Novel & Cerita Century In Tagalog

Yung tingin na parang sinasabi niya ‘hindi mo ko pinapakinggan kaya wag mong akong subukang talakan. Natahimik ako. First time lang nangyari sa akin ‘to. Pitong taon ko na siyang kakilala pero kahit kailan hindi pa naiimply sa akin yung 'makuha ka sa tingin’ ngayon lang. Parang hindi ko matanggap. It can't exactly be a good thing, are we being civil with each other? Ito ang first time na nagkausap kami na walang sigawan na naganap.

Hanggang sa isang pahina ang pumukaw ng atensyon ko. "Magandang araw talaarawan, alam kong magugulat ka sa sasabihin ko. Dahil hinihiling ko na sana ay mabuhay ako sa makabagong taon. Dahil gusto kong maranasanang mabuhay sa taon na malaya sa mga kastila. Di kami masyadong nakakapagkita ni Juancho dahil sa giyera at pag-aaklas na nagaganap at pinapalawig. Kasama sa pagpapalawig ng himagsikan ay aking Tiyo Andres." - 4 Mayo (1896)

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

“Ano?” Napakamot ako sa ulo ko. “Noong taong dalawang libo’t labing walo. ‘Yan, gets mo na? Bongga ka. Gusto pa pure tagalog sabihin sa iyo. Dahil unang araw ng Disyembre ngayon, taong dalawang libo’t dalawampu, two years and half na siguro silang kasal.” “G-Galing ka sa hinaharap?”

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

Naaasiwa siya at nako-conscious siya sa mga titig nito. "What?" wika nito at tumawa. Pero kalaunan ay sumeryoso rin. "Ano bang nangyari sa iyo kanina?" Binasa niya ang mga labi. "I just wanted to ask this question. Iyong three words mo, may verb ba? Kung may verb, past, present or future tense?" "For Pete's sake, Gracie! Why are you so into my secret? Ano bang kinalaman ko diyan sa bumabagabag sa iyo?"

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

“Pero… “Wala nakong magagawa hija…kukunin Kona ang bahay ngayong linggo. saad nito at umalis agad “papa bakit hindi mo saaken sinabi ito. Bigla kong naaala na malaki pala ang binayaran ko sa school noong ako ay nag aaral pa Kaya siguro dito dinala ni papa ang pera. Parang gumuho ang mundo ko. Wala na kaming bahay. Wala akong pera. At ang buhay ni Papa ay nakasabit sa oras. Doon ako naalalang lumapit kay Aling Mercy, ang kapitbahay namin.

Hindi ko kailanman naisip na muli itong mangyayari sa buhay ko. Tumayo ako at hinawakan siya sa 'kanyang dalawang kamay at muling lumuhod, "Catharyn Gualvez, I can see myself spending the rest of my life with you. Will you marry me?" maluha-luhang turan ko.

Natawa na lang ako. “Are you laughing at me?” she asked with a frown on her forehead. Magtataray na naman sigurado ito. “Oo, nakakatawa accent mo. Ang sagwa.” “Sag–wah?” Puta! Ano bang klaseng mga Tagalog ang alam lang nito? “Hey…” inis niya akong tinitigan. “Nilalabasan o lalabasan when used in doing sex* means cumming*…” parang ewan na paliwanag ko.