Carl Tamayo Son Novels & Stories

Hindi mo talaga ma-guess ang tunay niyang edad. Ngumiti si Samantha at tumango. “Oo, anak ko.” “Hi Kuya! Ako si Carl.” nakangiting bati ng bata. Inabot agad ni Si Yan ang kamay niya. “Hello, ako naman si Timothy.” Magalang na nakipagkamay si Carl. “Okay, ano bang concern mo? Sabihin mo na,” tanong ni Samantha.

Yumuko ang lalaki para humingi ng tawad. “Mayor!” sigaw ng isang body guard papunta sa pwesto nila. “Ano pong nangyari?” “Nothing,” agad na sagot ng lalaking nakatuxedo. “Sorry I forgot to introduce myself.” Nilahad ng lalaki ang kaniyang kamay. “My name is Carl Montemayor, Mayor of this City.” Hindi tinanggap ni Iza ang kamay na iyon bagkus ay agad nyang tinanong ang lalaki. “Humingi na ba kayo ng dispensa sa anak ko at sa kaniya?” turo nya kay Lily.

Tanging sa mga litrato at paintings ko lang ito nakikita. Senyorito Victorico Castellano, the late Senyor and Senyora's eldest son and Zaro's older brother. The first born. For some reason, he neglected to visit their hometown for almost a decade. But now, what is he doing here? He aged, yes. I was only able to see his younger version through the old pictures and paintings. He's even technically looking more matured and older than their uncle, Senyor Danilo. Pero sigurado ako sa nakita. Siya ang matipunong ginoo na 'yon.

I crossed my arms and leaned slightly against the chair. “What are we going to talk about?” I asked directly. Without answering immediately, my grandfather reached for a brown envelope beside him and slid it across the table. I frowned before taking it. The moment I opened the envelope, several photographs spilled onto the table. My expression darkened instantly. Carlo. The pictures showed my cousin talking to a suspicious-looking man wearing a black cap. Their meeting looked secretive. Hidden. Dangerous. My eyes narrowed. “Ang lalaking may sombrero ay napag-alaman naming tauhan ng mga Ramos. As you can see, it looks like they have a good relationship.”

Muli ay lumapit si Tammy matapos matanggap lahat ng bisita sa pinto para humingi ng pahintulot na makunan sila ng litrato, isang siya lamang, para sa press release nito tungkol sa launch party. Pero hindi lahat ay ganoon. May mga ni hindi tinago ang pagbubulungan, nakatingin sa kanila, may ispekulasyon sa mga mata at pagdududa sa nakikita. Sa ilalim ng mga ngiti at masayang pagbati, naramdaman niya noong naging aware na rin ang mga ito kung sino siya. May mga pamilyar na mga mukha sa party at ilang ‘inosenteng’ mga tanong ang lumipad tungkol kay Carl. Sa kabila niyon ay nanatiling attentive at malambing na ‘boyfriend’ sa kanyang tabi si Jigo.

Alam ni Mayumi na mahal na mahal ni Carl si Juanda, kaya gagawin ng lalaki ang lahat para sa kapatid niya. Sa totoo lang, nagkita na sila ni Carl noong bata pa sila. Hindi na talaga maganda ang relasyon nila kahit halos magkapitbahay lang sila. Ang lola ni Carl ay galing pa sa Visayas kung saan buhat din doon ang pamilya Arellano. Kapag summer, alam ni Mayumi na bumisita ang lalaki roon Kaso, medyo autistic ang lalaki noong bata pa ito.

Para bang biglang bumalik sa alaala niya ang mga taon na nakalipas—ang galit, ang tensyon, ang paninisi. Carl continued, as if wala siyang nararamdamang bigat sa mga pangalan. “And this one, Samuel Eli Ramirez. ‘Sam.’ The twin brother of Rico. Siya rin minsan ang kasama, lalo na kapag may school activities o events. Alam mo naman—tight-knit family sila.” Napatigil si Liam, napalalim ang buntong-hininga. “So hindi lang pala si Alyssa ang dapat kong isipin.”

“Ngayon, hindi na tao ang turing sa atin. Hindi rin naman multo. Para lang tayong nakalimutang bagay.” Nang oras na ng pagkain, lumabas si Joshua. Siya ang kumukuha ng pagkain para sa kapatid. Sa canteen lamang siya nagkakaroon ng pagkakataong makarinig ng balita sa labas, dahil may telebisyon doon. Habang nakapila siya sa gitna, biglang umalingawngaw ang balita mula sa TV. “Ang rising star actor na si Jerry Tamayo ay nagkaroon ng mahigit sampung bilyong benta sa loob lamang ng isang araw. Ang domestic brand na matagal na naging tahimik ay muling sumiklab…”

Pero ayaw ni Mommy Imy na paniwalaan na si Daddy Carl ang ama ng dinadala nito. Biruin mo na sa sobrang pagkasweet ng dalawa. Hinahangaan ko pa man din ang pagsasama nilang dalawa. Tapos ay may ganun palang kwento na bumabalot sa kanilang mga nakaraan. Kaya pala mga nagmamadali na bumalik ng Manila. Dahil nabanggit din ni Tatay Ramon na naririto sa Cebu sa lugar nila ang anak ni Daddy Carl, ang kapatid ni Carlos. Oohh! Gosh! Nagtataasan ang balahibo ko that day nang malaman ko ito. Hindi ko know na may ganun pala na history sa pagitan ng masaya nilang pagsasama.

Carlos Robert Monroy ay ang nagmamay-ari ng Ibat ibang shopping Mall and Real state company, and Despite of being rich ay di parin nito kinalimutan ang pinanggalingan niya which is the Samar, tinayo niya ang Tahongan at Tuba Industry para makatulong sa mga kababayanan niya. Carlos Tok tok! Napukaw ako sa aking malalim ba pag-iisip dahil sa katok na narinig mula sa pintuan at napatingala ako't bingyang tugon ang katok na kung sino man ang nasa kabila ng pintuan. "Pasok!" Naramdaman ko ang pagbukas ng pinto pero hindi ko inabala ang sarili para tingnan kung sino man ang pumasok dahil ang aking attention ay nasa binabasa ko.