Coco Chanel Quotes Novels & Stories

Kaya sasamantalahin niya na ang araw na ito para kumuha ng kahit dalawang pares. Tumango si Eleanor habang pinapanood ang pag-alis ng asawa, bago mabilis na hinalos ang kapatid para mag-ikot sa iba't ibang luxury shops. "ate, bibilhin ko talaga lahat ng Christmas edition na lipsticks ng bawat brand ngayon!" masiglang saad ni Giselle habang nagtitingin ng mga kulay. "Walang problema, at may kuwintas pa tayo kanina na hindi natuloy. Tingnan natin doon sa Chanel mamaya," pagsang-ayon naman ni Eleanor.

It was the limited edition Fall-Winter Collection of Chanel. Roxanne chuckled. “Paris, Milan, Rome—I raided them all, darling! Chanel, Prada, Gucci—well, you name it, I bought it.” “You shouldn’t have, Mom. I have a lot of this in my condo. Wala nang space,” aniya. “Nonsense. A little luxury never hurt anyone. Besides,” Roxanne’s eyes twinkled, “a successful businesswoman like you deserves to be spoiled.” She rolled her eyes. “Whatever, Mom.”

dagdag ng host. Lahat kami napatingin kay Chef Marco habang papunta siya sa stage. Siya yung isa sa mga idol ko sa Italian cooking. Lumapit siya, ngumiti sa crowd, at nagbigay ng short message. "Grazie mille! It’s an honor to be here with such talented chefs. Today, we’re looking for creativity, flavor, and that special Italian touch that makes every dish a masterpiece."

Kumunot ang noo ko. A Chanel bag. Gucci dress and high heels. Leo stood up properly and smiled at that woman. He started speaking to the woman who approached him. Leo laughed when that woman said something that made him laugh. Napasinghab lang ako at pakiramdam ko pumunta lahat ng dugo ko sa ulo ko nang makita ko ang paglapit ng babaeng iyon at walang pakundangang hinalikan si Leo sa pisngi.

"Sabi niya iyon?" "Oo, ngayong araw ay sinabi ni Jacob na nakita mo noon ang isang Chanel bag at sinabi mong napakaganda nito." Naalala ni Audrielle. Iyon ay sa kanyang kaarawan, at kamakailan lang niya siya nagising. Bigla niyang nakita ang isang bago nang Chanel bag sa kanyang kwarto. Akala niya ay regalo iyon para sa kanyang kaarawan mula sa kanya, at napakasaya niya, sinabi sa kanya kung gaano ito kaganda.

Pilit niyang pinipigilan ito na para bang siya ang ginawan ng mali. “Hindi mo kailangang magmukhang matapang, Coco. Alam kong mabigat ang nararamdaman mo.” Nagpakita ng mapanuksong ngiti si Chloe at kaniyang sinabi, “Ano naman? Exciting bang matulog sa boyfriend ng kapatid mo, huh? Kung ano ang puno, siya rin ang bunga. Para kang nanay mo. Parehong walanghiya homewreckers na gustong manira ng pamilya ng iba!”

COCO: “Ma’am bago ako pumunta dito nakausap ko pa yung Talent Coordinator na nandito na raw yung Talent-" Napatigil siya sa pagpapaliwanag ng bigla niyang maalala na "Chelsea" ang binanggit na pangalan ng isang Talent Co. sa kanya habang kausap ito telepono. Hindi niya agadiyon napansin nung narinig dahil nagmamadali siya makarating agad sa venue.

tanong ko kay Hestia at tumayo. Umikot ako sa harapan niya para makita ang kabuohan ng suot ko. “Chanel. It’s suit you. Ang prepretty natin.” Masaya nitong sabi kaya nag-apiran kami. Ang saya ng gaga. Ang ganda ng mood. Hindi dapat natin sirain dahil baka ano pa gagawin niya. Umupo ulit ako at tumabi naman siya kay Urania. Nag-usap silang dalawa -ay hindi nagbulungan pala. Naghagikhikan pa nga eh. Parang iwan din.

From the look of it, kakain ang dalawa sa katabing fine-dining restaurant na kinainan ko. “Yeah,” walang kaemo-emosyong sagot ni Rancher. Balik na ulit ito sa ekspresyon nitong hindi mabasa kung anong iniisip. “She’s an old friend,” dagdag nito na tila ina-assure ang kasama na walang kahit anong meron sa amin kaya huwag na itong mag-isip ng kung ano. “Hi! I’m Chanel,” pakilala nito at inabot ang kamay. She’s beautiful and sophisticated.

They tend to get sidetracked by beautiful women like us. “Ang malas naman ng lalaking iyon. No men can ever reject a Lacroix’s beauty. That only means he’ll fall, so deeply and then he’ll be ruined…” I whispered to myself. Tinitigan ko ang sariling kuko. It was painted tangerine to commemorate Haikyuu’s day. Oh, well. The weak beings are always meant to get trampled anyway. “HOW was it? Did you have fun?” bati ni Cove, one of my first degree cousins. She has a beautiful pair of bright blue eyes, and a very sweet downward-turn lips. Makes her somewhat look like a goddess.