Novel & Cerita Coco Chanel Quotes

Sa bawat click ng shutter, may kasamang paghinga ng kalayaan. “Perfect, hold that—magnifique!” sigaw ng photographer. Naramdaman ni Cressida ang sariling ngumiti, hindi pilit, hindi para lamang sa camera, kundi dahil ramdam niyang may bago siyang simula. Nagtuloy-tuloy ang shoot—mula sa Chanel patungo sa Dior gown na kulay pula, mahaba at dumadaloy sa marmol na hagdanan ng villa, hanggang sa isang Versace ensemble na tila hinulma para sa kaniya. Sa bawat bihis, sa bawat pose, unti-unti niyang nararamdaman na may puwang siya sa mundong ito.

Pero hindi ko rin maintindihan dahil malakas ang nararamdaman kong parang koneksyon habang hinahawakan ko ang bulaklak na ito na mayroong isang fortune cookie na nakatali sa stem gamit ang isang ribbon. "Interesting..." napangiti ako habang tinititigan pa rin ito. "Go ahead, make a wish or question something you want to be answered, or if you just want to feel motivated," she covered her mouth with her hand then she whispered, "Sometimes it's just random quotes I found on the internet, but the good thing is, people loved it. Sometimes people like us just need a sign to do or start something. Maybe you or someone you knew needs it, so open the cookie, see it for yourself," aniya sabay kindat

Walang engrandeng kagamitan, walang mamahaling materyales—ngunit bawat tahi at bawat disenyo ay puno ng damdamin. “Cass, these gowns… they reflect your soul,” sabi ni Marco habang tinitingnan ang isang kulay pilak na gown na may simpleng linya ngunit eleganteng bagsak. Ngumiti siya. “Hindi ito para maging pinaka-sosyal. Gusto ko lang ipakita na kahit simple, may halaga. Na hindi mo kailangan ng crown para maging queen ng sarili mong buhay.”

Bago pa man ito makalapit at makasampal, may kamay nang pumigil sa babae. “Cassy?” gulat na tanong ni Shayne nang makita ang babae nang malinaw. Dati-rati, laging mamahalin ang suot nito—Chanel, Cartier, lahat ng luxury brands. Pero ngayon, mukha na itong palaboy.

“Hoy!” Kinuha niya sa akin ang Chanel Coco Cocoon Quilted bagpack. Napataas ang tingin ko sa kanya sa gulat. Kagat niyang nakabitin ang pizza sa bibig. Nahulog pa sa akin ang pabilog na pepperoni. “Nagbigay ka na nga sa kanila noong nakaraan. Sayang, ses! Hindi mo ba alam mga presyo nito?” nanghihinayang niyang niyakap ang bag. Kinuha niya sa kandungan ko ang paperbag na pinaglagyan nito.

"I have a surprise for you siguradong sigurado ako na magugustuhan mo" "Ano naman yun?" kuryoso kong tanong dito at naalala ko naman ang Code Coco watch na hinihingi nito sa akin. "Hindi muna kukunin yung relo?" excited kong dugtong dito. "What? No kukunin ko, yun yung kapalit nang pang iistorbo mo sakin kanina sa swimming" "Bruha hindi ka naman seryoso sa suggestion mo kanina wala naman akong napala"

“And you really think you have the money? Girl, look at what you’re wearing? It ain’t even a branded shirt. Your sandals isn’t even Louboutin. Can’t you see what I’m wearing? Everything is from Chanel. How can you compete to that?” Umiwas siya rito ng tingin at mahinang natawa. “Maybe I can compete… with the money that I have in my bank. But well, of course, you can’t compete to that. Because that money is mine in the first place. Such a pity.”

Pati nga gown na suot niya si Coco Chanel ang nag-design daw no'n, one of the top fashion designers of the world. Nakakalula. Kung si Lily ang papipiliin, hindi siya gagastos ng ganito, party lang naman ang dadaluhan nila at hindi kasal. Marami na siguro siyang matutulungan na mahihirap sa perang ginastos sa ganitong event. Sabagay, 'pag nasa business industries ka, hindi maiiwasan ang pabonggahan, lalo na sa mga taong mayayaman, well hindi naman lahat, hindi mawawala ang taas ng pride, lalo na't nasa industriya ka ng negosyo, hindi iyon maiiwasan. People in this generation love power, money, popularity, honor, and etc. Ang hindi alam ng ilang tao na nabubuhay sa mundong ibabaw, ang lahat a

"Ginaganito n'yo ako dahil hindi na ako parte ng Viacera?" "Importante ang charity kaya dapat na makapangyarihan lamang ang kasali rito," pahayag ng ama ni Chanel. "Ginagawa namin ito para sa mga bata—" Napatingin siya sa aking likuran at awtomatikong nanlaki ang kan'yang mga mata. Napataas ang kilay ko at tumingin din sa aking likuran. At halos mapasinghap ako nang makita ang napakaraming kotse na papalapit sa aming direksyon.

Arabella's Pov Simula ngayon ay bumabagabag parin sa isipan ko ang sinabi niya nang gabing iyon. Palaisipan parin sa aking kung anong ibig niyang sabihin at kahit na gusto kong tanungin siya ay hindi ko parin magawa. "I'll go to Chanel," paalam ko sa kanya, isang umaga na mukhang pupunta siya sa business trip niya ng Russia.