Clara Afton Novels & Stories

Habang pinagmamasdan siya ni Ayumi, isang tanong ang pumasok sa isip ng dalaga, Class reunion ba talaga ito o isa na namang entablado para sa show ni Hunter Velasquez? Ngunit ang gabi ay hindi pa tapos. Eksaktong lumapit uli si Clara, suot ang kanyang hapit na pulang damit na tila balat na nagpapakita ng bawat kurba ng kanyang katawan. Ang kanyang boses ay sadyang ginawang malambot at mapang akit, isang desperadong huling hirit upang makuha ang pansin ng makapangyarihang lalaki.

“Sabi ko naman sa’yo dati, tatawag lang ako. Pero this time… hindi na enough ang tawag.” May kumalam na tensyon sa pagitan naming tatlo. I felt Theo stiffen. “What happened?” tanong ni Theo, mababa ang boses. Hindi muna sumagot si Clara. Instead, she slowly removed her scarf. Nung ibinaba niya iyon, doon ko nakita ang manipis na marka sa gilid ng leeg niya—hindi halata, pero parang pilit natatakpan ng makeup.

Pagkapark ni Anthony sa parking area ng isa sa pinakamalaking building ng condominium ay mabilis siyang bumaba at umikot sa kabilang bahagi ng sasakyan. "What are you doing again?" medyo may kalakasan ang boses na tanong niya nang makita si Clara na nakataas ang dalawang paa at....Napalunok siya sa ayos nito. "Ang init, I..I…want uhmmm," sambit ni Clara kasabay ng paghaplos niya sa kanyang pagkababae. "F*ck! Clara!" Ibinaba ni Anthony ang dalawang paa ng dalaga at inalis ang seat belt nito.

Hindi ito isang babala kun'di isang malaking clue na tama ang hinala kong hindi nagpakamatay si Clara kun'di pinatay siya. Ngunit sino? Sino ang gagawa non sa kaniya at ano ang dahilan niya bakit niya siya pinatay? Sa mga sandaling iyon ay wala akong nararamdamang takot o pangamba na baka kasalukuyan akong minamatyagan mula sa hindi kalayuan ng taong nagpadala sa akin ng sulat na ito. Determinado akong malaman ang katotohanan at kung sino ang pumatay kay Clara. Kaya hindi ako nag-aksaya ng bawat oras at bumalik ako sa kuwarto niya upang muling basahin ang journal niya. Umaasa ako na may mahahanap akong clue na makakapagturo sa akin kung sino ang nasa likod nang lahat o kung ano ba talaga ang

"Pasensya na ha? hindi mo kasalanan, wala kang kasalanan. Sana…sana maging masaya ka na. Salamat sa pagkakaibigan, Ava. Paalam…" Kasabay ng pag-agos ng kaniyang luha ang siya naman huling paghinga ni Clara. Agad na sumaklolo nag ang kapulisan, ngunit huli na ang lahat at tinuringan itong dead on arival. Nagmukmok ng isang araw si Ava sa kaniyang kwarto matapos ang pangyayaring iyon. Kung alam niya na sana ang totoo ay hindi na lamang siya lumaban, bagkus ay kinomporta ang kaibigan, ngunit ngayon ay wala na siyang magagawa.

'Stress niyang sinabi habang patuloy silang nag lalakad kung saan ang mga ito naka pwesto. Maya maya lang sa ilang minuto nila sa paghahanap ay natanawan niya ang isang pamilyar na lalaki na palingon lingon ito sa paligid at mukhang hindi mapakali sa kanyang inuupuan, titig na titig dito si Clara nang hindi niya na malayang nakalapit na pala ito sa kanya. Clara!!! Clara!!!

Nang huminto ang sasakyan sa tapat ng naglalakihang glass building ng Zion Holdings, huminga ng malalim si Clara. Binuksan niya ang pinto at humakbang pababa, dala ang isang matamis at nakakabighaning ngiti. “Ngayong araw, papatunayan ko sa buong mundo na mas magaling ako sa'yo, Riona.” Sa harap ng nagtataasang Zion Holdings building sa Makati, nakatayo si Clara, pilit na kinakalma ang sarili. Huminga siya ng malalim. Siniguro niyang perpekto at walang gusot ang suot niyang white power suit. Itinaas niya ang noo, naglakad ng may kumpiyansa papasok sa revolving doors.

“Hello, Aaron? What’s up?” Habang pinapanood siyang kausap si Aaron, napansin ko ang paglaki ng kanyang mga mata na para siyang na-shocked sa narinig. “Ano? Bakit daw? Sige, pupunta na kami diyan ni Sofia.” sabi niya at saka ibinaba ang tawag. “What happened?” I asked in curiosity. “Si Clara, nasa hospital daw. Tara puntahan natin.” nagmadali kaming lumabas ng coffee shop at muling sumakay sa kanyang scooter.

"That's the same, Dada. Basta hanap natin Mama kasi miss ko na siya." Minsan, naaawa na si Clayton sa anak dahil pakiramdam niya, pinapaasa niya ito; na baka tama sila Clarisse na umaasa na lang siya sa wala at hindi kailanman babalik si Ann. But deep inside he knows that Ann is out there, waiting for them to find her. And instead of relying on police force, he's still secretly searching for her. Hindi nga lang niya pinaaalam kila Clarisse dahil alam niyang iisipin nila na nababaliw na siya. Ann was declared dead when her ‘body’ was found.

Akmang kukunin na sana ng matanda ang last year's aged wine para ipatikim sa bilyonaryo nang biglang may isang matinis at masayang boses ng bata ang umalingawngaw mula sa labas ng gate ng courtyard, "Mommy!" Lumingon si Celine at nakita niya ang ina nitong si Belen na kakarating lang sakay ng electric scooter at may dalang mga biniling calamansi. At sa likod nito, nakasakay ang anak niyang si Clara. Hala. Patay. Saktong uwian pala ni Clara mula sa kindergarten! Ang sama ng timing!