Chess Quotes Life Novels & Stories

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

Park at Rhob na naglalaro ng chess. "Grandpa, ang husay niyo pa ring maglaro ng chess, ilang taon na tayong naglalaro pero hindi ko pa rin kayo matalo-talo!" sabi ni Rhob sa matanda. “Kung ginagamit mo iyang pambobola sa mga babaeng nakakasalamuha mo, tiyak magkakaroon ka ng girlfriend, sinasabi ko sa’yo,” natatawang sabi ni Mr. Park sa lalaki.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Maging ang malalim tumingin na mga mata ng binata ay kumikinang sa saya. Napatutop sa bibig si Stephen “Sigurado akong masaya ka kapag naglalaro ka ng chess. Tignan mo ‘yang saya sa mukha mo ngayon. Twenties ka pa lang pero nagmumukha kang matanda dahil sa pagiging seryoso mo. Ngayon sa excitement mo, you look like your age that is full of vitality.”

Walang imik niyang inabot ang kahon ng mga piyesa ng chess. Marahan siyang pumili ng isang piraso, saka ito inilapag sa chessboard nang may sukdulang kalmadong ekspresyon. "Ako'y napadaan lang," malamig niyang sabi. "Titingnan ko lang kung buhay ka pa." Halos tumalon sa inis ang matandang Tomas.

natatawang sabi ni Franz sa akin. “But you are good on fighting Mine and I saw you how good you are but sometimes hindi natin masasabi kung mananalo or matatalo tayo at swertehan na lang din kung mabubuhay pa tayo. Kaya dapat habang nabubuhay tayo let's live the life to the fullest at iparamdam natin sa mga mahal natin how greaful we are to have here in our life."

Tinitigan ni Zhu ang chessboard sa kaniyang harapan bago ito mapakamot sa kaniyang ulo habang sinasabi na, “Ikaw na talaga, Kuya Darryl. Mas humusay ka pa sa paglalaro ng chess nitong nakalipas na ilang taon…” Habang nagsasalita, nagmamatigas na sumimangot si Zhu habang malakas nitong sinasabi na. “Isa pa! Ako ang pinakamagaling na tao sa chess kaya walang kahit na sino ang makakapantay sa akin.” “Uhh… Sige!”

Ibinulong niya lang ang huling linya niya. Ang ibig niyang sabihin sa paglalaro ng chess ay ginagawa niya sa totoong buhay, kaya niyang gawin sa totoong buhay at umaktong siya ang lahat ng nasa chess, the king, the knight, the bishop, the rook and the pawn.

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

sinabi ng may kaunting kawalang-kasiyahan. "Lolo, isa kang magaling na manlalaro ng chess, pero hindi ako mananalo. Huwag mong sabihin iyon para aliwin ako ng kusa." Nabitawan ni Mariana ang isa pang piraso, puno ng ngiti ang mukha niya. " Tila hindi kita kilala? Yan Yan, wag mo nang pansinin ang hamak na yan sa pamilya natin sa hinaharap. Naiinis ako kapag tinitignan ko siya!" Napabuntong-hininga si Master Ruiz.