Classmates Reunion Quotes Novels & Stories

I grabbed Eliot’s hand, pero bago pa man ako tuluyang makaalis, someone grabbed my arm. “Hera, wait!” Its Jennete. “Mukhang nagmamadali ka today, hindi man lang tayo nakapagkwentuhan ng husto,” Sabi niya sabay tingin sa batang kasama ko. Bigla nalang niyang binalingan ang shoulder bag niya at may kinuha sabay abot sa akin. “Here,” It’s an envelop. “High School reunion this coming Saturday. Punta ka ha. Tayo tayo pa rin naman. Konti lang ang nadagdag sa batch natin, tapos yung iba hindi pa makakapunta dahil nasa abroad.” Ngumiti ito, but knowing Jennete, nakakakaba ang mga ngiti niyang iyan. “Nakakahiya naman. Hindi naman ako grumaduate na sabay ninyo.” Gusto kong tumanggi but I don’t want to

Ganunpaman ay bukas ang kanyang tainga sa kung anong tsismis ang dala ng kaibigan ng kanyang hipag. “Natatandaan mo pa iyong pinuntahan nating class reunion noong wala ka pang asawa ha? Nagpla-plano na naman sila pero nakakatamad ng pumunta. Ilang taon na ang lumipas. Kung noon ilang na tayo makisalamuha, ano pa ngayon?” anitong hindi na iyon pamilyar sa pandinig ni Briel, “Saka basta, ang pangit ng umattend dahil payabangan din iyon.”

Nakaramdam ako ng tuwa nang makita sila ulit kaya niyakap ko sila isa-isa. "Oh My God! This is a reunion!" masayang sabi naming lahat. Kaagad kaming nag order ng mga inumin saka pagkain habang nag uusap-usap. We talked about our experiences when we were still in college. At nakaramdam ako ng sobrang tuwa dahil hindi ko akalain na makikita ko sila ngayon. They are part of my life. Nakakatuwa na sabay-sabay lang kaming namomroblema sa mga activities, at projects na ipapasa noon pero ngayon ay nagtatawanan na kami na tila walang mga problema sa buhay.

DEVI POV MASASABI kong wala pa ring mas ikakasaya kapag kasama mo ang mga taong minsan mo ding naging kaibigan noon At iyun ang nararamdaman ko ngayun habang kausap ko ang mga dati kong ka-classmates. Walang katapusang kumustahan at kwentuhan. Lahat ay may kanya-kanyang baon na kwento. Lahat ay halatang masaya sa aming muling pagkikita.

At habang tumatagal ang usapan at umiikot ang alak sa mesa, unti-unting naging mas totoo ang lahat ng kwento. Hanggang sa may isa sa kanila ang biglang nagsabi— “Alam niyo… ang dami kong pinagsisisihan noong high school.” “Kung babalik ako noon,” lasing na natatawang sabi ng isa nilang kaklase nila habang hawak ang bote ng beer, “mas mag-aaral sana ako nang mabuti. Hindi iyong puro landi at cutting classes.” Nagtawanan agad ang lahat.

Kung alam ko lang na may ganitong himala, baka ikinalat ko pa ang laman ng mga trash cans noon para pulutin din ulit. Naging masaya ang reunion namin. Panay ang pangaasar nila sa amin at marami din kaming nakitang mga kaklase na may mga anak na. Yung iba tao, yung iba pusa, yung iba aso. Pero pinaka paborito ko na siguro yung nag parlor games kami. Syempre kaming dalawa ang partner. Halo magkumahog ang puso ko nung maglaro kami ng paper kiss challenge.

anito saka ngumiti. “Parang naexcite tuloy akong umattend ng reunion natin this year.” dugtong nito. “Baka hindi kami umattend.” sabi ni Arah. Mahinang tumawa si Azeneth. “Oh c’mon. Minsan lang mangyari yun. I think this year is gonna be fun. Don’t worry about our batchmates. We all grew up and nobody cares whether you’re successful or not. Whether you’ve improved or stayed the same.” may pagkasarkastikong sabi nito.

"We should celebrate your win!" Umiling-iling akong tumawa. Magdidiwang ulit kami ng unlimited inuman at sayawan sa hotel nila. "We should invite our classmates too?" untag ni Benjamin. Hindi ako pumapayag sa ganitong ideya ni Min noon pero parang tama rin iyon para makalimutan sandali ang naninirahan komplikasyon sa puso ko. "Maybe our schoolmates, too. The more the merrier, right?"

“Pasensya ka na, tinignan ko lang kung anong mga pagkain sa ref na pwede kong gawin eh, wala na akong time mamili kasi kakagising ko lang.” “It’s fine. Masarap naman ang mga ito.” saad ko sabay kuha ng tasa ng kape at ininom iyon. Habang kumakain kami ay bigla niya akong kinausap. “Mahal ko, may reunion pala kami mga ka-batch ko nung college.” saad niya. “Oh? Saan daw? Pupunta ka?” “Oo minsan lang naman iyon eh pero gusto ko kasama ka.”