Novel & Cerita Coco Chanel Quotes

"Buweno, tulad ng alam mo, nagpapatakbo kami ng isang kumpanya ng produktong kosmetiko, at ang aming mga tauhan ay dapat na napakaraming kaalaman tungkol sa industriya ng fashion." Nagmamadaling sumingit si Jesse, “Tama, tingnan mo ang suot ni Jordan. I bet hindi niya matukoy ang pagkakaiba ng Chanel, Gucci, LV, at iba pang designer fashion labels!” Hindi pinansin ni Victoria si Jesse ngunit nagpatuloy sa pagsasabi kay Stella, “Stella, siguradong hindi mo ako tatanggihan, di ba?”

Napatingin ako sa bitbit ni Stell na mga bags kaya kinuha ko 'yong iba para makasampa siya. "Andami naman nito." Sabi ko habang tinitingnan ang laman ng paper bags. "Chanel? Bakit may chanel?" nagtatakang tanong ko at tsaka tumingin sa kanya. "Wala akong mapili na iba. Bakit? Gusto mo ba nang Gucci? Wait lang, bibili ako." Sabi niya. Bababa na sana siya ng kotse kaya pinigilan ko na siya. "Hindi naman sa gano'n. Pero ang mahal naman yata ng Chanel. Wala akong pambayad." mahinang ani ko.

Hindi ko rin alam kung ready ba akong harapin kung anong laman nito. Dahan-dahan kong binuksan ang selyo. Pagkapunit ko ng bahagya, naamoy ko agad ang pamilyar na amoy ng mamahaling pabango, yung Chanel No. 5. Her scent. Of course. Kahit sa papel, gusto niyang iparamdam kung sino ang reyna. Sa loob ay may card, isang ivory white, elegant ang font, simple pero may yabang. Binasa ko nang mabuti.

I get it somehow but I still don't GET it, or wala lang talaga akong oras intindihin ang sinasabi n'ya. "So hindi lang ikaw ang may weird na placard sa leeg? So sino 'yung isa?" naiinip kong tanong. Pasagot na sana s'ya ng biglang may umalingawngaw na sobrang lakas na boses sa buong cafeteria dahilan para mapatingin kaming lahat doon. "Damn you! This is the last Chanel bag I had in the US. How dare you!" tila mapuputol na ang litid ng babaeng sumigaw

“What are you talking about?” Naglagay siya ng red lipstick sa kanyang labi bago niya ako tamad na nilingon. “You know what I mean. O baka naman ay galing iyan kay Yohan. Ang galing pumili. Chanel…” Kinuyom ko ang kamao ko. “Bakit? You think mayayaman lamang ang maka-afford nito? At saka tigilan mo ako Diana. Hindi ako pumapatol sa mga malansang isda.”

Kalimitan niya itong nakikita sa magazines, tv at diyaryo kaya tiyak niyang magiging napakasuwerte ng mapapangasawa nito 'pag nagkataon. "Anong gagawin natin dito?" Kunwa'y nagtataka niyang tanong. Pumasok kasi sila sa isang boutique na tiyak niyang nakakalulanang presyo. Alam kasi ni sikat na sikat sa mayayaman ang Chanel. Bahagya itong tumawa na para bang hindi mapaniwalaan ang kanyang tanong. "O hindi ba, gusto mong maging presentable sa harapan ni lola. Kaya, mamimili tayo ng dapat mong suotin."

Ano bakayo ililibre ko kayo promise para saan pa na naging kaibigan niyo ko deserve natin to" saad ko "Hindi nako tatanggi dyan" saad ni nicole na dali daling pumasok ng chanel store at sumunod naman si venice Ang saya lang sa pakiramdam dahil pangarap namen tong tatlo noon na makabili ng kahit anong item dito o kahit nga makapasok lang na store nato. kase dati tamang window shopping lang kami minsan taas baba pa kaming titignan dahil sa mga suot namen.

Ilang sandali lamang ay biglang huminto ang kaniyang pagtawa na parang walang nangyari bago galit na galit na tumingin sa akin. "Don't act like hindi mo ako makilala, dahil kilalang-kilala mo ako, Chanel," aniya. "Aalalahanin mo nang sa 'yo o gusto mong ako pa ang magpaalala niyon sa 'yo?" nakangising dagdag niya.

Napaawang ang labi ni Chantal sa narinig. Hindi niya alam kung maiinis ba siya o matatawa sa tindi ng imahinasyon ng lalaking nasa harapan niya. "Suhol? Kabulastugan?" Pag-uulit ulit niya at bahagya pang napataas ang kanyang boses. "Seryoso ka ba, Marco? Sa tingin mo talaga ganoon ako kawalang-magawa sa buhay para planuhin ang susunod kong 'kabulastugan' gamit ang mamahaling hand cream at lip balm?"

“Alam naman naming ang tagal naming hindi nagpakita sa ‘yo kaya hayaan mo na kami.” “Kami na rin pala ang bahala sa pagkausap bukas sa magiging venue natin tutal nakapili ka naman na kung sino ang maggagayak ng place,” sabi ni Carleigh. Muli akong nagpasalamat sa kanila at niyakap sila pareho nang mahigpit. “Sige na,” ani Chanel. “Mauna na kami at ayaw naman naming magtagal dito. Baka maabutan pa namin ang future husband mo.”