Juan Tamad Story Mga Nobela at Kwento

"Tama. Ang kanyang ginintuang talento ay spatial teleportation. Hangga't gusto niyang pumunta sa isang lugar, makakarating siya sa isang iglap." Nagulat si Jordan. Hindi nakakagulat na si Jiumo Kasyapa ay hindi nagmamadaling lumapit. Makakarating siya agad! "Ang kanyang ginintuang kakayahan ay ito talaga... Ito ay isang mahusay na paraan ng pagtakas..."

"I-I'm sorry. Please, alagaan mo ng mabuti si Jaime." Agad na itong sumakay sa kan'yang motorsiklo at si Tamari naman hindi pa ito umaalis. "You lied too," Saad ko sa babaeng naging bahagi rin ng buhay ko. Pilit naman itong ngumiti sa akin.

"Hindi na ito tungkol sa mga kwento ng isang tao lamang. Ito ay isang pattern, isang sistematikong pang-aabuso na matagal nang itinagong. Hindi ka makakapagtakip pa." Si Tommy ay hindi na nakasagot. Ang bawat tanong ni Jasmine ay parang matinding hampas ng katotohanan, at sa bawat sagot na kanyang binibigay, mas lalong nadidissolve ang depensa na itinaguyod niya sa buong kaso.

Pakiramdam ni Tessa ay may matalim na espada na bumaon sa kanyang puso, at ang espadang ito, gaya noong nakaraang mga taon, ay si Tomas pa rin ang may hawak. Ngunit sa kabila ng takot, hindi pinagsisihan ni Tessa ang kanyang plano noon. Ang pagbubuntis niya sa pamamagitan ng artificial insemination at ang pakikipagkita niya kay Jones Baldwin ay nagbibigay sa kanya ng isang uri ng matamis na paghihiganti. Gusto niyang humalakhak sa isiping hindi alam ni Tomas na hindi niya tunay na anak si Bianca at ibibigay pa nito ang lahat ng ari-arian sa hinaharap sa batang hindi naman niya kadugo.

ani ni Maddie na may ngiti sa mga labi. Simula nang ipakilala si Taj sa marami ay madalas na ring pumupunta sa Guimaras ang dalawa nitong kapatid lalo na si Maddie kaya kahit paano na ay kilala na rin ito ng mga tauhan sa plantasyon. Palagay na rin ang loob ni Maddie sa mga ito at kung minsan ay nakikipagbiruan pa siya na kagaya ngayon.

Kahit na walang tunay na interesado, nanatiling tahimik pa rin ang lahat at nakinig. Matapos ang ilang kasiyahan, si Mr. Sanders ay sumilip nang maikli kay James at ngumiti nang bahagya. "Mayroon kaming James Salamat sa ating tagumpay sa paligsahan sa internasyonal na paligsahan sa pagkakataong ito, lalo na sa pagpatay sa mapang-akit na si Ichiro Watanabe. Dapat matuto ang mundo ng martial arts na maging mas malaking tao at unahin ang mga pambansang bagay, tulad ni James," sabi niya.

Mas lalong maramdaman nito ang pag-iisa—walang bestfriend sa tabi, walang asawa, at walang pamilya. Namatayan ito ng anak at ninakawan pa ito ng anak. Iniisip pa lamang ni Mesande ang mga bagay na iyon ay nadudurog na siya, nadadama niya iyong matinding sakit. And that's make Mesande amaze to her bestfriend because Tamara surpassed all of the challenges in her life alone. . . She was brave amd strong to fight for everything. “Tammy, I will help you the best I can because I want you to be happy. . . You deserved the happiness in life and I’ll be happy for you so much!” Emosyonal na sambit ni Mesande.

tanong ng punong madre. “Balak ko po sanang magbigay ng donasyon.” Kumislap ang mata ng madre. “Tuloy po kayo, sir. Hinatid po ba kayo ng isa sa mga bata rito?” “Opo,” tugon ni Leon. “Maupo muna kayo, sir–” Hinihintay ng madre na sabihin ni Leon ang pangalan nito. “Tamahome is my name.” “Tamahome. Parang hapon ah. Tunog big time,” bulong ng punong madre. "Okay, Sir Tamahome, gusto niyo po ba ng kape? Juice? O tubig?”

Naglakad na kami pauwi. Si Jude. Kababata ko siya, oo. Pero sa totoong buhay, hindi siya nakakakita ng mga multo, o nakaka-predict ng kamatayan ng tao. Simpleng mag-aaral lang siya na mahilig magsulat ng kuwento. Wala lang siyang lakas ng loob para ipabasa iyon sa iba, sa amin lang ni Jomari. Pero nitong mga nakaraang buwan, nagkaroon na rin siya ng lakas ng loob. Balak niya na ngang mag-submit sa publisher. Ito nga yung pagtutulungan naming gawin, yung "Mamamatay Na Ako... Bukas!"

“I lost my parents during my teenage life. Gumuho noon ang mundo ko at wala akong makapitan kung hindi ikaw lang. During those dark times, I thought General Gomez was a friend. It didn’t cross my mind na siya ang pumatay sa parents ko. He used me as a tool para makapaghiganti siya sa mga nasa mafia world. He made me a criminal. Polanlan, he is the most disgusting guy we have ever met.” Tuluyan nang napahagulhol si Tamara habang nakasandal siya sa pader ng mansion. Sunod-Sunod na rin ang pagpunas niya ng kan’yang mga luha. Panay ang sigok niya at wala siyang pakialam kahit na may makakita pa sa kaniya.