Novel & Cerita Classmates Reunion Quotes

inis na tanong ko. "Bakit kung sinabi ko ba, pupunta ka?" nakataas-kilay na balik tanong nito. "Anyway, okay na din yon no. Amboring din kayang palaging tayo lang. Saka mga college friends daw niya mga yon," dagdag nito. "Sinama pa tayo sa class reunion nila huh," nakasimangot kong sabi na nakapagpatawa dito. "Pagbigyan mo na ang birthday boy natin," natatawang sabi nito. "Saka for sure may mga pogi," excited nitong sambit. Napailing-iling nalang ako sa kalandian nito. Masyado itong liberated.

[Bakit dalawang araw ang class reunion? [Dalawang araw, gusto mo talagang magpahinga ng dalawang araw, naisip mo ba kung ano ang gagawin ko sa dalawang araw na ito, handa ka bang iwan ako, ikaw na malamig na babae] [Classmates reunion! Sobrang nakakabagot] [Oo, pagkatapos mag kanya-kanya ang lahat, nang magkasama-sama ulit sila, nagkukumparahan at nagmamayabang lang sila sa isa't isa, at matagal nang lumala ang relasyon]

We went to my school when I was young, where I go when I was in elementary. It's 11:30 am and time for lunch. "It's so beautiful here, you must really love it here," he said while walking and looking at those students who were playing. "Sobra! Isa 'to sa mga bagay na binabalik-balikan ko every year. Where I met a lot of strangers that turned out to be important people." Nagkukwento ako kay Al. We parted ways, Jaybi's with Sam, Nathan's with Tom, Kuya's with Zack, and I'm with Al.

“Baliw!” Ngunit mabilis na nagdikit ng kamay si Samantha at nagmakaawa, binago ang usapan tungo sa mas practical na bagay. “Sister, dapat iniisip na natin kung ano ang susuotin sa class reunion! Hindi natin pwedeng hayaang magmukhang mas maganda pa sa atin ang paslit na si Clara. Our reputation is on the line!”

Hindi ko 'yon inabot at tinanggal ang jacket niya sa hita ko saka tumayong mag-isa. I heard the familiar chuckle from him while shaking his head as I watched him. Whatever it is that I'm feeling, I really should do something about it. +++ "Merry Christmas!" Tyron, the birthday celebrant, said as he raised his glass. Everyone cheered on the rented club. He was one of my classmates on my majors. Everyone from school was actually invited from our university forum and it was crazy how our school ID's serves as our pass in.

sarcastic na sinabi ng isang alumnus habang tumatawa. Hindi na kinaya ni Tara na makita ang nangyayari, hindi niya mapigilang masabi. "University reunion day ngayon, pwede bang tigilan niyo nang lahat ng pagtawanan si Harvey? Mayroon siyang sariling negosyo kung tutuusin.”

I really don't understand why she wanted to attend again this year na kung tutuusin yearly naman siyang dumadalo. "You already attended last year Cassy, tapos aattend ka ulit? Hindi ka ba nagsasawa e parati mo din namang nakikita yong mga dati nating kaklase sa bar?" "No Babe, iba kasi ang vibes kapag sa reunion. Alam mo yong...parang bumabalik ka sa nakaraan yong carefree lang tayo.Yong tipong chill lang? Chill lang? Parang hindi ko nga maalala yong high school days ko. Bored na bored kasi ako nung mga panahong yon. Sabagay hanggang ngayon bored pa din naman ako.

He stared at me lovingly and mouthed I love you. Masaya kaming kumain ng tanghalian at nag-reminisce ng mga kalokohan namin noong high school. Mas masaya sana kung kompleto kami pero ganoon talaga kapag tumatanda: hindi palaging available ang lahat. We need to plan it ahead of time at kung minsan nga, mahaba na ang plano ay hindi pa rin natutuloy. Hindi bale, may reunion pa naman.

Sandali pong magpapaalam ako at ang aking batchmates, subalit babalik kami sa darating na panahon, upang ibalik sa iyo ang karangalan at tagumpay na aming tatamuhin. Sa aking mga kaklase at naging kaibigan, salamat sa ‘ting kasiyahan na minsan nagiging kalokohan, sa pagdadamayan, sa pagpapagaan ng loob kapag ako’y nalulungkot, umiiyak at sa pagiging concern sa akin… nakakalungkot lang isipin na ang apat na taon nating pagsasama ay matatapos lamang sa mahigit isang oras na palatuntunan, pero gayun pa man hindi ko malilimutan ang ating mga pinagsamahan, siguro nama’y magkakaroon din tayo ng pagkikita kahit paminsan-minsan.

“Magkakaroon ng reunion ang Class 3 sa ika-20 ng buwang ito. Kumpirmado nang lahat sa group chat. Nasa abroad ka noong mga nakaraang linggo, at ngayong nandito ka na, hindi ka puwedeng hindi sumama, Cormac.” “Hmm,” tipid na tugon ni Cormac. “Titingnan ko kung may oras ako. Hindi pa kasi lumalabas ang bagong schedule.” “Grabe ka, ang busy mo pa rin! Ang dami na nating reunion, pero ikaw at si Lydia lang ang laging wala. Naalala mo ba si Lydia? Siya ‘yung pinakamataba na kaklase natin noon. Pagkatapos ng graduation, parang bigla siyang nawala. Naalala mo pa ba siya?”