Grace Hospital Seattle Novels & Stories

“Hindi ka naniniwala? Tanong ko pa sa bangko.” Maya-maya, may pumasok na menshae ng bangko sa phone ni Brittany. Eksaktong dalawampung milyong dolyar ang ipinakita sa balanse. Di nagtagal, nakarating si Grace sa Premier Hospital sa Michigan.

Sigaw ni Jean ng bumagsak si Grace at nawalan ng malay pero itinuloy nya parin ang pagrerevive kay Sam hanggang sa dumating ang ambulansya. Marahang iminulat ni Grace ang kanyang mata at napangiwi dahil sa sakit na dumaloy sa kanyang likuran. Iginala nya ang kanyang paningin at napagtanto na nasa hospital sya. May nakakabit na destrose sa kanyang kamay at nakasuot ng patient gown.

Sabi ni Grace at tumingin sa mga asawa nila at tumango naman ito sa kanila. Agad na nag ayos ang mga ito at sumakay na sa kanikanilang kotse at alam na nila kung saang ospital ang pupuntahan. Kahit pa na gabi na at ilang oras ang aabutin nila sa byahe ay wala silang pakialam basta makapunta sila sa kinalalagyan ng dalaga.

Narinig ni Gracie ang ingay sa background—mga tunog ng makina, yabag ng mga tao, at ang pamilyar na paging system ng ospital. Biglang nanigas ang buong katawan ni Gracie. Ang kutsarang hawak niya ay nabitawan niya at lumikha ng maingay na kalansing sa pinggan. "Nasaan ka?" "Nasa St. Luke's po ako, Ma'am," garalgal na sagot ni Jerome. "Si Sir Oliver po..."

Sa tuktok ay pangalan ko. Nataranta ang ama ko. Sampung red lights ang nilampasan niya para pumunta sa ospital. Tinginan siya ng doktor, naguguluhan. “Pasensiya na, sino ka ba kay Grace? Kawawang babae… wala siyang pera pampagamot, kahit isang pares man lang ng sapatos pang winter.” Namula ang mga mata ng ama ko, nagmadali siya at hinawakan sa magkabilang balikat ang doktor.

"Buti na lang dumating ka. Halika na. Pumasok na tayo!" Tahimik na sumunod si Troy habang pinangunahan siya ni Roy papasok sa kwarto ng ospital. Puno ng sigaw ni Grace ang kwarto. Ilang nurse ang nahihirapang ikabit muli ang IV sa kanyang braso. Tila lumalaban si Grace at patuloy na itinataboy sila.

“Anong nangyari sa kanya? Bakit sya nawala?” “Narinig nya yata ang pinag-usapan namin ni Grace kahapon, she ran away from home.” “What?!” Namaywang ako at napabuga ng hangin. “What about Grace?” “She's in the hospital, she fainted the other day and i haven't told her about Ales, ang sabi ko nasa bahay ito.” Damn it! Tiningnan ko sya. “Bakit hindi mo sinabi sa kanya?”

mahina niyang ulit, halos pabulong. Tumitig si Nurse Grace sa kaniya at tumango ng ulo. “Oo. Dinala ka rito ng nagpakilalang asawa mo. Ano ba talaga ang nangyari sa’yo? Magkasama pa tayo nung tanghali sa Tanzelric & Co., hindi ba? Ang ayos-ayos mo pa noon. Maya-maya, eto ka na—wala nang malay, duguan, at halos hindi na makalakad.”

Mukhang nakasabay niya si Grace sa lobby kanina kaya alam niya na rin ang nangyayari. "Alina, okay lang ba kayo ng bata? Narinig ko kay Grace na umalis daw si Sir Ezekiel bigla," salubong sa amin ni Nanny Cora habang kinukuha ang maliit na backpack ni Kian. "Opo, Nanny. Medyo may emergency lang daw po sa lumang opisina ng St. Jude Clinic sa Quezon City," sagot ko habang pilit na ngumiti para hindi mag-alala si Kian. "Baby, punta ka muna sa playroom mo kay Nanny Cora, ha? Magluluto lang si Mommy ng lunch natin."

Tumatawag si Zach habang nagda-drive, nanginginig ang kamay habang hawak ang manibela. "Yes, St. Grace Hospital po—yes, wife ko, nag-labor na ata siya, please prepare the room—YES ROOM! YES, PAUNAHIN NIYO NA KAMI!" Halos pasigaw na siya sa telepono, habang ako naman ay nakakapit sa arm rest, pinipilit huwag umiyak nang malakas dahil sa kirot na pabilis nang pabilis. "Zach, ang sakit na..." bulong ko, pawis na pawis habang pilit ko siyang tinitingnan.