Chess Quotes Life の小説・ストーリー

Isa siyang halimaw na marunong ngumiti, at bawat galaw niya ay parang chess move na matagal nang pinag-isipan. Huminga ako nang malalim. Naalala ko ang tatay ko—kung paanong kahit sa maliit naming bahay, palagi siyang may plano. “Laura,” sabi niya noon, “kung gusto mong manalo, huwag kang tumakbo palayo. Gamitin mo ang isip mo hanggang siya mismo ang kusang lumayo.” At doon ako natauhan. Hindi ko kailangan tumakas.

sabi niya matapos ayusin ang chess board at chess pieces sa maliit na breakfast table. Umiling ako,” Hindi ako marunong,” sagot ko pero nginisian lang niya ako. “Just come here. Do you know why I am really interested in chess?” Napalunok ako at dahan-dahan na lumapit. “Because not everyone can play it. Kaunti lang ang may alam, it’s special,” he said before pointing to the white pieces for me. “Hindi ko alam,” mahinang sambit ko habang tinitingnan kung paano niya galawin ang bawat piyesa.

“Chess. Pasalamat na lang ako at alam ko iyan na larong yan, pero kung paano laruin wala akong ideya. Hindi ako marunong noon.” “Tsk. Kaya ka nga may tutor di'ba? Anong sense niya Serena? Susuko ka ba kaagad? Then it settled. Habang buhay ka mananatili sa loob ng silid ko.” “Habangbuhay…. Wala kang puso.” “Hindi ka makatulog?”

Para akong malulunod sa katahimikan nang iwan niya ako sa balcony. Ang init ng halik niya ay parang marka pa rin sa labi ko, at ang mga salita niya ay paulit-ulit na bumabalik sa utak ko. Parang chess game na wala akong lusot. Ang bawat galaw, may kapalit. Ang bawat desisyon, may kaakibat na panganib. Pero paano kung maling galaw ang gawin ko?

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Lumalabas na sa paglipas ng mga taon, matagal na niyang nawalan ng karapatang umupo sa chessboard. Kaswal na hinawakan ni Shiena ang chessboard, inaasahan niyang mabubulok ito, ngunit napansin niyang napakalinis nito. Siguro regular na pumupunta ang mga tagalinis para i-maintain ito! Habang iniisip ito, umupo siyang muli sa isang gilid ng chessboard, nakatitig sa nagsasalubong na mga linya ng grid, sandaling nawala sa malalim na pag-iisip.

Lumapit si Mr. Rodriguez sa chessboard at maingat na kinuha ang queen piece. “What a move, Sebastian boy. You really sacrificed your queen, huh?” tanong niya, hawak-hawak pa rin ang piraso, para bang binubusisi ang kabuuang ideya ng laro. Sebastian gave a slight shrug, calm but unreadable. “I had no choice. It's just my survival instinct.” Sa sandaling iyon, pumait ang panlasa ni Trixie. Parang siya ang queen piece na iyon.

Nanatili itong kalmado, halos aliw na aliw pa nga sa hamon ng binata. “At least you’d be sitting at the table,” he replied softly, voice laced with conviction. “Do you know, Wade, ninety-nine percent ng tao sa mundo, ni hindi man lang kwalipikado para makaupo sa gano’ng klaseng lamesa.” He straightened, his posture sharp as a blade. “Chess player man o chess piece, basta nakaupo ka, may tsansa kang lumaban. May tsansa kang makuha lahat ng gusto mo. The seat itself is power.”

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.