diretso siyang tumingin dito. “Please leave.” Tuluyan nang sumabog ang galit ni Vincent. Napansin niya ang caregiver na nakatayo sa sulok at agad niya itong tinanong. “Who are you?” “Caregiver po.” Halatang kinakabahan ito. Napatawa si Vincent nang may halong pangungutya. “Wow. Marunong ka na palang kumuha ng caregiver para sa sarili mo.” Pagkatapos ay malamig niyang sinabi sa babae. “Please step outside.”

Subalit, nakatingin sa estado ni Joel, pakiramdam niya na sobra ang kanyang iniisip tungkol sa kalokohang ito. Kung kaya, umubo siya ng mahina at sinabi, “Nagsabi ako kay Chester ngayon lang at sinabi ko sa kanya na ayusin ang pinakamagaling na caregiver para alagaan ang iyong ama. Kakausapin niya din ang top leading na mga espesyalista sa ibang bansa para pagusapan ang kondisyon ng iyong ama...” “Maraming salamat,” Matapat na sinabi ni Catherine.

Kailangan ko pa iyong matutunan at pag aralang maigi. "Patawad po ma'am pero wala po akong alam sa trabaho ng isang caregiver. Ang alam ko lang po ay lahat na klase ng gawaing bahay." Matapat na salaysay ko. Na kahit nga gawaing panlalaki ay nagagawa ko. Ngunit wala akong karanasan sa tamang pag aalaga ng isang taong may sakit na may edad pa. Sa pagkakaalam ko kinailangan ng sapat ng training at pag aaral para doon.

“I’ll be there soon.” “Take your time,” dagdag niya. “We’re fine.” Pagkatapos ng tawag, napatingin ako ulit sa mga folders. Pero mas mabigat ang pakiramdam ko ngayon. Hindi dahil sa trabaho. Kundi dahil sa reality ay hindi ko sila laging makokontrol. Hindi ko laging mamamasdan. At kailangan ko talagang magtiwala. “Sir,” sabi ng coordinator, “may isa po kaming highly recommended. Caregiver siya for multiple infants, 8 years experience, clean record.”

Huminga ng malalim, parang hinahanda ang sarili sa sasabihin. “Doktor ka at pasyente ako noong una nating pagkikita…” Tumawa siya ng bahagya, pero agad ding tumitig sa akin. 'Yong titig na parang tumagos sa belong nakatakip sa mukha ko. “Caregiver ako sa muli nating pagkikita. Caregiver na handang ibigay sa’yo ang aking serbisyo, pag-aalaga, pagmamahal… at katawan.”

Kailangan munang maging handa si Cassie, emosyonal, mental, at sa lahat ng aspeto, bago niya harapin ang ganitong buhay. “Huwag kayong mag-alala,” muling wika ni Donya Carol, parang nababasa ang isip ng apo. “Hindi ako nagkakamali sa mga taong gusto niya. Tingnan mo, kaya niyang tiisin ang selos ng napakaraming nurses dito sa ospital. Ibig sabihin, may lakas ng loob siya.” Ngumiti ang matanda, saka idinugtong, “At saka hindi naman halimaw ang pamilya natin. Hindi natin siya kakainin.”

“Tagapag-alaga?” Tumango si Ben ng may kasiguraduhan. “Huwag kang mag-alala. Isa siyang experienced caregiver, nasa edad kwarenta na—ako mismo ang nagcheck ng mga credentials—napaka-qualified niya para sa trabahong iyon. May espesyal din siyang pagsasanay sa mga batang may special needs. Sinisiguro kong magiging maayos si Justin kasama siya.”