Novel & Cerita Caught Red Handed

“Mukha ngang hindi ko nabanggit sa ‘yo.” No! Kung mayroon man ding nasabing ganoon si Haring Alexander, baka hindi niya narinig dahil masyado siyang okupado noong marinig na baka namarkahan niya si Lucas. Because she’ll be honest, marking happens whenever someone drinks too much blood from someone and by too much, she meant that it’s to the point that she felt like life depended on someone else. It was what happened during her first berserk, too. Inatake niya si Lucas kaya hindi niya ma-cross out iyong posibilidad.

Naramdaman naman ni Dominic na tila may binabalak ang mag kambal kaya agad siyang naglabas ng FNM1910 na palaging nakatago sa bulsa ng coat niya at agad na itinutok kay Red na papalapit sa kanya. "Anong gagawin mo?" itinaas naman kaagad ni Red ang dalawang kamay at napatawa. "Woah! P’re easyhan mo lang! Hahaha," pang-aasar ni Red at napangisi na ito namang ikinainis ni Dominic. Bago pa man niya maiputok sa braso ni Red ang hawak na baril ay nakalanghap na siya ng nakakahilong amoy na mula sa kanyang likudan, kay Grey.

Kaya naman halip na isorpresa ito umalis na lang ito basta ng walang paalam. Galit na galit naman si Red ng sabihin niya ito sa nobya. “Ah talaga ba? Ang saya saya niyo ah kulang na lang mag holding hands kayong dalawa!” galit na sabi ni Red “Sana lumapit ka para malaman mo kung sino ba yung kasama ko! Nagagalit ka ng walang dahilan” depensa naman ni Sky

hindi na natapos ni Red ang dapat sabihin ng makita ang humahangos na doctor papunta sa kanilang direction kung saan ang operating room na pinagdalhan nila ky Tobias. Wala ni isang nakaimik sa kanila habang pinagmamasdan ang papalapit na kaibigan na akala nilang lahat matagal ng patay. Nilagpasan lamang sila nito na parang hindi nakikita. Dirediretso ito sa pinto ng operating room pero bago pa mabuksan hinila ito at sinakal ni Red na s'yang unang nakabawi. "Tang'ina ka Ferrari, anong trip mo sa buhay na gago ka na pinalabas mong patay ka na, ha?" gigil na sikmat ni Red ky Zach.

Cheers! Cheers! Habang papalalim ang gabi ay panay naman ang salin ng alak ni Rodolfo kay Senyor Roberto. Hindi ko naman siya puwedeng sawayin dahil baka sabihin ay nangingialam ako. Tahimik lamang akong umiinom ng red wine habang tinitingnan silang tatlo. Napansin kong panay ang hawak ni Divine sa hita ni Rodolfo at minsan kapag tumatawa eto ay hinahampas pa ang braso ni Rodolfo. Ewan ko pero kumukulo ang dugo ko sa kanya lalo na kapag hinahawakan niya si Rodolfo. Nang minsang mahuli niya akong nakatingin sa kanila ay parang sinadya pa niyang inilapit ang kanyang dibdib kay Rodolfo at nang lumingon si Rodolfo ay hinalikan niya eto sa labi. Parang gusto kong isaboy sa mukha niya ang laman ng

Ramdam niyang any time mawawalan na siya ng malay dahil sa lason na bumabalot sa loob ng sistema niya. "Anong ginagawa mo?" Puno ng takot ang mukha ni Harrison ng bigla siyang hinatak ni Red Phoenix mula sa inuupuan nito. "Bawal ang ginagawa mo!" Pahabol ni Mr. Harrison ng malakas siyang tinuhod ni Red Phoenix kaya siya napaluhod sa harapan nito. "I just want to claim my prize." Nakangiting wika ni Red Phoenix sabay tanggal ng kanyang bonnet. Napaawang ang labi nilang lahat ng lumantad ang tunay na mukha nito.

People take advantage of her optimism and compassion and I despise them. Hindi bali, kapag na sakin na siya, hindi na niya kailangan pang makaramdaman ng sakit. My lips rose when I saw her stop and came back for him and in a swift move, na kay Matt na ang baril. Nalaglag ang panga ko nang makita kung paano bariliin ni Matt ang mga tao ko. I leaned and tilted my head. A regular person can’t aim that accurately unless you are trained.

Isang masayang pamilya kasama ang tatlong anak niya. Today, it will be Mafia Boss Redemption. Love had crept into their life unexpectedly, replacing his hardened resolve with serenity. Anya saw beyond Dark's ruthless exterior to the soul she thought lost. In her eyes, he found redemption—not in grand gestures, but in the quiet moments they shared. Dark realized true power lay in love and vulnerability. Anya had given him hope and a new purpose. His past would always be a part of history. He vowed to protect their love and peace with every breath he had left.

Nagtangis ang panga ko sa ginagawa niya, pero pa-simple siyang humahaplos sa katawan ko na para bang walang katao-tao sa paligid. His touch was deliberate. Deceptively subtle. Smooth enough to pass for posing, but beneath the surface, every brush of his fingertips was a brand on my skin. He moved like no one was watching, like I was his to touch, to tease, to ruin. Gusto kong sumigaw. Itulak siya palayo sa’kin. To claw the grin off his face. But I couldn’t move—not when his hands were setting fire to everything I’d buried, not when the ghosts of what we were were rising in my throat like bile.

Mabilis na iniangat ang kamay, isang malakas na sampal ang pinakawalan sa pisngi ni Luther. Samantalang si Luther ay napailing, hinawakan ang labing dumugo at iginalaw-galaw ang panga sa lakas ng impact ng sampal ng Asawa. Nanginginig ang boses sa pagpipigil ng galit. "Ganoon ba talaga kababa ang tingin mo sa akin? Akala mo ba, ikaw lang ang naging biktima sa gabing iyon? Luther, ako din naman, ah! Ibinagsak ang bag sa lamesa. Humugot nang malalim na hinga. "Buhay ang nabuo sa gabing iyon, at may usapan tayo. Hindi ko pakikialaman ang buhay mo, pero kung para kay Arki isasantabi mo 'yon! Hindi lang ikaw Ang naapektuhan ang buhay, ako na hindi alam kung paano ako napunta sa kwartong iyon, per