Novel & Cerita Century In Tagalog

"Monica, binibigyan kita ng respeto, ah! Paano naman ang pinakamabuting-loob na dalaga ng bansa, na ginawang isang bilyon ang sampung milyon, pero kayang maging ganito kabangis at magdala ng korona ng patay sa opening ceremony ng iba?" Nanigas ang mukha ni Monica sa narinig, pero agad siyang nagkunwaring nagulat at sinabing, "Korona? Ang alam ko, tinatawag itong ‘flower card.’ Noong sinaunang panahon, kapag may sumasayaw sa teatro, ipinapadala ng mayayaman ang mga flower card na ito bilang pagbati. Mas maraming flower card, mas sikat ang mananayaw."

Bulong nito sakanya "Saan ?" Nag tatakang tanong niya dito "Dun sa loob binyagan natin ang bahay" Natawa siya ng malakas sa sinabi nito Her innocent Juancho is not so innocent now.. "Sige sige.." Pag payag niya Mag kahawak ang kamay at parang mga batang nag tatakbo sila papasok sa loob ng bahay The end

Medyo umarko ang kanyang kilay. “So, you have another woman named Yeon Na?” aniya. Napalunok naman ako ng laway. Halatang narinig niya lahat. “So, Catherine is right… na may iba kang kinolo—kiniloko—kinalolo—put*ngina! What is the Tagalog of ‘Is there someone you’re head over heels for?’” inis na saad niya. Hindi na niya kinaya at napa-English na talaga siya. Englishera kasi siya at hindi sanay mag-Tagalog, halata naman dahil sa mabagal at slang niyang paraan ng pagsasalita.

Nang makaalis ang kaniyang Lola Corazon ay bumalik na siya sa harap ng kaniyang laptop at nagsimulang magresearch sa internet tungkol sa locket pendant? Naglabasan ang iba't ibang kwentas noong 18th century's at lahat magaganda sa paningin niya. Ngunit tila bukod tangi ang kwentas na suot niya, nahahawig ito sa kwentas na pag-aari ng anak ng isa sa naging Reyna ng Espanya. Lalong sumidhi ang pagnanais ni Jia na malaman ang pagkakakilanlan nito. Ayon sa binabasa niya, ang kwentas ay mahalagang pamana na nakailang salin na sa angkan ng Reyna bago pa mapunta sa anak nitong prinsesa. Ngunit wala siyang makitang ano mang impormasyon sa kung sino ang huling prinsesang nagkaroon ng kagaya ng kaniya

Natigilan siya pero agad ring napangiti. "Yes— I mean No, Yza," natatawang wika niya. 'Yes baby, she's clown. Kalahi rin ito ng unggoy na nakaaway ko roon sa Ducasse Cuisine.'

“Shall we?” TeeCay giggled as she swung out of the car. She hooked her arms to his and they walked together to the entrance. Muli siyang napatingala sa umiilaw at malaking sign board sa ibabaw ng building habang papalapit. Nagtataka siya kung bakit ganoon ang pangalan ng lugar na iyon. Century Bird? Like, Century eggs? What the hell? Nang marating nila ang pinto ay humarang ang isa sa dalawang lalaking nakabantay roon. If he wasn’t mistaken, the man was commonly called a ‘bouncer”; security guards with no guns, just muscles.

At---at bakit parang ang sarap niyang halayin? 0_o Ano'ng sabi mo Quinlee ? Isip ko. Hays! Inalog ko ang aking ulo at kinausap ang sarili kong utak. "Hoy malanding utak! Itigil n'yo nga 'yang kalandian n'yo! Pati ako ay dinadamay n'yo sa kaharotan n'yo! Kung gusto n'yo siyang halayin!? Edi halayin n'yo siya! 'wag n'yo lang idamay ang katawang lupa ko! dahil bukod sa pagiging d'yosa ko ay Never been touch pa ako 'no! Virgin na Virgin pa ang ate n'yo! Kaya tumigil nga kayo!" Usap ko sa mga malalandi kong utak. tsk.

Halata sa mukha nito ang excitement. "You like it?" Excited na tanong ko. "I love it wife! So you want me to stay by your side forever?" Panunudyo nito. Tinaas ko ang kaliwa kong kilay. "Ayaw mo?" Belt ang niregalo ko sa kanya. Sabi kasi nila pag nagbigay ka ng belt sa nobyo o asawa mo, ibig sabihin daw nun ay gusto mo siyang makasama habambuhay.

proud na proud nitong sabi sa kanyang kaibigan Napatawa na lang ang iba sa sinabi ni Jero. Panahon pa yan ng kapanahunan ng lolo niya. "Ano bang klaseng mga panliligaw yan?? Wala tayo sa 19th century. Nasa 21st na tayo mga ulol" naiiling na sabat naman ni Luis Blangkong tumingin sa kanya ang magbabarkada at tila hinihintay ang susunod niyang sasabihin.

Kaya kung tutuusin, nalahian na ang mga ninuno ko ng mga taong nanakop at naligaw sa bayan ni Juan Dela Cruz. Noong 19th century, ang tawag nga daw ng mga Europeans sa mga Pilipino ay short-statured, kapareho ng mga bansa sa Southeast Asia. Pero bakit bothered ako kapag sa bibig ng lalaking yon lumalabas ang panunukso? Hindi ko naman gustong maging perpekto sa paningin niya kahit kailan.