Chaotic In Tagalog Novels & Stories

Mitch Sina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen. Lima sila. Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?

"Rule no. 1, no feelings attached," unang pagbasa ni Lorelei sa unang nakasulat sa papel. "As you can see, I have my beloved girlfriend---" "Kung may girlfriend ka naman pala, edi sana ay siya nalang ang binuntis mo," pabalang na wika ng dalaga sa lalaki na siyang kaagad na ikinasalubong ng kilay nito.

Napahawak ako sa magkabila kong pisngi at para akong timang dahil bigla na lang akong napangiti. Ganito ba ang pagmamahal na sinasabi nila? Love that can make you crazy? Gusto kong sumigaw pero baka marinig ako ni Daddy. Oo, aaminin ko na, na kinikilig ako sa mga sinabi niya kanina. Sino ba naman ang hindi kikiligin 'di ba? Ang pursigido niya!

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Nag-iwas siya ng tingin. "What did you do to me?" inis na wika ni Diane. Ngumiti siya ng may paumanhin. "Sorry about that. Anyway, since you already know my secret and I know yours, how about a deal? Kung sasabihin mo sa iba ang sekreto ko, sasabihin ko rin sa iba ang sa iyo. Siyempre, wala naman akong balak magsinungaling at i-deny lahat ng nalaman mo. Pero ikaw ba, kaya mo bang malaman ng lahat na hindi na kayo mayaman?"

matigas na aniya dito. Kitang-kita niya ang sakit sa mga mata nito at ang pamamasa ng mga mata nito. Pasimple itong yumuko at mabilis na pinunasan ang luha. Nang mag-angat ito ng mukha ay nakangiti na uli. Isang pekeng ngiti. Dahil alam niya sa likod ng ngiting iyon ay may nakatagong sakit. "Alam ko namang kaya mo... kaya lang, Sab... ako yung may hindi kaya. Hindi ko kaya, S-Sab... "

Humarurot paalis ang taxi. "Shit!" mariing mura niya at tinanaw na lang ang taxi na 'yon. Akala niya malas lang siya ngayon pero mas malas pa pala dahil until unting pumapatak ang mga butil ng tubig mula sa kalangitan. At palakas ito nang palakas.

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

Ang sakit. Agad akong tumakbo palabas ng venue. Hinabol pa ako nina Mia at Cherry pero hindi nila ako napigilan dahil mas mabilis ako kesa sa kanila. Habang palabas ng venue ay bigla kong naalala 'yong offer sa'kin ng tita ko na mag-aral sa ibang bansa. Kahit na hingal na ako dahil sa pagtakbo at malabo na rin ang paningin dahil sa luhang nasa mga mata ko ay nagawa ko pa ring tawagan si mama.

"Aba, Bakit parang ang lumalabas ay kasalanan ko? Hindi ba obvious na nasiraan ako ng sasakyan kaya busy ako sa pagte-text sa susundo sa akin? Do you have common sence mister?" "Bakit? Kasalanan ko ba kung bakit ka nasiraan?" ngumisi ito, isang nakakapanindig-balahibong ngisi. "What do you want me to do? Fix your uhm," tumingin siya sa kotse namin. "Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop."