Novel & Cerita Characteristics Of Philippines

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Especially now that they’re planning for the twins’ upcoming birthday celebration. “Je n'arrive pas à croire que je suis aux Philippines, Madame. J'ai entendu dire qu'il y avait beaucoup de bons endroits touristiques ici,” ani ng kanilang yaya na mukhang manghang-mangha sa paligid kahit na kokonti lamang ang tao at hindi pa masyadong naananinag ang paligid. [translation: I can't believe I'm in the Philippines, Ma'am. I heard a lot of good tourist spots here.] “Oui,” she nodded her head and smiled. “Philippines is a good place to visit during summer. There are a lot of islands you’d like to visit and a lot of nature-loving places.”

Philippines. Nakakapanibago ang atmosphere dito sa pilipinas. Hindi masyadong malamig at hindi masyadong mainit. Katamtaman lang. Sumakay na kami sa kotse kung saan maraming tauhan ni lolo ang sumalubong samin.

Bumuntong hininga ako bago muling nag salita. "Let me spill the tea..." Aniya ko at sila naman ay napataas ng kilay, umikot ako sa buong boarders habang nag sasalita. "Do you know in the Philippines 8.9% is the capacity of unemployed people and 30% of non-work filipino's, why is that?" Aniya ko bago itinukod ang takong ko sa may stand table ng mga boarders.

Q: “What is a personal quality that most people remember about you?” A: “One word that can describe me is I’m unstoppable. Everything that I wanted in life, I did it, even if I didn’t have permission from people around me. If I know that what I want to do is right and good for me, I will do it. Thank you.” Host: Next question is for candidate number 6, Miss Mia Angelique Hernandez. Q: “Complete this sentence: The ideal Filipino is…” A: “Thank you. The ideal Filipino is proud and happy people. We love Philippines so much that we are willing to come back here every year, we’re always willing to spend holidays every year just to be here in the Philippines. We’re always proud of being a Pilipino

Halatang na-amaze agad siya sa lugar. “Ganito ba talaga dito?” tanong niya, paikot-ikot ang tingin sa paligid, parang batang unang beses nakakita ng theme park. Napangiti ako. “Opo, Mama Karina. Kaya nga tinatawag na summer capital ng Philippines.” “Actually, parang wala tayo sa Pilipinas,” sabat ni Papa Kirr, na para din talagang pinoy dahil sa pagsasalita niya ng tagalog. “Malamig. Fresh hangin. Maganda.”

Isang tipid na ngiti ang kaagad na sumilay sa mga labi nito. "Yeah, I heard a thing about it, General Gallego. Why?" interesadong tanong ni Cougar sa kaharap. Well, para sa kagaya niyang halos isang dekada nang umiikot ang buhay sa pagiginng secret agent, hindi na bago sa kanyang pandinig ang pangalan ng organisasyong binanggit ni former Deputy Director Galllego. Octagon was an untouchable mafia organization here in the Philippines. Marami na ang sumubok na buwagin ito pero walang kahit isang nagtagumpay. Drugs, smuggling, white slavery, robbery—name it and they have it. Hawak nito ang halos seventy-five percent ng black market sa buong Pilipinas.

Nang mahimasmasan at makabawi sa pagkabigla ay naglakad s'ya patungo sa kinaroroonan ng dalaga. Bahala na pero haharapin n'ya ito. Hindi na s'ya magtatago pa dito. Para ano pa? Eh nagkita na naman sila kani-kanila lang. At ang bilis lang din ng babae na nakauwi agad sa Pilipinas. Baka katulad nila ay may sariling sasakyan din ito na mabilis at madali lang makauwi ng Pilipinas.

Saad ko sa mga kasama ko at nagsimula na akong maglakad papalayo sa mga nagsasayaw. I can feel hands touching my body pero hindi ko na yun pinansin pa dahil sanay na ako. I reached the entrance at staka lumabas na ako para sagutin ang tawag. It is my father after all at patay ako rito pag nalaman nito na nagcluclubbing ako. "Hello dad." Bungad ko rito. "Hey son, how's Philippines?" Tanong nito sa akin. My father loves this country dahil colonized ito ng spaniards so the food is Spanish like and hospitality as well is top notch.

Ngayon, isa lang itong paraan para sandaling makalimot. Paglapag ng eroplano, agad akong sinalubong ng malamig na hangin. Ibang-iba sa klima ng Pilipinas—mas tahimik, mas disiplinado ang galaw ng mga tao. Walang masyadong nagsasalita nang malakas. Walang nagmamadali. Parang lahat ay may direksyong alam nila, samantalang ako—tila ba naglalakad lang dahil kailangan kong kumilos..