Novel & Cerita Clothes In Tagalog

Nagulat siya ng nakitang gising na kaming dalawa ni Abby. " Kain na po kayo lola nagluto po ako ng tuyo na may kamatis at sinangag. Maliligo na po dahil may pasok pa po ako " I did not wait for her response and go to my room to get my towel. Binilisan ko na lang maligo dadaanin ko na lang sa pag aayos. I don't know but I'm being extra today. Wearing an oversized shirt and a ripped jeans with a belt it looks like I'm a middle class girl who prefers to wear a casual outfit. This is the first time that I will dress like this. I look myself in the mirror and feels satisfied with my look. Nagsuot ako ng earings at relo nag pabango and I noticed the pink tube in my pounch. A lipgloss gave by Bobbl

Hinabol siya ni Athelia upang makaganti. Nagpaalam na kami sa isa't-isa bago ako dumiretso sa cafeteria para gawin ang punishment. I change into proper clothes for cleaning to avoid dirt into my uniform. Nagsuot lang ako ng itim na t-shirt at jogging pants. Puwede naman ng magpalit dahil wala ng kasunod na subject kaya hindi na ako mapupuna kapag nakitang hindi naka-uniform.

Hindi ako makatulog dahil sa sobrang ka-excitedan ko. So, I've decided to pack the necessary things to bring tomorrow. Excited ako, at the same time, kabado. I went out of my bed and kinuha 'yung paper bags na naglalaman ng mga binili ko. The first bag was my clothes. "What should I wear?" Bulong ko sa sarili ko. I lifted a sweater out, kulay white siya. Pwede na 'to, papartneran ko nalang ng itim na short, tapos converse na puti.

Tapos waldas lang siya nang waldas. Napailing ako at sumagot, "ang mahal naman kasi, 'wag na kaya?" Nahihiyang sabi ko habang nakangiwi, 'yung mga damit ko nga na sinusuot sa tiangge lang nabili eh, 100 pesos lang, maganda na. At saka nasa nagdadala naman 'yon, wala sa presyo at brand. Ang iba kasi, binabase nila lahat sa brand at sa presiyo para lang masabing mayaman ka at bagay sa iyo ang isang damit.

alanganing sabi nila. "Gwapo sana kayo e kaso ang babadoy niyong manamit, bakit ganyan ang mga damit ninyo? Anong akala niyo businessman kayo? Para sabihin ko sa inyo nagmumukha kayong goons ng isang mafia. Bukas na bukas din t- shirt at pantalon lang ang makikita kong susuotin niyo," dagdag ko pa. Parang namutla pa sila ng tumingin sila sa likod ko.

Binigay ko kay Kurt ang tsinelas nya na nandito sa bahay namin Oo may tsinelas sya dito "Dyan ka muna, iaakyat ko lang gamit ko at mag bibihis" sabi ko at dali daling umakyat Isang simpleng shorts at loose shirt lang ang suot ko at tinanggal ang salamin ko para hindi masanay, saka ako lumabas ng kwarto habang tinatali ang buhok ko sa messy bun

He prepared what I am going to wear fewa days ago ao that I have an idea what to wear when that time happens. Makapal na black long sleeves, black pants, black ankle boots and suot ko. It has a protector to protect me from bullets and swords, but of course if the amount of pressure is put into it, it's still not safe and I still might die. May mga bulsa ito at chains na design making me look like a baddass. Nagsuot na din ako ng gloves saka sinukbit ang pana ko.

at saka lamang sya naupo at nagpunas nang towel sa kanyang mukha at leeg Marahan nya ring ibinuklat ang kanyang Laptop at saka nag simulang mag edit nang mga logo nang kanyang mga produkto kaya't hindi nya na rin napansin na may pumasok na palang customer at nag simulang maglibot libot sa mga clothing's area nya "ahm excuse me may small size po ba kayo nang pink dress na to?" tanong nang isang boses lalaki at saka inangat ang kanyang hawak na dress

Sobrang simple pero bakit pati ito kayang kaya niyang gawing runway outfit e. “Hehe! H-hindi no! A-aayusin ko na sana kase nga aalis tayo right?” hindi ko alam kung anong itsura ang pinakita ko dahil sa labis na kahihiyan. “Really? It looks like you don’t even have clothes prepared,” pang-uuyam ni Jeo kaya naman natawa ako. “Huh! Anong akala mo sa ‘kin, Jeo? May nakahanda na akong gamit in case mag yacht tayo no,” matapang na saad ko sa kanya.

Ang ilan ay awtomatikong umatras, marahil ay hindi sanay na pinapantayan ang kanilang lakas. Sa gilid, ang mga babaeng bayaran—nakasuot ng tradisyunal na damit na Thai, manipis at halos lantad na ang balat—ay nagsitakbong lumapit sa kanya. May isa na kumapit sa kaniyang braso, umiiyak, halos pabulong na nagsabi, “A-ate… ayaw namin dito.” Ang boses nito’y basag, tila galing sa mahabang paghihirap.