روايات وقصص ضمن Characteristics Of Philippines

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.

"Ngunit hindi tayo Pilipino. Ipanganak man siya sa Pilipinas, wala siyang dugong Pilipino." Kahit man lang sana sa citizenship? Sabagay, hindi pa pala naipapatupad ang Civil Code of the Philippines sa panahong 'to. So wala pa ring bisa ang article 48 na kapag sa Pilipinas pinanganak ang isang bata, automatic na Filipino citizen na siya despite of his parent's citizenship. "Hindi ba't nabuhay ka rin naman ng ilang taon sa Pilipinas?"

aniko. "Geuneun nae pilipin chingu-ya, Naega eodi issdeun geogi-e gajigo sip-eohae, Geu gajog-eun bujoga anha-jiman, geuneun neomu ttokttokhae. Jigeum yeogi iss-eo." sambit niya ulit sa akin. (He's my best friend in the Philippines, and he always wants to be wherever I am, he's not rich his family struggles, but he's smart, and now he's here.)

NAPANGITI SI THEA nang makababa ng eroplano. Napapikit siya at lumanghap ng hangin. Polluted, pero nakakamiss ang ganitong amoy ng Pilipinas. Only in the Philippines. Napatingin siya sa mga kasabayan sa arrival area. May kaniya-kan'yang sundo ang mga ito. Napangiti siya ng mapakla. Siya, hangin lang yata ang yumakap sa kan'ya para salubungin at i-welcome back siya.

“Tss. Don't underestimate me Zhia. Ano ang ginagawa ng sala, at di doon matulog si Luis?” “Si Luis isasakripisyo mo?! Haist di na ako magtataka. Ang taas ng pride mo. Di ko alam kung pilipino ba ang ninuno mo. Dahil sa pagkaalam ko ng Pilipino, mga hospitable. Uunahin pa nila ang bisita, kaysa sa kanilang mga sarili. Ilalabas yung mamahaling baso at pingan para sa bisita. Ibibigay ang kwarto, para sa bisita. Papaunahin sa hapag kainan ang mga bisita kumain.” “Reason why Filipinos are still in third world country. Ibahin mo ako Zhia.” Napabuntong hininga na lamang ako.

Some are taking a jog, while others are running their errands. She took off her sunglasses and bit her lower lip. Ibang-iba talaga ang Pinas, ang bansang ito, kaysa sa bansang humubog sa kanya. Minsan nga ay hindi niya lubos maiisip na makakaalis siya sa bahay na ito at magbagong-buhay sa ibang bansa. Usually, it takes someone to marry someone living in that country in order to live peacefully. Pero siya ay dinaan ito sa ibang paraan. She is now a United States resident and all of her valid ID’s never mention Philippines. Except for her birth certificate.

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

“Then how do you have a passport?” “You know, ambisyosa lang na magka-passport. Ginawa kong valid ID.” Natawa na talaga siya. Reedz also chuckled. “Teka…” Nang may maalala rin siya. “Visa ang wala ako. Baka need doon ng visa?” “Hindi na. Citizens of the Philippines do not need a visa to enter the Maldives for tourism purposes for stays of up to 30 days.” Namilog ang mga mata niya. “Aba’y tara na kung gano’n! Gusto ko nang maranasang sumakay sa eroplano at makatuntong sa ibang bansa.”

I will not cover my bestfriend's addiction! I don't even know why I'm still staying here. Tapos na ang mga dapat na gawin ko pero mas ginusto ko na manatili pa. Maybe because I was exhausted with the air that the Philippines have. The toxicity in the Philippines suffocates me! Bigla pangsumusulpot si Papa sa condo para mangbulabog. Feeling close!

She owns two-hundred branches around England, one-hundred branches in Italy, and fifty branches in the Philippines, and in others several different countries. Isa si Pursha Esteban or kilalang Purisca sa mga labis na iniidolo ni Veronica, and now she's one of her ambassador. Purisca was born in England, pero half-pinay rin siya dahil Filipina ang Mama niya. Naging sikat ang mga gawa nitong bag, shoes, clothes, dahil sa mga produkto na ginagamit nito upang maging matibay ang mga disenyo niya.