Co Parenting In Tagalog Novelas e Histórias

Dumeretso na ako sa cr para maglinis ng katawan. Ngayon pag-uusapan na namin ‘to. Ngayon din mismo aalamin ko kung ano ba talaga sa kaniya. Tatanggapin ko naman kung ang ang sasabihin niya. Hindi na rin para ipilit ang sarili ko para sa kaniya. Pwede naman namin mapag-usapan ang co-parenting pagdating kay Atreus eh. Alam ko naman na sa istado ng buhay namin nauunawan ko na hindi talaga kami bagay sa isa’t-isa. “Ay kabayo!” napahawak ako sa aking dibdib ng magulat sa taong nakatayo sa harap ng pinto ng cr.

Madiin ang bawat salita ni Jiro habang seryosong nakatingin sa lalakeng kaharap. “Tsk. Hanggang ngayon pinaglalaban mo pa rin na ang mama mo ang totoong mahal ni papa, kung totoo ang pinaniniwala mo, bakit masyadong desperada ang mama mo para utusan ka na gawin lahat ng utos sayo ni papa? Balita ko nga ay ikaw ang naglinis sa issue about drugs,” ngumisi ito kay Jiro. “Anong pakiramdam ng maging taga linis ng kalat ng legal na anak?”

Tumagal ang ilang sandali bago siya nakapagsalita. "Siguro nga, Apple," sabi ni Lance na tila nag-iisip ng malalim. "Tama ka, ang anak natin ang pinakamahalaga. Kung co-parenting lang ang kaya natin, e di yun na lang. Ngunit sana, sana balang araw, makita ko pa rin kung ano pa ang pwedeng mangyari sa atin."

fifteen months palang sila and they can walk independently pero may guide pa rin sa kani-kanilang mga YaYa's and of course sa tulong na rin ng kanilang mga ate. “Happy da-da! Am hap-py!" napangiti ako sa sinabi ni Cuddy. "Mom-my–” sabay palakpak ni Cooper habang nakatingin sa harapan malapit sa kusina. Kaya napalingon din ako sa direction niya. "Hi daddy!” Hindi ko mapigilan na mapangiti na marinig ko ang boses ng aking asawa. Agad napawi ang pagod ko na makita sila lahat sa bahay.

"Nakikita ko namang nagkakaigihan kayo ng batang Kumar. Wala namang pinagkaiba kung ikakasal kayo ngayon, sa pagpapakasal ninyo oras na matapos ang iyong pag-aaral. Kaya marahil ay maaari na nating gawin ang inyong kasal pagkatapos ng semestral na ito." *Dādā and Pitamaha mean grandfather o lolo in Filipino. "Dādā…" anas ni Samara ngunit naramdaman ng dalaga ang kamay ng ina sa kaniyang kanang kamay. "Pa, nandito na naman tayo. Pinangungunahan n'yo na naman ang desisyon ng anak ko." "Dawood, bakit pa ba natin pinatatagal `to? Maging ang ama ni Raj ay naiinip na rin sa tagal ng kanilang kasal!"

Kaya iba sa pakiramdam na makakita ng litrato nilang dalawa noong kabataan. Sa kailaliman ng kahon, isa ulit na litrato. Silang dalawa na ikinasal dito sa amin. Naka-barong tagalog si papa at si mama ay simpleng puting bestida ang suot. Sinusuotan si mama ng singsing, habang parehong nakatitig sa isa't-isa na puno ng pagmamahal at kasiyahan. The picture tells it all. I can see that they're so in love to each other. It was an overwhelmed feeling. I'm awed seeing this memory. Kaya rin pala di na nag-asawa pa si papa kasi ganoon niya kamahal si mama.

"Magkakaroon tayo ng mga pagkakataon para matutunan kung paano maging magulang na buo at maligaya para sa kanila. Siguro ito na ang pinakamagandang hakbang, Neil." Sa mga salitang iyon, nagsimula nilang magkasama ang pagbuo ng isang bagong sistema—ang systema ng co-parenting. Hindi ito magiging madali, at puno pa rin ng mga pagsubok, ngunit ang pagkakaroon ng mutual na respeto at layunin para sa kanilang mga anak ay magiging gabay nila sa bawat hakbang. "Salamat, Alona," sabi ni Neil, ang kanyang tono ay puno ng pasasalamat. "Magiging mabuting ama ako sa kanila, at magiging mabuting kaibigan ako sayo, hangga't kaya ko."

sambit ko naman Kay Akio habang inaayos ang pag upo ko. Maya maya pa ay nag usap naman kami sa kung Anong nangyari sa mga nakaraan namin, humingi siya ng tawad at nararamdaman ko Naman na nag sisisi siya ng sobra sobra dahil kitang kita ko sa mga mata niya, nababasa ko parin sa mga mata niya. “ Is it okay, Kailangan nating mag co-parenting sa mga anak natin dahil yung mga Bata ay sobrang napaka kulit.” wika ko Naman habang natatawa.

I felt the sadness in his voice. “Galit kaba sa amin anak?” tanong ni mama sa akin at hinaplos niya ang aking mukha. Tumulo ang luha sa mga mata ko. “Inaamin ko po na mayroon akong pagtatampo sa inyo dahil hindi ninyo sinabi sa akin ang katotohanan ng maaga. Hindi ko alam kung bakit ayaw sa akin ng lahat, ngayon ay malinawag na sa akin ang lahat. But I wanted to thank the both of you for taking care of me, for treating me as your child. You gave me a home, a family. Kung hindi dahil sa inyo baka matagal na akong patay. Thank you," niyakap nila akong dalawa and everything felt a little fine.

"Our child will never be a burden to me Cyn lalo na kung ang nagdadala sa kanya ay ang babaeng mahal ko." "Hindi mo naman maiiwasan sa akin na hindi isipin iyon lalo na sa klase ng relasyon na meron tayo noon, we're just fuck buddies--" "Ganoon pa rin ba ang tingin mo sa atin dalawa ngayon?" Napanguso siya saka umiling. "No.." "Then what are we now?" paos pa rin nitong tanong. Nananantiya ang mga mata. "Ahm.." napakagat-labi siya saka tinitigan ito. "Co-parenting?" taas kilay niyang sabi. Gusto niyang matawa sa naging reaksyon nito.