With Love Kara And Travis Novels & Stories

Nagtawanan ang mga tao habang seryosong nakikinig si Kara. “But today, I face God to vow to love you with no more walls, no more silence. That I will cherish every inch of you, every scar, and every smile. I vow to listen, observe, and never again let your tears go unnoticed. I vow to make you feel chosen, not just today, but every day of our lives.” Itinaas ni Kara ang ulo para pigiling bumagsak ang mga luhang nagbabadya. “You are my answered prayer. The love story I never thought I deserved, and the only one I will ever want to publish again and again.”

amin niya. Natawa ito. Saka pinisil ang tungki ng ilong niya. “Ang tagal na pala nating nagpipigil. Kaya this time around, no more lies and pretentions, okay? We will just be ourselves. We love love each other until eternity. I love you, Van.” Ang sarap sa pandinig.

Gusto kong mapangiwi noong mag-umpisang pumailanlang ang kantang I love you goodbye. What the f*ck? Sino ang walanghiyang pumili ng kanta na papatugtugin sa elevator habang lulan kami ni Mikey? Argh. Parang gusto kong hunting-in kung sino man ang operator na nakatoka ngayong araw na 'to. Biglang tila nangati kasi ang kamay ko, gusto kong manakal.

Naupo nalang siya sa tabi ni Trivor na busy sa paglalaptap. "Bakit di mo ligawan si Valerie at buntisin mo. Yan magkakalove life ka na at soon may Baby Yassy ka na rin." Pang-aasar ko sa kanya. Ayaw niya talaga kay Valerie pagdating sa usapang lovelife pero 'pag arcade ang usapan ay di na sila mapaghiwalay, mga isip bata kasi. Napansin ko natahimik bigla si Travis at parang lalim ng iniisip. Ano kayang iniisip nito? Siguro narealize na niyang gusto niya si Valerie at balak na niya itong ligawan.

"Look oh, kasama na naman niya sa travel ang tomboy na ito." Inagaw ni Travis ang hawak na cellphone ng asawa at tiningnan ang larawan ni Trisha. Birthday nito sa sunod na buwan at mukhang balak na namang e silibra iyon sa Hawai. Ang hindi pa niya nagustohan ay kasama na naman ng anak ang isang kaibigan nitong nakilala roon. Ilang beses niyang kinumpronta ito kung ano ang relasyon nito sa tomboy. Ang tanging sagot lang ay kaibigan.

Of course papagalitan ka muna bago ka makapasok. "Super true! Baka mamaya ay mapahiya pa ako sa crush ko." "Ang harot mo barbs." "Hay nako Yves, kelan ba hindi humarot yan?" "Aba Kisses! Parang di ka maharot ah?" Napailing na lang ako. Ang aga-aga ang iingay namin. Ailee, our girl friend, Yves our boy friend, and Barbs and Kisses, our gay friends. Almost complete ang gender sa tropa namin, kulang na lang talaga ay lesbian. And I love my friends. Sila ang kasama kong umiyak sa grades, sila din ang kasama kong magcelebrate kapag nalampasan namin ang isang semester. Maliban kay Jelai at sa mga magulang ko, isa sila sa sinasandalan ko.

At kahit ayaw kong aminin ay kumabog ang puso ko. Nasa baba ang mga magulang ko. Unti-unting bumalik ang realidad. Muling tumingin si Travis sa akin. Namumula ang mga mata niya. “Fuck… baby,” paos niyang bulong. “I love you so much.” Nabasag ang boses niya. “I’m so sorry.” At pagkatapos— may ginawa siyang hindi ko inaasahan. Travis Villaflor. Ang mayabang na tagapagmana na hindi natatakot sa kahit ano.

Kinabig naman ni Andro si Kara sa dibdib nito at hinalikan ito sa buhok. "I'm sure na kaunting panahon na lang at mapagbibigyan rin ng pagkakataon ang naudlot nilang love story," anito. Sa ngayon ay kasalukuyan ng magkasintahan sina Andro at Kara at nagbabalak na rin na magpakasal. Kapwa sila masaya sa itinatakbo ng buhay ngayon ng kaibigan. Ang inakala nilang lahat na patay na ngunit muling nabuhay para sa pamilya.

Masyadong malalim ang iniisip niya. Siguro sa sobrang pagmamahal niya kina Janine, kaya niyang ipaglaban iyon kay Kuya Luc. Sumunod na pinuntahan namin ay ang Trevi Fountain. Tumalikod ako at naghagis ng tatlong coins. "You should throw two coins only for seeking love! Gusto mo wedding bells agad!" Natawa ako sa kanya bigla at niyakap siya. "Why not? Eh nakita naman kita. Ikaw ang mahal ko eh." At walang gatol ko siyang hinalikan.

“Tinakot ako ni Evan na ikansela ang kasal dahil kay Caroline, Lolo.” “Ano bang nangyayari sa kanya?” tumaas ang boses ni Grayson. Ikinuwento ni Daniella ang mga naganap, “Masama ba akong tao, Lolo…” Naging seryoso ang ekspresyon ni Neil matapos makita ang pagpapanggap ni Daniella. Pinigil niya ang galit niya at sinabi, “Aakyat na ako sa itaas, Lolo!”