Hands Together Novels & Stories

"Hawakan mo na ang kamay ko, at pumunta na tayo sa altar! Baka mabwisit pa ako sa iyo at layasan kita ngayon din, sige ka!" "Te- Teka..." Biglang nagbago ang ihip ng hangin. Dahan-dahan niyang hinawakan ang aking kamay. Sa pagkakataong ito, hindi na shake hands ang ginawa niya. Mahigpit niyang hinawakan ang aking mga daliri.

May pagtataka kong pinasadahan ng tingin ang mukha nilang dalawa hanggang sa mapansin kong magka-holding hands sila. "We're ready," nakangiting sabi ni Sajie. Bakit sila magkasama?

Nakita niya ang lalaking, sa kabila ng lahat, ay handang lumaban sa tabi niya. --- 📌 A promise unspoken... They watched the storm outside, silent, but their hands slowly found each other’s—one simple gesture that said: Whatever comes next, we face it together.

“Mabura pa lipstick mo.” “And? Pwede mo naman ulit ako lagyan ah? Takot ka ba na halikan ako? Akala ko naman kasi na engaged na tayo and we can do couple-y stuff, you know. Kung ano ginagawa ng mga taong engaged na, like kiss. Sus, naghoholding hands nga tayo.” “W-well, holding hands is different. S-saka hindi naman… talaga… tayo.” maingat ko pang pag-sabi na baka masamain niya pa ‘yun.

tahasan niyang hayag. Nangingislap ang mga mata tinitigan siya ng binata. “Talaga?” Tumango siya. “Iyon ang totoo, at hindi ko itinago sa kanya iyon.” Masayang itinaas ng binata ang kamay niya saka iyon hinalikan. “Holding someone’s hand can mean a lot. Lalo na sa taong nasasaktan at nahihirapan. And most specially sa taong malapit sa puso mo? Kasi by holding their hands gently means touching their hearts,” anitong pinagsalikop pa ang kanilang mga palad kaya siya napasinghap at namumula ang mukhang napatitig dito.

Pagtukoy nito sa mga kaibigan niya na kanina pa nasa bar. Huminga muna siya nang malalim bago hinawakan sa kamay ang lalaki na ikinapitlag pa nito. Bigla pang napatingin si Jojen sa kaniya at iniangat pa nito ang mga kamay nila na magkahawak. ‘Yong mata nito na parang nagtatanong, kung okay lang ba na magka-holding hands sila? Nakakaunawang tumango siya at ngumiti nang matamis sa lalaki para ipaalam na okay lang sa kaniya.

He smiled, while extending his hand, reaching toward my side. "J-Jennie!" mautal-utal kong tugon sa kan'ya kasabay noon ang pagsalikop ng aming mga kamay. Tila may kuryente na dumaloy sa aking kamay ng magdaop ang aming mga kamay.

Sharing the challenges, the laughter, the joy and sorrow in little things. “Don’t get me wrong. I’m not asking in desperation.” “Oh, I know you’re not.” I stared at his hand which was holding mine. Hinintay kong bitawan niya iyon when he moved but instead, he intertwined our fingers. It has been so long since I’ve had someone touch my hand. It felt… unfamiliar and familiar at the same time.

Kasi ba naman susulpot na lang s'ya tapos akala ko papaalisin ka n'ya e. Tahimik lang ang lahat habang nag aaway silang dalawa pero ang kanilang mga kamay ay hindi bumibitaw sa pagkakahawak nila sa isa't-isa. Tumayo si Simeon at pumagitna sa kanilang dalawa. " Kayong dalawa, ano ba't ang ingay-ingay nyo. Nag-aaway ba kayo? pero tignan mo naman ang mga kamay nyo holding hands pa."

ani ni Uno kung saan hawak kamay na silang naglalakad ni Manuela. Nakatingin lang si Manuela sa mga kamay nila ni Uno, ngayon lang may nakipagholding hands sa kaniya at hinayaan niya. "Mabuti at nakabalik na kayong dalawa." "Naputol ang pagtingin ni Manuela sa magkahawak nilang kamay ni Uno nang mapagtanto niyang nasa tent na silang dalawa.