Coffee Short Quotes Novels & Stories

"You asked me what I would like to drink, I said beer. What's your problem?" The nerve! Hinarap ko siyang naka pamaywang. "Did you hear me? I said this is not a bar, this is a coffee shop!" I said every word with emphasis, "Where on earth can you find a coffee shop that serves beer? One more thing, huwag mo nga akong tanungin kung anong problema ko, baka 'yang utak mo meron." "Pag----"

Gutom na ako at hindi na ako mag-iinarte pa. "So, you will not join me this afternoon's press conference?" Tanong nito sa akin at uminom ito ng kape. He had coffee this morning, and now he's taking coffee again. That's too much caffeine. It may cause palpitation. "I'll work with the investigation. So I won't be around." Sagot ko sa kanya at sumubo ako ng pasta na napapangiwi ako sa lasa, hindi naman pangit ang lasa, but it's just too sour for my taste. I don't know but it's just that, Italian food are not my thing.

Dahil marami silang pinagkakasunduan nito. Kahit nga sa simpleng pag-inom lang ng kape, magkasundong magkasundo sila. Hindi katulad ng isa d'yan, hindi s'ya kayang sabayan maski na ang magkape. Kung para sa kanila ni Joseph "coffee is life." Subalit para dito "coffee is deadly" kaya paano ba niya nagawang ibaling dito ang kanyang pagtingin. Kung na kay Joseph na ang lahat ng gusto n'ya?

Smith. Huminga siya nang malalim. Inayos na muli niya ang kanyang salamin sa mga mata. "Here's some coffee for you," sabi ni Sharon sabay lahad ng kapeng nasa container ng kilalang coffee shop. "You need this for your nerves," tatawa-tawang saad nito. Ngayon niya lang napansin na may bitbit itong kape.

Napansin kong bahagyang gumalaw ang kilay niya. “It's good.” Napangiti ako. “Talaga po?” “Yes.” “Hindi po maalat?” Tumingin siya sa akin. “Coffee isn't supposed to be salty.” Napahawak ako sa dibdib ko. “Hindi ko po sinasabing nilagyan ko ng asin.” “Good.” “Pero muntik na po.” Muntik siyang mabulunan. Napatawa ako.

“then make me a coffee of yours.” Dahan-dahan kong ibinaba ang hinahawakan kong mga platito, muntik na kasi akong matapilok sa sumunod na utos niya. ‘ Yan kasi Carina, ang bobo mo. Sinabi mo pa kasing coffee country ang lugar mo eh hindi ka naman kasali sa mga tao nitong mahilig o alam ang gumawa ng manamnam na kape.’

And there's no way he can have an any extra time lalo na kung wala namang kuwenta ang pag-uusapan. Nang makarating kami sa isang sikat at mamahaling coffee shop ay s'ya narin mismo ang umorder ng kape na madalas kong inumin noon. Nakahalukipkip na lamang ako habang nag-aabang na magsalita s'ya o kung ano mang importanteng sasabihin n'ya. "How are you?" Napatingin ako ng marinig ko ang tinanong n'ya.

Sagot ni Mia sa kanya habang abot hanggang tenga nito. "You don't need to do that." He said seriously and he poured hot water. He needs coffee. "Okay lang kuya, gusto na rin namin magluto." She insist. "Fav mo 'din yata ang kape?" Usisa ni Mia. He nodded "Ay, parang si Lee lang. 'yong lalaking 'yon coffee is life din! Di bale ng 'di kumain basta naka inom lang ng coffee! Nakaka tatlong kape yata iyon sa umaga." He chuckled to her statement.

pag rereklamo ko sabay tapon ng kapeng tinimpla niya sa lupa. "Anong lasa nun kung hindi ko lalagyan ng asukal?" nakangusong tanong niya habang nakatingin sa akin na para bang hindi ako normal na tao. "Real coffee!" Singhal ko sa kanya. "Pati sa kape mapait ang gusto, kaya ka laging bitter eh," bubulong bulong na sabi niya pero umabot pa rin iyon sa pandinig ko. "May sinasabi ka ba?!" Asik ko sa kanya habang nakakrus ang braso sa dibdib.

Kaso hindi ko na alam ang pangalan nito "Lucky for you, tanggumpay mong na seduce si Mr. Porter.... Siguro gabi gabi kang nagpapatira---" Hindi nito natapos ang sasabihin dahil tinabig ko ang ice coffee na hawak niya, tumambad ito sa kaniyang mukha at sa suot. Mabuti nalang at ice coffee ito at hindi hot coffee "Sorry, nasarapan siguro saakin ang CEO natin" ngumisi ako at nilagpasan siya