Co Parenting In Tagalog Mga Nobela at Kwento

“Stop the car, douchebag! I want to get off!! I don’t wanna be with you anymore! I hate you!!” “You fucking son of a b— ugh! Stop calling me a douchebag! Wala kang galang ah!” “Answer me! Did you kidnap me?! Where are we going?!” tanong pa ni Coop. “You told me to find your mother, right?! That’s what’s going on now!” simpleng paliwanag niya sa bata.

"Parang ipis lang takot na takot ka na. Kalalaki mong tao takot ka sa ipis e mas malaki pa 'yon sa'yo." "Anong lang? Ipis 'yon, nangangagat 'yon. Paano kapag kinagat ako non edi mamamatay ako tas kapag namatay ako, maiiwan kayo ni Cleo, wala na siyang magiging kalaro at wala ka ng magiging co-parent. Pag wala kang co-parent, mahihirapan ka at magiging kawawa si Cleo, tas si Cleo madedepress edi susunod 'yon sa'kin tas madedepress ka rin edi magpapakamatay ka din. Huhuhu! Salot ang ipis sa lipunan, sige na, hanapin mo na at pata---- aray!"

Kayden scooted Blue to his arms and stood out of the kiddie pool then shoved his mouth near his son's ear at may binulong na hindi ko narinig. "Really, daddy?Yay! Oh yeah!" Nanlaki ang mga mata ng anak ko at lumiwanag na ang mukhang tumingin sa'kin. "Anong sinabi ng daddy mo?" tanong ko sa anak ko at pinunasan ng tuwalya ang mukha niya. Isinunod ko naman ang mukha ng asawa kong pinanlalakihan ko parin ng mga mata. "Daddy said, ang shexy shexy mo daw talaga mommy. Kiya daw inlove na inlove daw sha sa'yow," Blue said in his trying hard Tagalog words and then tilted his head to face his dad only to give him a wink.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Ang tanging tumatak sa akin ay ang palaro kung saan kakailanganin ng buong pamilya. Nakita ko kung paano nagdiwang ang mga taong nasa harap namin kasama ang kanilang buong pamilya. May mga nagbuhat pa ng kani-kanilang mga anak na tila nagsasaya dahil sa anunsiyo na iyon. "Dad, does that mean we can't play the games po? He said complete family, right? We're not complete since mom isn't here. So we cant play po?"

sagot ko na kinalungkot nila. "Mahal ka namin anak. Mahal na mahal."saad ni Papa sabay hawak sa kamay ko. "Mahal ko din po kayo ni Mama." saad ko saka tumingin din kay Mama. "Namimiss ko na din po yung luto niyong masasarap." Then, I pouted.

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Sa huli, siya na ang nagsimula. “Anak… nasaan si Damien?” maingat niyang tanong. Huminga ako nang malalim. “Wala siya rito, Ma. Hindi na kami magkasama.” Nanlaki ang mata niya. “Ano? Pero… akala ko—” “Tapos na kami, Ma,” putol ko agad. “We’re co-parenting now. Wala na sa pagitan namin.” Parang hindi makapaniwala si Mama. “Pero… bakit? Akala ko mahal mo siya? Akala ko ipinaglaban mo siya kahit ako mismo ang kalaban mo noon?”

"Kailan ka pa naging relationship coach?" "Bwisit ka! Hindi ‘to coaching, sinasabi ko lang kung ano ang natutunan ko kina erpat at ermat. Alam mo bang ang tahimik lang sa bahay namin kapag masaya si Mama?" Napatawa ako sa sinabi niya dahil alam kong takot sa Mommy niya ang Daddy niya noon pa man. "May point ka, pero ngayong gabi, wala muna ‘yan. Mag-celebrate muna tayo sa future divorce ni Mark!" sabay taas ko ng baso para mag-cheers.