Novel & Cerita Cinta Sejati

Tinitigan ko lang siya. “Pero sa kabila ng lahat ng iyon,” patuloy niya, “ang totoong pagmamahal ay nananatili. Hindi ito sumusuko kapag mahirap na. Hindi ito umaalis kapag may sugat ka. Lalo itong nagpapakatatag.” Naramdaman kong may tumulong luha sa mata ko. Hindi ko sinubukang pigilan. “Paano ko malalaman kung worth it pa rin, Ma?”

Akala ko talaga crush crush lang pero hindi pala. First love niya si Selene ganun nga ata kapag first love. Tulad ko first love never dies but I know dadating din si greatest love. Tamang hintay lang dahil alam kung gradating din yun. Sa reality kase malabong maging greatest love si first love lalo na’t ilang years din kayong hindi nagkita at may mga taong umaapela sa buhay niyo. Alam ko naman na sobrang labo maging sayo si first love pero I’m not losing hope. I know naman kung saan ako titigil at paano ko titigilan ang pangarap kong alam ko na sa simula palang dapat ko ng ibaon sa limot.

Sabi nga nila, “Sa oras ng kahinaan, lumalabas ang tunay na pagmamahal.” At sina Lolo Manuel at Lola Celia ang pinakamagandang halimbawa niyon. Napangiti si Celestine habang pinagmamasdan sila. Gusto rin niyang makahanap ng taong ganoon, iyong makakasama hanggang sa pagtanda. Pero nang maranasan niya ang umibig, doon niya naunawaan kung gaano kahirap makahanap ng taong tunay na magmamahal sa ’yo.

Ang pundasyon ng pangmatagalang relasyon ay pagmamahal at isang matinding commitment para kapag lumamlam ang pagmamahal, nandiyan ang commitment para patibayin mula ang pagsasama. Katulad pa rin pala siya ng ibang lalaki. Hindi nakukuntento sa iisa. Ang pagkakaiba kang niya sa iba, bumalik siya sa dati niya. Ibig sabihin true love niya si Shane na nanloko sa kanya. At wala na akong laban pa sa true love. Kailangan ko na lang isuko ang laban ko.

“Bakit ayaw mo pong makipag-date sa ibang mga babae, Doc. TJ? Ang daming nagkaka-crush po sa iyo at halos mabusog na po ako sa mga ipinadala na mga Cake, Cupcake at Chocolates para sa iyo.” “Wala pa ring makakapantay sa asawa ko na si Beverly. My love for her would never be faded even though she was already gone. Ang crush madaling mag-fade kapag nakahanap ka na ng iba pero ang true and eternal love ay hindi mawawala kahit humadlang pa ang kamatayan,” aniya. Sobrang matured niyang mag-isip at loyal pa. Sobrang swerte ng babaeng mamahalin niya. Sana ay mayro’ng lalaking katulad niya.

“Jenny, alam mo kung ano ang mas mahalaga sa relasyon kaysa love?” “Ano?” Isa pang pat sa balikat. “Respeto. Tiwala. Katapatan. Love ang spark, pero sila ‘yung chain na nagtatali. Kung may gusto ka nang iba, huwag mong hawakan pareho. Tatlo kayong masasaktan.” “Pero paano, Ate?!” halos iyak na sagot ni Jenny. “Paano? Math ba ‘yan?” hinagod ni Livia ang balikat nito. “Maging honest ka. Kung siya talaga ang gusto mo, alam mo ang dapat mong gawin.”

Ang totoong pag-ibig ay hindi laging madali, pero ito ay matatag, matapang, at handang lumaban kahit gaano ka-komplikado. Hindi hadlang ang edad o past roles kung tunay ang koneksyon. Ang pagiging "Ninong" ni Chester ay naging malaking conflict, pero hindi dapat maging hadlang sa tunay na damdamin. Ang mahalaga ay ang respeto, tiwala, at malasakit sa isa’t isa.

"Ako lang ang totoong nagmamahal sa kanya ng totoo at sobra-sobra." Nakaramdam ng kalungkutan si Cassandra habang pinapanood ang kaibigan. "Ruby, naiintindihan ko ang sakit na nararamdaman mo," wika niya, ang tono ng boses ay puno ng pag-unawa. "Pero ang pagmamahal ay hindi nasusukat sa kung gaano katagal ka naghintay o kung gaano kalaki ang sakripisyo mo. Kung talagang mahal mo si Drake, hindi mo siya dapat pilitin. Hindi sa ganitong paraan makakamtan ang pag-ibig na matagal mo nang pinapangarap."

Napatawa ako ng may pait bago napailing at muling binawi ang mga tingin mula kay Cara. "Hindi ko alam kung nakilala ko ba talaga ang totoong siya, o noong una pa lamang eh hindi na niya ipinakilala ang kung sino ba talaga siya." Dagdag ko pa. "Masakit. Nakakadurog. Nakaka trauma. At nakakawasak ng puso at buong pagkatao ang magmahal ng taong hindi marunong magpakatotoo---"

kinabig siya pagkatapos ng binata saka hinalikan sa ulo. Kung gaano siya kasaya nang mga sandaling iyon, hindi niya masabi. Ang alam lang niya ay kung sino ang dahilan ng kaligayahang iyon, walang iba kundi si Fritz. Sana lang pwede na niyang sabihin ritong mahal din niya ito. Kunsabagay, makapaghihintay naman iyon, dahil ayon nga sa binata narin mismo. True love is timeless. At ganoon silang dalawa. Saka na niya ipagtatapat sa binata ang totoong nararamdaman niya, kapag maayos na ang lahat. *****