Novel & Cerita Clara Afton

Tatanaw sa naggagandahang bituin sa kalangitan at paminsan-minsang kumakanta habang sapo ang kanyang tiyan. Isang dapit-hapon, habang pinagmamasdan nila ang papalubog na araw, nilingon siya ni Clara na katabi niyang nakaupo sa kawayang upuan. "Alam mong hindi gano'n kamapagpatawad ang iyong ama na katulad ng iyong inaakala," sambit nito sa malamyos na boses. "Kailangan mo nang ipaalam sa kanya ang tungkol diyan sa lalong madaling panahon. Karapatan niya ring malaman na magkakaroon na siya ng apo."

utos niya sa isang boses na hindi matatanggihan. Mabilis niyang isinawsaw ang kanyang mga kamay sa loob ng dibdib ng matanda. Dahil sa katandaan ni Donya Aurora, masyadong manipis ang dingding ng kanyang mga ugat. Isang maling galaw lang ng karayom ni Clara ay maaaring tuluyang mapunit ang puso nito. Tumingala saglit si Clara sa viewing glass. Nakita niya ang mukha ni Alex, ang makapangyarihang bilyonaryo ay mukhang isang batang takot na takot na mawalan ng pamilya.

Ngunit nang sumulyap siya sa rearview mirror, natatakpan ng kanyang maskara ang bahagyang pag-angat ng sulok ng kanyang mga labi. Kinaumagahan Maagang dumating si Clara sa mansyon ng pamilya Araniego. Maayos ang kanyang ayos at maganda ang kanyang makeup. Ngunit pagpasok pa lamang niya sa dining area, agad niyang naramdaman ang mabigat na atmospera. Nagkunwari siyang walang alam. "Hindi pa ba bumabangon si Nina?" Tumingin siya sa orasan.

sabi ni Leon, lalong lumamig ang kanyang boses. Inilapag ni Clara ang kanyang baso ng alak sa mesa. "Siyempre hindi. Wala akong kinalaman sa pagkamatay ng batang iyon. Nahulog lang siya sa pond. Aksidente iyon." "Hindi ako naniniwala na aksidente iyon," sabi ko.

Takot na takot siyang mawala ang asawa niya. ​Totoo naman kasi na mahal niya si Clara. Noong ma in love si Clara kay Anton, katatapos lang nitong mamatayan ng tatay. Si Clara ang umalo sa kanya at tumulong para gumaling siya mula sa aksidente niya. Mahal niya si Clara pero hindi niya lang talaga makontrol ang pagnanasa niya sa ibang babae.

nawala ito bigla sa mga paningin ng dalaga. Palingon-lingon si Clara sa paligid, hinahanap ang taong nakabangga niya. Hindi naman makita-kita ang kanilang mga mukha dahil nakatakip sa kanilang mga ulo ang mga malalaking talukbong at gawang dumidilim na rin ang buong paligid. Nakatayo sila ng matuwid sa kalagitnaan ng lahat ng mga mambabarang roon habang pinapalibutan din nila ang isang malaking bagay na hugis parihaba. Sa mapatag na lupa sa ibabaw ng Sinugdanan ay may makikitang limang kalalakihan na tumutugtog sa mga Subaloi . Umalis na ng bahay si Clara. "Ngunit, Onop, hindi mo ba.....hindi..alam....alam mo naman marahil ang mga kuwento tungkol sa lugar na ito, hindi ba?" nag-aalalang tan

Malamig na saad ni holy kaya napaatras ang dalawa. Hinawakan lalo ni clara ang buhok nito at kinaladkad papuntang fountain, halos mapaupo na sa sahig ang babae. Gusto ko awatin si clara pero pinipigilan ako ni holy. sumunod ako at si holy lahat ng nasa cafeteria ay nakasunod din. Nanlalaban yung babae pero hindi natinag si clara. " Wag kang mag alala hindi naman ako masakit mag hugas ng muka.." sambit ni clara at daretso nilubog sa fountain ang muka nito

‎Isang lumang bakal na hatch. ‎Marahas iyong tinulak ni Craig. ‎At agad kaming sinalubong ng malamig na ulan. ‎Gabi pa rin. ‎Malakas ang hangin. ‎Nasa likod pala kami ng lumang chapel malapit sa highway. ‎Mabilis akong napalingon kay Clara. ‎Namumutla na siya. ‎Halos mawalan ng malay. ‎“We need an ambulance!” ‎Agad inilabas ni Craig ang phone niya.

Paalis na sana si Clara ngunit tinignan niya muna si Agatha—na nanginginig sa takot sa likod ng matanda. Ang tingin niya ay parang lason ito ng pamilyang Hudson. Napaatras si Agatha. Hindi na lumingon si Clara. Sa tulong ng kasambahay, umakyat siya at malakas na isinara ang pinto. BANG! Nanatiling nakatayo si Rexan, hawak ang pisngi, habang sa isip niya ay paulit-ulit niyang sinusumpa si Evander.

“Ito ay nagpapakita na kahit na ang pinakamahirap na sitwasyon ay maaaring magbunga ng magandang resulta kung mayroong pag-ibig at determinasyon. Gusto kong ibahagi ito sa lahat ng tao — lalo na sa mga kabataan na nawawalan ng pag-asa.” Sa mga sumunod na buwan, nanirahan si Clara sa bayan para mas maintindihan niya ang mga tao at ang kanilang buhay. Sumama siya kay Seraphina sa paaralan, tumulong siya kay Isabela sa mga gawain ng bayan, at sumama pa siya kay Damien sa paglalakbay sa mga bundok at dagat para makita ang mga tanawin na ginawang inspirasyon ng mga tao dito.