Novel & Cerita Clothes In Tagalog

Ayaw pa naman no'n ng pinaghihintay ng matagal kaya bawat kilos ko ay minamadali ko. After taking a bath, I walked towards my room to change my clothes. I chose to wear my white floral dress just above my knees and I just let my long and black wavy hair flows on my back. Pagkatapos kong magbihis ay naglagay lang ako ng pulbos sa aking mukha at kaunting kolorete para dagdag naman sa kulay ng aking mukha.

nag-aalalang sambit nito. The smile in my face froze when I heard the world discipline. Mablis kong tinignan ko ang aking kasuotan. It was a long silky white gown. It’s actually very soft, the silk gown gentle brushes my healthy white skin. "Why?" Nagtataka kong tanong dito, finding it weird.

CHAPTER FOUR Walang ganang nakatitig lang ako sa pagkain na nasa harap ko. Pagkagising ko kanina ay nasa hindi pamilyar na kwarto na ako nakahiga. Nasa malaki at malawak na kwarto na ako. Iba na rin ang suot kong damit. I'm wearing a big shirt and black boxer shorts sa pang ibaba ko. Na gamot na rin ang sugat sa may tiyan ko at naka bandage na 'to, pati narin sa braso ko.

I reach for the envelope at binuksan ito 'I'll be waiting for you at Vivi Restaurant, wear that dress honey' — Cassius Wala na akong sinayang na oras at nagtungo sa banyo kaagad para maligo. After I finished to bathed I dry my hair first and pick the dress. Pinakatitigan ko itong mabuti, its red silk dress, and it's backless with a side leg cut. Isinuot ko ito at humarap sa salamin, napaawang ang labi ko dahil nakikita sa dress na ito ang hulma ng katawan ko.

“Pangit diba?” “Diba sabi ko ay hindi?” “Pero natawa ka. Anong nakakatawa sa suot ko?” sinuyod ko din ng tingin ang damit ko. “I’m not laughing at your dress, young lady.” Naiiling na saad niya. “Nanibago lang ako dahil ngayon lang yata kita nakitang nag-dress na papuntang school. You look prim and proper na kahit yata christmas party niyo ay naka-uniform ka pa din.”

"Look Tyrone sobrang init ng panahon at higit sa lahat akong pajama." "Edi yung pajama ko." "Nababaliw kanaba tignan mo nga ang sarili, tignan mo kung gaano ka kalaking tao, at tignan mo ako, ano kakasya pa sakin ang pajama mo? Baka gawin kong dress yan."

nakangiting sabi ko nang marating namin ang pinagdadausan ng isang winter festival. Ang daming tao. Mapabata, teenager at matatanda ay nagkalat sa paligid. Ang daming stall ng mga pagkain, mga games at may nagtitinda din ng mga kakaibang style ng maskara. Dahil sa labis na pagkamangha, tuloy-tuloy ako sa pagkuha ng litrato hanggang 'di ko namalayang naubos na pala ang film niyon. "Wanna wear one of those?" biglang tanong niya sabay turo sa isang babae sa isang shop na nakasuot ng traditional dress. "They call it Yukata."

Isang black shirt at sweat pants. ''Come. Follow me." Pumunta kami sa hanay na sinasabi ng salesclerk kanina. Ako nalang ang namili since mukhang nahihiya siyang kumuha ng mga damit. Kumuha ako ng limang Levi's shirts at shorts, cargo and jersey shorts. Hila hila ko siya dahil siya yong sinasampayan ko sa mga damit. Di naman siya nagrereklamo. Kumuha ako ng limang sweatpant, jackets, sando shirts, boxer shorts at briefs. I have a bad feeling about this.

“Nand’yan na yung regalo ko!” Napakunot-noo ako sa sinabi niya. Tumingin ako sa kan’ya at nakita kong may kinakawayan siya sa malayo. Sinundan ko ng tingin ‘yong tinitingnan at kinakawayan niya. Nakita ko yung babaeng nakasuot ng itim na dress na may sunud-sunod na brown na butones sa gitna, at nakalugay ang mahaba at kulay brown na buhok. Kumaway ito sa kan’ya pabalik at ngumiti.

"Anong bibilhin mo?" "Na-napkin. Sanitary napkin. Mayroon po ako ngayon eh, nakalimutan kong bumili noong nag-grocery po tayo." Inayos muna ng matanda ang suot na salamin at sinipat ang kanyang hitsura. Nang makita na ang suot niya ay T-shirt at walking shorts, pinaresan ng tsinelas saka pa lang ito tumango.