Quotes On Chess Novels & Stories

"Sa tingin ko, hindi panahon ang may problema," panunukso ni Prof. Halili habang nakatitig sa kalaro. "Sadyang may dumating lang na mas nakakaakit sa atensyon mo kaya hindi ka na makatira sa chess!"

sabi niya matapos ayusin ang chess board at chess pieces sa maliit na breakfast table. Umiling ako,” Hindi ako marunong,” sagot ko pero nginisian lang niya ako. “Just come here. Do you know why I am really interested in chess?” Napalunok ako at dahan-dahan na lumapit. “Because not everyone can play it. Kaunti lang ang may alam, it’s special,” he said before pointing to the white pieces for me. “Hindi ko alam,” mahinang sambit ko habang tinitingnan kung paano niya galawin ang bawat piyesa.

Masayang sinabi ni Eli, "Paano mo po ginawa ang move na 'yon kanina? Bakit hindi ko po naintindihan? Ang dami mong nakain na chess pieces?" Sabi ni Zeus "Ang chess ay isang laro ng isip. Tanging sa pasensya at kalmadong paglalaro, maaari mong baliktarin ang sitwasyon sa huling sandali." "Ang galing, Daddy, pwede mo po ba akong turuan?" Binuksan ni Eli ang kanyang mga mata ng malaki, at ang kanyang kuryosidad ay umabot sa kanyang kaisipan.

“CHECKMATE,” pagd-deklara ni Vincent nang matapos ang paglalaro namin ng chess. “P-Paano mo nagawa ’yon? Akala ko ba—” “Gold medalist in international chess competition since second grade.” tugon niya. Napanganga ako dahil sa sinabi niya. “A-Ano?” “Now, shall I think of a part of you that I want to conquer?” tanong niya saka pinasadahan ang buong katawan ko ng tingin.

Narinig din niya ang malakas na tibok ng puso ni Julius. Nang makita ang kanilang ginawang eksena, lalong lumalim ang ngiti sa mukha ng matanda. Talagang madaling pakisamahan si Lolo Glen, kung siya ay tawagin ni Julius. Hindi na kinakabahan si MJ, hindi katulad ng bago niya ito nakilala. Sinamahan niya ang matanda sa paglalaro ng chess, at dahil laking iskwater at sanay sa pakikipag chess sa mga kabataan sa barangay ay natalo ni MJ ang matanda. Pinalakpakan siya nito, hangang-hanga sa kanyang talento. Minsan lang ito nakatagpo ng tao na nakatalo sa kanya ng chess.

THUNDER LAVISTRE “Humanda kayo, siguradong sasagot parin ‘yang anak ni Salman.” Utos ko. “Onze, hanapin mo si Zulueta!” Utos ko kay Onze. Tumango ito at nag simula na ito na gawin ang inutos ko. Napa hawak ako pawn piece ng Chess yari ito sa Glass. Binili ito ng kapatid ko dahil mahilig itong ibase ang laban namin, sa larong Chess.

Nakita ko kung gaano kahirap ang pag-aaral, James Nagsimulang mag-panic. Napansin ni Arthur ang pagkabalisa ni James at sinabing, "Ang paglalaro ng chess ay tulad ng paghahanap ng iyong landas sa buhay. Kami ay Hindi tayo naglalaro ng chess dito, di ba? Pinag-uusapan natin ang buhay. Dapat makita mo ang mas malaking larawan." Nakinig si James sa payo ni Arthur at pinagmasdan nang mabuti ang chessboard. Bigla, ang Nagbago ang chessboard sa harap ng kanyang mga mata. Ang chessboard ay puno ng mga arcane array, at ang mga pawn ay

Park at Rhob na naglalaro ng chess. "Grandpa, ang husay niyo pa ring maglaro ng chess, ilang taon na tayong naglalaro pero hindi ko pa rin kayo matalo-talo!" sabi ni Rhob sa matanda. “Kung ginagamit mo iyang pambobola sa mga babaeng nakakasalamuha mo, tiyak magkakaroon ka ng girlfriend, sinasabi ko sa’yo,” natatawang sabi ni Mr. Park sa lalaki.

"Bakit mo ginawa iyon sa mga kalaro mo? Alam mong bawal ang manira ng pagtitiwala ng iba." Tumingin si Vlady nang diretso sa mga mata ni Vladimir. Sa loob ng ilang segundo, nagtagpo ang dalawang henerasyon ng kapangyarihan. "Sabi niyo po, ang mundo ay isang laro ng chess. Pinag-aaralan ko lang po kung paano gumagalaw ang mga piyesa. Mas madali silang kontrolin kapag natatakot sila."

In fact, they pampered him. The chessboard between them has grown intense, white queen was exposed, black nights circling. Ala was not frustrated with him being cornered, nearly losing the game, instead he studied the board and his opponents every move from the beginning. He pressed his lips together, eyes focused on the board, unblinking. He then made a bold move. He moved the rook forward, not to attack but to protect the queen. “Interesting,” the old man praised Ala, stroking his chin and smiling at the little boy. “Most players would sacrifice their queens to advance the pawns and even to protect the king.”